മഴയത്തു വന്ന മോഹം 6 [Vashalan]

ആഗ്രഹമില്ലേ? സത്യം പറയൂ മിസ്സേ... കണ്ണാടിയിൽ നോക്കുമ്പോൾ എന്നെങ്കിലും മിസ്സിന് തോന്നിയിട്ടില്ലേ 'ഞാൻ ഒന്ന് കൂടി സുന്ദരിയായി ഒരുങ്ങേണ്ടതായിരുന്നു' എന്ന്?"

​ഞാൻ ഇത് ചോദിച്ചപ്പോൾ മിസ്സ് കുറച്ചു നേരം ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. റോഡരികിലെ മരങ്ങൾക്കിടയിലൂടെ വരുന്ന വെളിച്ചം

മിസ്സിന്റെ മുഖത്ത് തട്ടി തെറിക്കുന്നുണ്ട്. മിസ്സിന്റെ മുഖത്ത് ദേഷ്യത്തിന് പകരം പതുക്കെ ഒരു ആത്മപരിശോധനയുടെ ഭാവം വന്നു.

​റീന മിസ്സ്: (പതിഞ്ഞ സ്വരത്തിൽ) "തോന്നിയിട്ടുണ്ട്... തോന്നിയിട്ടില്ല എന്നല്ല. പക്ഷെ സമൂഹം എന്ത് പറയും, കോളേജിൽ എന്ത് കരുതും എന്നൊക്കെ പേടിയാണ് ഷാജൂ. പിന്നെ എനിക്ക് വസ്ത്രങ്ങളെക്കുറിച്ച് അത്ര വലിയ ധാരണയൊന്നുമില്ല. വീട്ടുകാർ വാങ്ങിത്തരുന്നത് ഇടുന്നു, അത്ര തന്നെ."

​മിസ്സ് ആദ്യമായി മനസ്സ് തുറക്കുന്നത് പോലെ എനിക്ക് തോന്നി. ആ ഗൗരവത്തിന്റെ പുറംതോട് പതുക്കെ ഉടയുകയാണ്.

​ഞാൻ: "സമൂഹം എപ്പോഴും എന്തെങ്കിലും പറഞ്ഞു കൊണ്ടിരിക്കും മിസ്സേ. പക്ഷെ നമ്മൾ നമുക്ക് വേണ്ടി കൂടി ജീവിക്കണം. മിസ്സ് ഒരുകാര്യം ചെയ്യൂ... അടുത്ത തവണ ഷോപ്പിംഗിന്

പോകുമ്പോൾ എന്നെ കൂടി കൂട്ടി വരൂ. മിസ്സിന് ഏറ്റവും ചേരുന്ന, മിസ്സിനെ ഏറ്റവും സുന്ദരിയാക്കുന്ന വസ്ത്രങ്ങൾ ഞാൻ കാണിച്ചു തരാം. മിസ്സിനോടുള്ള ആ ഒരു ബഹുമാനം കൊണ്ട് പറയുന്നതാ."

ഞാൻ ഷോപ്പിംഗിന്റെ കാര്യം പറഞ്ഞതും മിസ്സ് ഒന്ന് പൊട്ടിപ്പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു. പക്ഷേ ആ ചിരിയിൽ ഒരു കളിയാക്കലിന്റെ ചുവയുണ്ടായിരുന്നു.

​റീന മിസ്സ്: (ചിരിച്ചുകൊണ്ട്) "എടാ ഷാജൂ... നീ വലിയ കാര്യങ്ങൾ പറയുന്നതൊക്കെ കൊള്ളാം. പക്ഷെ എനിക്ക് ഇഷ്ടപ്പെട്ട ഡ്രസ്സ് വാങ്ങിത്തരാനും എന്നെ സുന്ദരിയായി കാണാനും എന്റെ ഹസ്ബൻഡ് ഉണ്ട്. അതിന് നിന്റെ സഹായമൊന്നും എനിക്ക് വേണ്ട. നീ നിന്റെ പണി നോക്കി കോളേജിൽ പോയാൽ മതി."

​മിസ്സ് ഭർത്താവിന്റെ കാര്യം പറഞ്ഞപ്പോൾ എന്റെ ഉള്ളിലൊന്ന് കാളി.

പക്ഷേ ഞാൻ തളർന്നില്ല. ഒരു സുഹൃത്തെന്ന നിലയിലുള്ള എന്റെ 'കെയറിംഗ്' ഒന്ന് കൂടി വർദ്ധിപ്പിച്ചു.

​ഞാൻ: "അയ്യോ മിസ്സേ... സർ വാങ്ങിത്തരുന്നില്ല എന്നല്ല ഞാൻ പറഞ്ഞത്. പക്ഷേ സർ വാങ്ങിത്തരുന്നത് ഒരു ഭർത്താവിന്റെ താല്പര്യങ്ങൾ ആയിരിക്കും. ഞാൻ പറയുന്നത് ഈ കാലത്തെ പിള്ളേരുടെ ഒരു കാഴ്ചപ്പാടാണ്. മിസ്സ് എപ്പോഴും സാറിന്റെ താല്പര്യത്തിന് മാത്രം ജീവിച്ചാൽ മതിയോ? മിസ്സിന് സ്വന്തമായി ഒരു മാറ്റം ആഗ്രഹമില്ലേ? പിന്നെ സാറിനെക്കാളും മിസ്സിനെ കൂടുതൽ സമയം കാണുന്നത് ഞങ്ങൾ സ്റ്റുഡന്റ്സ് അല്ലേ?"

​എന്റെ ആ മറുപടി കേട്ടപ്പോൾ മിസ്സിന്റെ ചിരി പതുക്കെ മാഞ്ഞു. മിസ്സ് കുറച്ചു നേരം നിശബ്ദയായി.

​റീന മിസ്സ്: "നീ എന്താടാ ഇങ്ങനെ സംസാരിക്കുന്നത്? എനിക്ക് തോന്നുന്നു

നിന്നോടുള്ള കൂട്ട് അത്ര ശരിയല്ലെന്ന്.

റീന മിസ്സ്: (അല്പം ഗൗരവത്തോടെ) "മതി ഷാജൂ... നമ്മൾ സംസാരിച്ച് ഒരുപാട് ദൂരേക്ക് പോകുന്നുണ്ട്. നീ വണ്ടി ഓടിക്കുന്നതിൽ ശ്രദ്ധിക്ക്. കൂടുതൽ ഉപദേശമൊന്നും എനിക്ക് ഇപ്പോൾ വേണ്ട."

​മിസ്സ് അത് പറഞ്ഞതോടെ ഞാൻ മിണ്ടാതെയായി. ബുള്ളറ്റിന്റെ എൻജിൻ ശബ്ദം മാത്രം ആ വഴിയിൽ മുഴങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നു. മിസ്സ് എന്റെ പിന്നിൽ അല്പം അകലം പാലിച്ചാണ് ഇരിക്കുന്നത്. ഏകദേശം അഞ്ചു മിനിറ്റോളം ആ നിശബ്ദത