മഴയത്തു വന്ന മോഹം 4 [Vashalan]

നമ്പർ ഒക്കെ കാണുമല്ലോ. അത് ഇക്കയ്ക്ക് ഒന്ന് കൊടുത്തേക്ക്. എപ്പോഴെങ്കിലും കാണുമ്പോൾ വിളിക്കാമല്ലോ."

​അതൊരു തന്ത്രമായിരുന്നു എന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലായി. ഇക്കയുടെ ഫോണിലേക്ക് എന്റെ നമ്പർ വാങ്ങിപ്പിക്കുക വഴി സബീനത്തയ്ക്ക്

എന്നെ ബന്ധപ്പെടാനുള്ള വഴി തുറക്കുകയായിരുന്നു അവർ.

തിയേറ്ററിലെ ആ ബോറൻ പടത്തേക്കാൾ വലിയൊരു സിനിമ മനസ്സിലിട്ട് ഞാൻ അവിടെ നിന്ന് പതുക്കെ ഇറങ്ങി. സബീനത്തയുടെ ആ നോട്ടവും ഇക്കയുടെ നിഷ്കളങ്കമായ സംസാരവും എല്ലാം കൂടി എന്റെ തലയ്ക്കുള്ളിൽ ഒരു പുതിയ ലഹരി പടർത്തിയിരുന്നു.

​"ശരി ഇക്ക, ശരി സബീനത്ത... ഞാൻ ഇറങ്ങുവാ, കുറച്ച് തിരക്കുണ്ട്," എന്ന് പറഞ്ഞ് ഒരു കൈവീശി ഞാൻ തിയേറ്ററിന് പുറത്തേക്ക് നടന്നു. പുറത്ത് മഴ അപ്പോഴും ചാറുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

​ബൈക്ക് സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്ത് നേരെ വീട്ടിലേക്ക് വിട്ടു. റോഡിലെ വെള്ളക്കെട്ടിലൂടെ ബൈക്ക് ഓടിക്കുമ്പോഴും എന്റെ മനസ്സിൽ ആ പഴയ മഴക്കാലമായിരുന്നു. സബീനത്തയുടെ വീട്ടിലെ ആ നനഞ്ഞ

അടുക്കളയും, ആദ്യമായി അവരുടെ വിരിഞ്ഞ ഉടലിൽ തൊട്ടപ്പോൾ അനുഭവിച്ച ആ വിറയലും... വർഷങ്ങൾക്കിപ്പുറം അവർ വീണ്ടും എന്റെ ജീവിതത്തിലേക്ക് വന്നിരിക്കുന്നു, അതും ഒട്ടും പ്രതീക്ഷിക്കാത്ത ഒരു നേരത്ത്.

​വീട്ടിലെത്തിയപ്പോൾ ഉമ്മ ഉമ്മറത്ത് തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നു.

​"എന്താടാ ഇത്ര നേരത്തെ? കോളേജിൽ സ്ട്രൈക്ക് ആണെന്ന് ആരോ പറഞ്ഞു കേട്ടു," ഉമ്മ ചോദിച്ചു.

​"അതെ ഉമ്മ, അതുകൊണ്ട് ഞാൻ സിനിമയ്ക്ക് പോയതാ. അവിടെ വെച്ച് നമ്മുടെ സബീനത്തയെയും ഇക്കയെയും കണ്ടു," ഞാൻ വളരെ സാധാരണ മട്ടിൽ പറഞ്ഞു.

​"സബീനത്തെയോ? അവരൊക്കെ ഇവിടെ എപ്പോൾ വന്നു? ഗൾഫിൽ നിന്ന് ഇക്ക ലീവിന് വന്ന കാര്യം ഞാൻ അറിഞ്ഞിരുന്നില്ലല്ലോ," ഉമ്മ

അത്ഭുതത്തോടെ പറഞ്ഞു.

​"അറിയില്ല ഉമ്മ, ഞാൻ അവരോട് സംസാരിച്ചു. അവർക്ക് സുഖമാണ്."

​ഞാൻ നേരെ മുറിയിലേക്ക് കയറി വാതിലടച്ചു. ഷർട്ടൂരി മാറ്റി കട്ടിലിലേക്ക് വീണു. ഫോൺ ബെഡ്ഡിൽ എറിഞ്ഞു. സബീനത്തയുടെ ആ വന്യമായ ചിരി എന്റെ കണ്മുന്നിൽ നിന്ന് മായുന്നില്ല. ഇക്കയുടെ കൂടെയിരിക്കുമ്പോഴും അവരുടെ കണ്ണുകൾ എന്നോട് എന്തൊക്കെയോ പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

പിറ്റേന്ന് രാവിലെ കോളേജിലേക്ക് പോകാൻ ഒരുങ്ങുമ്പോഴും എന്റെ ഉള്ളിൽ സബീനത്തയുടെ ആ മുഖമായിരുന്നു. ഉമ്മ തന്ന ചായ കുടിക്കുമ്പോഴും ബാഗ് എടുക്കുമ്പോഴും പഴയ ആ മഴക്കാലത്തെ ഓർമ്മകൾ എന്നെ വിട്ടുപോയിരുന്നില്ല. സബീനത്തയുമായുള്ള ആ അപ്രതീക്ഷിത കൂടിക്കാഴ്ച ഒരു പുതിയ തുടക്കമാണെന്ന് എന്റെ മനസ്സ്

പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

​ബസ് സ്റ്റോപ്പിലേക്ക് നടക്കുമ്പോൾ ഞാൻ ചുറ്റും നോക്കി. മഴ കഴിഞ്ഞ് മരങ്ങളിൽ നിന്നും വെള്ളം ഇറ്റുവീഴുന്നുണ്ട്. കോളേജിൽ എത്തിയപ്പോൾ പതിവുപോലെ തിരക്ക് തുടങ്ങിയിട്ടില്ല. ഇന്നലെ സ്ട്രൈക്ക് ആയിരുന്നതുകൊണ്ട് ഇന്ന് എല്ലാവരും വരാൻ കുറച്ച് വൈകും.

​ഞാൻ നേരെ പോയി ക്ലാസ്സ് മുറിയുടെ വരാന്തയിൽ നിന്നു. കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അജയ് അങ്ങോട്ടേക്ക് വരുന്നത് കണ്ടു. ഇന്നലെ മുഴുവൻ കിട്ടാതിരുന്നവനാണ്. എന്നെ കണ്ടതും അവൻ ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ അടുത്തു വന്നു.

​ക്ലാസ്സ് മുറിയുടെ വരാന്തയിൽ വെച്ച് അജയ്യെ കണ്ടപ്പോൾ അവൻ പതിവുപോലെ ഓരോന്ന് ചോദിച്ചു തുടങ്ങി.

​"എന്താടാ ഇന്നലെ നിന്നെ എങ്ങും

കണ്ടില്ലല്ലോ? ഞാൻ നിന്നെ ഒത്തിരി നോക്കി," അജയ് ചോദിച്ചു.

​"ഞാൻ സിനിമയ്ക്ക് പോയി