Chapter Title : മഴയോർമ്മ 1 [OLIVER DUST]

ആദ്യ മഴ

മൂന്നാറിൽ അന്ന് രാത്രി നിർത്താതെ മഴയായിരുന്നു.

ടാക്സിക്കാരൻ ബാഗ് ഇറക്കി വെച്ച് "ശരി സാറേ" എന്നും പറഞ്ഞ് വണ്ടി തിരിച്ചു. അർജുൻ ഗേറ്റിനു മുന്നിൽ നനഞ്ഞൊലിച്ച് നിന്നു. നാല് വർഷം കഴിഞ്ഞാണ് ഈ വീട് കാണുന്നത്. ഗേറ്റിൽ തുരുമ്പ്, മുറ്റത്ത് നിറയെ കരിയില, അച്ഛൻ നട്ട റോസാച്ചെടികൾ കാടായി. എന്നാലും വീട് അതേ വീട് തന്നെ.

താഴത്തെ ജനലിൽ ഒരു മഞ്ഞ വെളിച്ചം കത്തുന്നുണ്ട്.

"ഇതെന്താ, വീട് പൂട്ടിക്കിടക്കുകയാണെന്നല്ലേ വക്കീൽ പറഞ്ഞത്?" അവൻ തന്നോട് തന്നെ പറഞ്ഞു.

ബെല്ലടിക്കാൻ കൈ പൊക്കുമ്പോഴേക്കും വാതിൽ തുറന്നു.

"ആരാ അവിടെ?"

ഒരു പെൺകുട്ടി. കയ്യിൽ ഒരു കട്ടിയുള്ള പുസ്തകം, അതും ഒരു വടി പോലെ ഓങ്ങിപ്പിടിച്ചിട്ടുണ്ട്. അഴിഞ്ഞുതുടങ്ങിയ മുടിക്കെട്ട്, ഒരു നീല ഷാൾ, കണ്ണിൽ പേടിയും ധൈര്യവും കലർന്ന ഒരു നോട്ടം.

"ഞാൻ അർജുൻ. ഇത് എന്റെ വീടാ."

അവൾ അവനെ തലമുതൽ കാൽ വരെ നോക്കി. പിന്നെ ചുമരിലെ ഫോട്ടോയിലേക്ക് നോക്കി, വീണ്ടും അവനെ നോക്കി. "ഓ... സാറിന്റെ മോനാ. കേറി വാ, ആകെ നനഞ്ഞല്ലോ."

അകത്ത് കേറിയപ്പോൾ അവൻ ഒന്ന് അമ്പരന്നു. ഹാൾ മുഴുവൻ പുസ്തകങ്ങൾ. ജനലരികിൽ കുഞ്ഞുകുഞ്ഞു മരമേശകൾ, ഓരോന്നിലും ഓരോ വിളക്ക്. മൂലയ്ക്ക് ഒരു കോഫി മെഷീൻ. ബോർഡിൽ ചോക്ക് കൊണ്ടെഴുതിയിരിക്കുന്നു: "ഇന്നത്തെ ചായ: ഇഞ്ചി, ഏലക്ക."

"ഇതെന്താ ഇവിടെ..."

"കഫേയാ," അവൾ ഒരു തോർത്ത് എറിഞ്ഞുകൊടുത്തു. "ഞാൻ മീര. ഇവിടെ ഒരു ബുക്ക് കഫേ നടത്തുന്നുണ്ട്. ഏഴ് വർഷമായി. സാർ സമ്മതിച്ചതാ. ഒരു രൂപ വാടക പോലും വാങ്ങീട്ടില്ല, കേട്ടോ.