മഴയത്തു വന്ന മോഹം 2 [Vashalan]

ചോദിച്ചു. സബീനത്ത ചോദിച്ചത് വീഴ്ചയെക്കുറിച്ചാണോ

അതോ അവിടെ കണ്ട ആ മാറ്റത്തെക്കുറിച്ചാണോ എന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലായില്ല. ആ സമയം സബീനത്തയുടെ മുഖത്ത് ഒരു ചെറിയ ചുവപ്പ് പടർന്നിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. ഞങ്ങൾക്കിടയിൽ വല്ലാത്തൊരു നിശബ്ദത പടർന്നു."

സബീനത്ത പരിഭ്രമത്തോടെ എന്നെ നോക്കി, 'കുട്ടൂ... എന്തെങ്കിലും പറ്റിയോടാ?' എന്ന് വീണ്ടും ചോദിച്ചു.

​ഞാൻ ഒരു വളിച്ച ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു, 'ഏയ്.. ഒന്നുമില്ല ഇത്ത, എനിക്ക് കുഴപ്പമൊന്നുമില്ല.'

​കസേരയുടെ കാൽ ഒടിഞ്ഞതുകൊണ്ട് പിന്നെ ഇരിക്കാൻ വേറെ മാർഗമില്ലായിരുന്നു. 'സാരമില്ല, കസേര പൊട്ടിയത് നമുക്ക് ശരിയാക്കാം,' എന്ന് സബീനത്ത പറഞ്ഞു. പിന്നെ ബാക്കി സമയം ഞാൻ നിലത്തിരുന്നാണ് പഠിച്ചത്. സബീനത്ത എന്റെ അടുത്തുതന്നെ തറയിൽ ഇരുന്നു.

സബീനത്തയുടെ ആ ഇറുകിയ വസ്ത്രം തറയിൽ ഇരുന്നപ്പോൾ ശരീരത്തോട് കൂടുതൽ ഒട്ടിനിൽക്കുന്നത് ഞാൻ ശ്രദ്ധിച്ചു.

​കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഞങ്ങൾ പഠനം നിർത്തി. പിന്നെ വിശേഷങ്ങൾ പറഞ്ഞിരിക്കുകയായിരുന്നു. കുറച്ചു നേരം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ സബീനത്ത പറഞ്ഞു, 'വാ കുട്ടൂ, നമുക്ക് കുറച്ചു നേരം ടിവി കാണാം.' അങ്ങനെ ഞങ്ങൾ രണ്ടുപേരും ഹാളിലേക്ക് നടന്നു.

​ടിവി കാണാൻ ഇരുന്നപ്പോഴും എന്റെ ഉള്ളിൽ സബീനത്തയുടെ ആ നോട്ടമായിരുന്നു. ഞാൻ വീണപ്പോൾ കണ്ട ആ കാഴ്ച സബീനത്തയുടെ മനസ്സിൽ എന്തെങ്കിലും മാറ്റം ഉണ്ടാക്കിയിട്ടുണ്ടാകുമോ എന്നോർത്ത് ഞാൻ വെറുതെ ആകുലപ്പെട്ടു. ടിവി കാണുന്നതിനിടയിൽ സബീനത്ത സോഫയിൽ എനിക്ക് തൊട്ടടുത്ത് വന്നിരുന്നു. സബീനത്തയുടെ

ശരീരത്തിന്റെ ചൂട് എനിക്ക് അനുഭവപ്പെടുന്നുണ്ടായിരുന്നു."

ടിവിയിലെ പരിപാടികൾ കണ്ട് കുറച്ച് ബോറടിച്ചപ്പോൾ ഞാൻ പതുക്കെ ചോദിച്ചു, 'അല്ല ഇത്ത, ഇക്കയുടെ വിശേഷങ്ങൾ എന്താ? ഇക്ക എപ്പോഴാ ഇനി നാട്ടിലേക്ക് വരുന്നത്?'

​'ഇക്കയ്ക്ക് അവിടെ സുഖം തന്നെടാ,' സബീനത്ത വളരെ സ്വാഭാവികമായി മറുപടി പറഞ്ഞു. 'ഇപ്പോൾ വരാൻ പറ്റില്ല, ലീവ് കിട്ടാൻ കുറച്ച് ബുദ്ധിമുട്ടാണെന്ന് കഴിഞ്ഞ ദിവസം വിളിച്ചപ്പോൾ പറഞ്ഞു. അടുത്ത പെരുന്നാളിന് നോക്കാം എന്നാണ് പറയുന്നത്.'

​സബീനത്ത ഇത് പറയുമ്പോൾ സോഫയിൽ അല്പം കൂടി സൗകര്യത്തിൽ ചാരിയിരുന്നു. ആ ഇരിപ്പിൽ അവരുടെ ഇറുകിയ വസ്ത്രം ശരീരത്തോട് കൂടുതൽ ചേർന്നുനിന്നു. ടിവിയിലെ വെളിച്ചത്തിൽ സബീനത്തയുടെ മുഖം

കൂടുതൽ തിളങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

​'അങ്ങേര് അവിടെ കഷ്ടപ്പെടുന്നു, ഞാൻ ഇവിടെ ഇങ്ങനെ കഴിയുന്നു. അത്ര തന്നെ!' എന്ന് പറഞ്ഞ് സബീനത്ത ചിരിച്ചു. ആ ചിരിയിൽ പരിഭവങ്ങളോ സങ്കടമോ ഒന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. 'അതൊക്കെ പോട്ടെ, നീ എന്താ ഇങ്ങനെ മിണ്ടാതിരിക്കുന്നത്? നേരത്തെ ഇത്രയൊക്കെ സംസാരിച്ച ആളാണല്ലോ,' എന്ന് ചോദിച്ചുകൊണ്ട് സബീനത്ത എന്റെ നേരെ തിരിഞ്ഞിരുന്നു.

​സബീനത്ത തിരിഞ്ഞിരുന്നപ്പോൾ ആ ഇറുകിയ വസ്ത്രത്തിനുള്ളിലെ അവരുടെ ശരീരത്തിന്റെ വടിവുകൾ എന്റെ കണ്ണുകളിൽ ഉടക്കി. സബീനത്തയുടെ കാൽമുട്ടുകൾ എന്റെ കാലിൽ പതുക്കെ തട്ടുന്നുണ്ടായിരുന്നു. വീഴ്ചയ്ക്ക് ശേഷം ഉണ്ടായ ആ ജാള്യത മാറിയിട്ടില്ലാത്തതുകൊണ്ട് ഞാൻ വെറുതെ ഒന്ന് ചിരിച്ചു."

അല്ല കുട്ടൂ, നിന്റെ ഉമ്മ ഇന്നലെ വിളിച്ചിരുന്നു. നിനക്ക് ഇങ്ങോട്ട് വരാൻ ഭയങ്കര മടിയാണെന്നാണല്ലോ ഉമ്മ പറയുന്നത്. ഇവിടെ വന്നാൽ നീ നല്ല കുട്ടിയായി പഠിക്കുമല്ലോ എന്ന് കരുതിയാ ഞാൻ വരാൻ പറഞ്ഞത്,' സബീനത്ത ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

​സബീനത്ത സംസാരിക്കുമ്പോൾ ഇടയ്ക്കിടെ സോഫയിൽ ഇരുന്നുകൊണ്ട് തന്റെ