Chapter Title : മഴയത്തു വന്ന മോഹം 8 [Vashalan]

ആരോ ഒരാളുടേതാണെന്ന് മനസ്സ് മന്ത്രിക്കുന്നുണ്ട്. പക്ഷേ, മൈഗ്രേന്റെ ആ കഠിനമായ വേദനയിൽ മരവിച്ചുപോയ ബുദ്ധിക്ക് ആ ഓർമ്മയെ ഒന്ന് തെളിച്ചെടുക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.

​റൂമിലെത്തിയ ഉടനെ ചേട്ടൻ വാങ്ങിത്തന്ന ഫലാഫിൽ സാൻഡ്‌വിച്ചും ചായയും കഴിച്ച് ഞാൻ വിശപ്പടക്കി. ശേഷം, ഡോക്ടർ നിർദ്ദേശിച്ച ഗുളികകൾ ഓരോന്നായി വിഴുങ്ങി. വേദനയുടെ കൂരമ്പുകൾ തലയ്ക്കുള്ളിൽ അപ്പോഴും തറഞ്ഞുകയറുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഞാൻ പതുക്കെ കട്ടിലിലേക്ക് തളർന്നു വീണു. തണുത്തുറഞ്ഞ ആ കുവൈറ്റ് പകലിൽ, ജനാലയ്ക്കപ്പുറത്തെ ആ മൂടൽമഞ്ഞിലേക്ക് നോക്കി കിടക്കുമ്പോൾ എന്റെ കണ്ണുകൾ

പതുക്കെ കൂമ്പി വന്നു.

​ആരായിരിക്കാം ആ കണ്ട പെൺരൂപം? പ്രവാസത്തിന്റെ ഈ തിരക്കുകൾക്കിടയിൽ ഞാൻ കണ്ടുമുട്ടിയ ആ മുഖം ആരുടേതാണ്? മനസ്സിൽ ചോദ്യങ്ങൾ ഒരുപാട് ഉയരുന്നുണ്ടെങ്കിലും ഗുളികയുടെ സ്വാധീനത്താൽ ബോധം പതുക്കെ മറയാൻ തുടങ്ങി. ഹോസ്പിറ്റലിലെ ആ ഇടനാഴിയിലെ കാഴ്ചയും ആ രൂപത്തിന്റെ നിഗൂഢതയും ഉള്ളിൽ ബാക്കിവെച്ച് ഞാൻ പതുക്കെ ഒരു തളർച്ചയോടെ ആഴമേറിയ മയക്കത്തിലേക്ക് ആണ്ടുപോയി.

ആ മയക്കത്തിൽ നിന്നും ഞാൻ പെട്ടെന്ന് ഞെട്ടി ഉണർന്നു. മനസ്സിനെ പൊതിഞ്ഞുനിന്ന മൂടൽമഞ്ഞ് ഒഴിഞ്ഞുപോയതുപോലെ ഒരു തിരിച്ചറിവ് എന്നിലേക്ക് ഇരച്ചുകയറി. അതെ, അത് അവൾ തന്നെയായിരുന്നു! പ്രവാസത്തിന്റെ ഈ

തിരക്കുകൾക്കിടയിൽ ഞാൻ എങ്ങനെ അവളെ മറന്നു? ആ രൂപവും ആ നടത്തവും എന്റെ സിരകളിൽ പണ്ട് പടർന്നുപിടിച്ച അതേ ലഹരിയായിരുന്നു.

കട്ടിലില്‍ ഇരുന്നു കൊണ്ട് ഞാന്‍ എന്റെ പഴയ ഓര്‍മകളിലേക്ക് അയവിറക്കി.

വിസ്മയയെ ഒരു 'കാഴ്ചവസ്തുവാക്കി' മാറ്റാനുള്ള അജയ്യുടെ വന്യമായ പ്ലാനിന് ഞാൻ പതുക്കെ സമ്മതം മൂളി. വിസ്മയയും മിസ്സും കൂടി ഈ കോളേജിനെ ഭ്രാന്ത് പിടിപ്പിക്കുമെന്ന അജയ്യുടെ വാക്കുകൾ എന്റെ കാതുകളിൽ