മഴയത്തു വന്ന മോഹം 2 [Vashalan]

കഥാപുസ്തകമാണ്. നിനക്ക് മനസ്സിലാകാത്ത കാര്യങ്ങളൊന്നും അതിലില്ല," എന്ന് സബീനത്ത പറഞ്ഞു ഒപ്പിക്കാൻ നോക്കി.

നീ... നീ അതൊക്കെ വായിച്ചോ?" സബീനത്ത താഴ്ന്ന സ്വരത്തിൽ ചോദിച്ചു. അവരുടെ മുഖത്ത് ഒരു വല്ലാത്ത ഭാവമായിരുന്നു—പിടിക്കപ്പെട്ടതിന്റെ ജാള്യതയും ഒപ്പം ഒരുതരം വിറയലും.

​ഞാൻ വിടാൻ ഭാവമില്ലാതെ സബീനത്തയുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് തന്നെ നോക്കി നിന്നു. "ഞാൻ കുറച്ച് വായിച്ചു ഇത്ത... അതിൽ പറയുന്ന കാര്യങ്ങളൊക്കെ സത്യമാണോ? ഇത്ത എന്തിനാ ഇതൊക്കെ വായിക്കുന്നത്?"

ഞാൻ വീണ്ടും ആവർത്തിച്ചു.

​സബീനത്ത പതുക്കെ ഒന്ന് ദീർഘശ്വാസം വിട്ടു. അവർ ആ പുസ്തകം കട്ടിലിൽ പതുക്കെ താഴെ വെച്ചു. "അത്... അത് ഒരു രസത്തിന് വായിക്കുന്നതാടാ. വീട്ടിൽ ഒറ്റയ്ക്ക് ഇരിക്കുമ്പോൾ ഓരോന്ന് തോന്നും... പിന്നെ അതിൽ എഴുതിയിരിക്കുന്നതൊക്കെ വെറും കഥകളല്ലേ," സബീനത്ത പതുക്കെ പറഞ്ഞു.

​പക്ഷേ സബീനത്തയുടെ വാക്കുകളിൽ ഒരു വിറയലുണ്ടായിരുന്നു. അവർ തന്റെ നൈറ്റിയുടെ മുൻഭാഗം വിരലുകൾ കൊണ്ട് വെറുതെ ഒന്ന് തൊട്ടു. ആ സമയം നൈറ്റി വല്ലാതെ അയഞ്ഞു കിടക്കുന്നതുകൊണ്ട് അവരുടെ ആ വലിയ മുലകളുടെ മുകൾഭാഗം എനിക്ക് വ്യക്തമായി കാണാമായിരുന്നു. പുസ്തകത്തിലെ വർണ്ണനയും എന്റെ മുന്നിലിരിക്കുന്ന സബീനത്തയുടെ രൂപവും തമ്മിലുള്ള സാമ്യം ആ

മുറിയിലെ അന്തരീക്ഷത്തെ ആകെ മാറ്റിമറിച്ചു.

​ഇത്തയ്ക്ക് ഇത് എവിടുന്നാ കിട്ടിയത്? എനിക്ക് ഇത് വായിക്കാൻ തരുമോ?" എന്ന് ഞാൻ ചോദിച്ചപ്പോൾ സബീനത്തയുടെ മുഖത്ത് ഒരു ഗൗരവം കലർന്ന പരിഭ്രമം ഉണ്ടായിരുന്നു.

​"ഇത് നിനക്കുള്ളതല്ല കുട്ടൂ, നീ നിന്റെ പുസ്തകങ്ങൾ പഠിക്കാൻ നോക്ക്," എന്ന് അവർ ആദ്യം പറഞ്ഞു. പക്ഷേ എന്റെ ആവേശവും ആ നോട്ടവും കണ്ടപ്പോൾ സബീനത്ത പതുക്കെ ഒന്ന് അയഞ്ഞു. അവർ ആ പുസ്തകം പതുക്കെ കയ്യിലെടുത്തു.

​"ഇത് എന്റെ ഒരു കൂട്ടുകാരി തന്നതാ. പക്ഷേ ഇതൊക്കെ വായിക്കാൻ നീ ആയോ എന്ന് എനിക്കറിയില്ല," സബീനത്ത താഴ്ന്ന സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു. സബീനത്ത ആ പുസ്തകം തിരികെ തലയിണയ്ക്കടിയിലേക്ക് വെക്കാൻ പോകുന്നില്ല എന്ന് എനിക്ക്

മനസ്സിലായി. അവർ പതുക്കെ കട്ടിലിൽ ഇരുന്ന് എന്നെ നോക്കി.

​"നിനക്ക് ഇത് അത്രയ്ക്ക് വായിക്കണോ?" സബീനത്ത ചോദിച്ചു. അവർ സംസാരിക്കുമ്പോൾ ശ്വാസം ആഞ്ഞു വലിക്കുന്നത് കാരണം ആ ലൂസ് നൈറ്റിക്കുള്ളിൽ ബ്രായുടെ മറയില്ലാതെ കിടക്കുന്ന മുലകൾ വല്ലാതെ ഉയർന്നു താഴുന്നത് എനിക്ക് കാണാമായിരുന്നു. പുസ്തകത്തിലെ വർണ്ണനയിലുള്ളത് പോലെ തന്നെ ആ കറുത്ത മുലക്കണ്ണുകൾ നൈറ്റിയുടെ നേരിയ തുണിയെ മുട്ടി നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

​സബീനത്ത പതുക്കെ ആ പുസ്തകം എന്റെ നേരെ നീട്ടി. "ശരി, നീ ഇത് വായിച്ചോ. പക്ഷേ പുറത്താരും അറിയരുത്. നിനക്ക് എന്തെങ്കിലും സംശയമുണ്ടെങ്കിൽ എന്നോട് ചോദിച്ചാൽ മതി," സബീനത്ത പതുക്കെ പറഞ്ഞു. ആ പുസ്തകം എന്റെ

കയ്യിലേക്ക് തരുമ്പോൾ അവരുടെ വിരലുകൾ എന്റെ കയ്യിൽ തട്ടി. ആ ചൂട് എന്നെ വല്ലാതെ ആവേശം കൊള്ളിച്ചു.

​സബീനത്ത ആ പുസ്തകം എനിക്ക് വായിക്കാൻ തന്നിട്ട് അവിടുന്ന് എഴുന്നേറ്റ് പോയില്ല. പകരം, അവർ കട്ടിലിൽ എന്റെ തൊട്ടടുത്ത് തന്നെ ഇരുന്നു. ഞാൻ ആ പുസ്തകത്തിലെ വരികളിലൂടെ കണ്ണോടിക്കുമ്പോൾ മുറിയിലാകെ ഒരു വല്ലാത്ത നിശബ്ദത പടർന്നു. സബീനത്ത