മഴയത്തു വന്ന മോഹം 2 [Vashalan]

അന്ന് ആ പടിയിറങ്ങുമ്പോൾ, സബീനത്ത വാതിൽക്കൽ നിന്ന് എന്നെ നോക്കിയ ആ നോട്ടം ഇപ്പോഴും കണ്ണിലുണ്ട്. ഒരു രഹസ്യത്തിന്റെ സുഖവും പേടിയും കലർന്ന ആ രാത്രിക്ക് ശേഷം നീണ്ട രണ്ട് മാസങ്ങൾ ഞങ്ങളുടേതായിരുന്നു.

പിന്നീടുള്ള രണ്ട് മാസങ്ങൾ ഒരു സ്വപ്നം പോലെയായിരുന്നു. ഉമ്മ കാണാതെ, നാട്ടുകാർ അറിയാതെ സബീനത്തയുടെ

ആ വിരിഞ്ഞ പൂറും തടിച്ച മുലകളും എന്റെ മാത്രം ആവേശമായി മാറി. പഠിക്കാനെന്ന വ്യാജേന ഞാൻ അവിടെ എത്തുമ്പോഴൊക്കെ സബീനത്ത എന്നെ കാത്തിരിക്കുമായിരുന്നു. ഓരോ തവണയും കൂടുതൽ ആവേശത്തോടെ, കൂടുതൽ പുതുമയോടെ ഞങ്ങൾ ആ കട്ടിലിൽ ഒന്നായി. ആ ഏഴ് ഇഞ്ച് കുണ്ണയുടെ ചൂടറിയാതെ സബീനത്തയ്ക്ക് ഉറക്കം വരാത്ത രാത്രികളായിരുന്നു അത്.

​പഴയ ആ ഒളിഞ്ഞുനോട്ടങ്ങളെക്കുറിച്ചും, മുറ്റമടിക്കുമ്പോൾ കാണിച്ച കുണ്ടിയെക്കുറിച്ചും ഞങ്ങൾ വീണ്ടും വീണ്ടും പറഞ്ഞ് ചിരിച്ചു. പക്ഷേ, ആ സന്തോഷത്തിന് അധികം ആയുസ്സില്ലായിരുന്നു.

രണ്ട് മാസത്തിന് ശേഷം ഒരു ദിവസം വൈകുന്നേരം സബീനത്തയുടെ വീടിന് മുന്നിൽ ഒരു ടാക്സി വന്നു നിന്നു.

സബീനത്തയുടെ ഭർത്താവ് ഗൾഫിൽ നിന്നും തിരിച്ചെത്തിയിരിക്കുന്നു. അതോടൊപ്പം എനിക്ക് കേൾക്കേണ്ടി വന്ന ഏറ്റവും സങ്കടകരമായ വാർത്ത സബീനത്തയും കുടുംബവും അവരുടെ സ്വന്തം നാട്ടിലേക്ക് താമസം മാറുന്നു എന്നതായിരുന്നു.

​അവർ വീട് ഒഴിയുന്ന ദിവസം ഞാൻ അവിടെ ചെന്നു. സാധനങ്ങൾ ഓരോന്നായി ലോറിയിലേക്ക് കയറ്റുകയായിരുന്നു. തിരക്കുകൾക്കിടയിൽ ആരും കാണാതെ സബീനത്ത എന്നെ അകത്തെ മുറിയിലേക്ക് വിളിച്ചു. ആ പഴയ കട്ടിൽ അപ്പോഴേക്കും അഴിച്ചു മാറ്റിയിരുന്നു.

​സബീനത്തയുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞിരുന്നു. അവർ എന്റെ കൈകൾ മുറുകെ പിടിച്ചു. "ഇനി നമ്മൾ തമ്മിൽ കാണാൻ പറ്റുമോ എന്ന് അറിയില്ല കുട്ടൂ... നിന്റെ ഈ കുണ്ണ നൽകിയ

സുഖം... അതൊരിക്കലും എന്റെ ഉള്ളിൽ നിന്ന് പോകില്ല." സബീനത്ത പതുക്കെ എന്റെ നെഞ്ചിൽ തല ചായ്ച്ചു.

​ഞാൻ ഒന്നും മിണ്ടാൻ കഴിയാതെ നിന്നു. ആവേശത്തിന്റെ നിമിഷങ്ങൾക്കപ്പുറം സബീനത്ത എന്നോട് കാണിച്ച ആ വാത്സല്യവും സ്നേഹവും എന്റെ ഉള്ളിൽ നീറിപ്പുകഞ്ഞു. സബീനത്ത പതുക്കെ എന്റെ കവിളിൽ ഉമ്മ വെച്ചു. "നിന്റെ ഉമ്മയോടും ഇക്കയോടും ഒക്കെ യാത്ര പറഞ്ഞു... ഇനി ഞാൻ പോകട്ടെ."

​ലോറി റോഡിന്റെ വളവ് തിരിയുന്നത് വരെ ഞാൻ അവിടെത്തന്നെ നോക്കി നിന്നു. ലോറി ദൂരേക്ക് മറയുന്നതിന് തൊട്ടുമുൻപ്, സബീനത്ത ജനലിലൂടെ പുറത്തേക്ക് ആഞ്ഞു നോക്കി തന്റെ കൈപ്പത്തി ചുണ്ടോട് ചേർത്ത് എനിക്കൊരു ഫ്ലയിങ് കിസ്സ് നൽകി. അത് ആരും കാണാതെ എനിക്ക് മാത്രം നൽകിയ അവസാനത്തെ സമ്മാനമായിരുന്നു.

​സബീനത്ത പോയതോടെ ആ വീട് ശൂന്യമായി. വൈകുന്നേരങ്ങളിൽ മുറ്റമടിക്കുന്ന ശബ്ദമോ, കിണറ്റിൻകരയിൽ നിന്ന് തുണി അലക്കുന്ന ഒച്ചയോ അവിടെനിന്ന് കേൾക്കാതെയായി. നൈറ്റി മടക്കിക്കുത്തി ആ വിരിഞ്ഞ കുണ്ടി കാട്ടി മുറ്റമടിക്കുന്ന സബീനത്തയുടെ ആ രൂപം എന്റെ മനസ്സിൽ ഒരു മായാത്ത ചിത്രം പോലെ അവശേഷിച്ചു.

​പിന്നീടുള്ള ദിവസങ്ങളിൽ ഞാൻ ആ വീടിന്റെ പരിസരത്ത് ചെന്നു നിൽക്കുമായിരുന്നു. ഞങ്ങൾ ആവേശത്തോടെ ഒന്നായ ആ മുറിയുടെ അടഞ്ഞുകിടക്കുന്ന ജനലുകൾ നോക്കുമ്പോൾ, എന്റെ ഉള്ളിൽ ആ പഴയ ചൂടും സബീനത്തയുടെ കിതപ്പും വീണ്ടും അനുഭവപ്പെടും.