മഴയത്തു വന്ന മോഹം 15 [Vashalan]

തുടങ്ങി. റീന മിസ്സ് എന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നു. മിസ്സിന്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്നും സോപ്പിന്റെയും പൗഡറിന്റെയും സുഗന്ധം വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു. മിസ്സ് പതുക്കെ എന്റെ ഷർട്ടിന്റെ ബട്ടൺസ് ഇട്ടു തന്നു. ആ സമയം മിസ്സിന്റെ വിരലുകൾ എന്റെ നെഞ്ചിൽ പതുക്കെ തഴുകുന്നത് ഞാൻ അറിഞ്ഞു.

​"ഷാജൂ... ഇന്ന് നീ തന്ന ഈ അനുഭവം... ഇത് എനിക്ക് ഒരിക്കലും മറക്കാൻ പറ്റില്ലടാ. നാളെ കോളേജിൽ കാണുമ്പോൾ നീ എനിക്ക് എന്റെ പഴയ സ്റ്റുഡന്റ് മാത്രമായിരിക്കില്ല," മിസ്സ് വികാരാധീനയായി മന്ത്രിച്ചു. മിസ്സിന്റെ മുഖത്ത് ഇപ്പോഴും പിരിയാൻ മടിക്കുന്ന  ഒരു സങ്കടം ഉണ്ടായിരുന്നു.

​ഞാൻ മിസ്സിനെ ഒന്ന് കൂടി ചേർത്തുപിടിച്ചു. "മിസ്സേ... നമ്മൾ ഇനിയും കാണും. അജയ്യും വിസ്മയയും ചെയ്യുന്നതിനേക്കാൾ വലിയ കാര്യങ്ങൾ

നമുക്ക് ഇനിയും ചെയ്യാനുണ്ട്."

​സബീനത്ത പതുക്കെ തന്റെ ബാഗ് എടുത്തു. "ശരി റീനേ... ഞങ്ങൾ ഇറങ്ങുകയാണ്. നിന്റെ ഹസ്ബൻഡ് നാളെ രാവിലെ അല്ലെ വരുന്നത്? ഇന്ന് രാത്രി നീ ഈ ഓർമ്മകളുമായി സുഖമായി കിടന്നു ഉറങ്ങിക്കോ."

​സബീനത്ത മിസ്സിനെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു ചുംബിച്ചു. മിസ്സ് വാതിൽ വരെ ഞങ്ങളെ യാത്രയാക്കാൻ വന്നു. പുറത്തെ ഇരുട്ടിൽ ലയിച്ചു കൊണ്ട് ഞാനും സബീനത്തയും പതുക്കെ നടന്നു. സബീനത്തയുടെ നടത്തത്തിൽ ഇപ്പോഴും  ഒരു ചെറിയ പ്രയാസം ഉണ്ടായിരുന്നു.

​ഞാൻ ബൈക്ക് സ്റ്റാർട്ട് ആക്കി. സബീനത്ത പുറകിൽ കയറി ഇരുന്നു.മിസ്സ് വീടിന്റെ ഉമ്മറത്ത് തന്നെ നിൽപ്പുണ്ട്. മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിലും മിസ്സിന്റെ കണ്ണുകളിലെ  തിളക്കം എനിക്ക് കാണാമായിരുന്നു. പോകാൻ

നേരം ഞാൻ ബൈക്കിന്റെ ആക്സിലറേറ്റർ ഒന്ന് കൊടുത്തു കൊണ്ട് മിസ്സിനെ നോക്കി ഒരു കള്ളച്ചിരി ചിരിച്ചു.

​"എന്നാലും മിസ്സേ... നമ്മൾ ഇത്രയൊക്കെ ചെയ്തിട്ടും മിസ്സ് ആ പൂട്ടിയിട്ടിരിക്കുന്ന മുറിയുടെ രഹസ്യം മാത്രം എന്നോട് പറഞ്ഞില്ലല്ലോ," ഞാൻ ആ മുറിക്ക് നേരെ വിരൽ ചൂണ്ടി ചോദിച്ചു. "നമുക്ക് ഒരു ദിവസം ആ മുറിയിൽ ഒന്ന് കയറണം. അവിടെ എന്താണെന്ന് എനിക്ക് അറിയണമെന്നുണ്ട്."

​ഞാൻ ഇത് പറഞ്ഞതും റീന മിസ്സിന്റെ മുഖത്തെ ഭാവം പെട്ടെന്ന് മാറി. അതുവരെ ഉണ്ടായിരുന്ന  ലഹരിയും പ്രണയവും പോയിട്ട് മിസ്സിന്റെ മുഖത്ത് ഒരുതരം പരിഭ്രമവും ഞെട്ടലും പടർന്നു. മിസ്സ് ഒരു നിമിഷം ശരിക്കും ഒരു ഷോക്കേറ്റത് പോലെ തറഞ്ഞു നിന്നു പോയി. എന്റെ ചോദ്യം മിസ്സിന്റെ ചങ്കിൽ

കൊള്ളുമെന്ന് ഞാൻ കരുതിയിരുന്നില്ല.

​മിസ്സ് മറുപടിയൊന്നും പറയാതെ എന്നെ തന്നെ തുറിച്ചു നോക്കി നിന്നു. 'ഇവൻ ഇത് എങ്ങനെ അറിഞ്ഞു?' അല്ലെങ്കിൽ 'ഇവൻ അവിടെ എന്തെങ്കിലും കണ്ടോ?' എന്നൊക്കെയുള്ള ഭയം ആ കണ്ണുകളിൽ നിഴലിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

സബീനത്ത എന്റെ തോളിൽ ഒന്ന് തട്ടി. "എടാ ഷാജൂ... നീ എന്തിനാ ഇപ്പോൾ അതൊക്കെ ചോദിക്കുന്നത്? നേരം വൈകി, വണ്ടി വിട്," സബീനത്ത പതുക്കെ പറഞ്ഞു.

​"ശരി മിസ്സേ... കാണാം," ഞാൻ മിസ്സിനോട് യാത്ര പറഞ്ഞ് വണ്ടി മുന്നോട്ട് എടുത്തു. കണ്ണാടിയിലൂടെ നോക്കിയപ്പോൾ മിസ്സ് ഇപ്പോഴും അതേ നിൽപ്പ് നിൽക്കുകയാണ്. ഞങ്ങൾ ഗേറ്റ് കടന്നു പോകുന്നത് വരെ മിസ്സ് അനങ്ങാതെ ആ നിൽപ്പ് തുടർന്നു. ആ മുറിക്കുള്ളിൽ ഞാൻ കണ്ട കാഴ്ചകൾ എന്റെ