Chapter Title : പാതി വീട്, പാതി ഹൃദയം [OLIVER DUST]

ഉള്ളത് ഒരു ഇൻഫിനിറ്റി പൂളിനെക്കാൾ വലുതാ. ഇരുപത് വയസ്സുള്ള ഒരു കുട്ടി ഇന്നലെ ഇവിടെ ഇരുന്ന് അവളുടെ ആദ്യത്തെ കവിത വായിച്ചു. അത് നിങ്ങളുടെ പൂളിന് കൊടുക്കാൻ പറ്റില്ല."

ഗോപാലൻ ചേട്ടൻ മൂലയിൽ നിന്ന് കൈ അടിച്ചു. "അങ്ങനെ പറയെടീ മോളേ!"

സെബാസ്റ്റ്യൻ പല്ല് കടിച്ചു. "ഇത് തെറ്റായ തീരുമാനമാ, അർജുൻ സാർ. നിങ്ങൾ ഇത് ഓർക്കും."

"ഒരുപക്ഷേ," അർജുൻ പറഞ്ഞു. "പക്ഷേ ഇപ്പോൾ ഞാൻ ഓർക്കുന്നത് മറ്റ് ചില കാര്യങ്ങളാ."

അവർ പോയപ്പോൾ മീര അർജുന്റെ കൈ പിടിച്ചു. "ഞാൻ ശരിയായിട്ടാണോ ചെയ്തത്?"

"നീ തകർത്തു," അവൻ അവളെ പൊക്കി ചുറ്റിച്ചു. "ഇൻഫിനിറ്റി പൂൾ! നീ അദ്ദേഹത്തിന്റെ മുഖം കണ്ടോ?"

"ഇറക്കി വിട് അർജുൻ! ആളുകൾ കാണും!"

"കാണട്ടെ. ഗോപാലൻ ചേട്ടൻ കൈ അടിക്കുന്നത് കണ്ടില്ലേ?"

❖

അന്ന് വൈകുന്നേരം മഴ ഒരു ചെറിയ ചാറ്റൽ മാത്രമായിരുന്നു. മീര അവനെ കൈ പിടിച്ച് കഫേയുടെ പിന്നിലെ മുറ്റത്തേക്ക് വിളിച്ചു.

"വാ, ഒരു കാര്യം കാണിക്കാം."

പിന്നിൽ ഒരു പഴയ ചെറിയ മരത്തിന്റെ കുളിമുറി. തടി കൊണ്ടുള്ള വലിയ ഒരു ബാത്ത് ടബ്. അതിന് മുകളിൽ ഒരു തുറന്ന മേൽക്കൂര. നക്ഷത്രങ്ങൾ കാണാം.

"ഇത് എന്താ?"

"സാറിന്റെ രഹസ്യം. എപ്പോഴെങ്കിലും വിഷമം വരുമ്പോൾ ഇവിടെ വന്ന് ചൂട് വെള്ളത്തിൽ കിടക്കും, മഴ നോക്കി." അവൾ ടബ്ബിൽ ചൂട് വെള്ളം നിറയ്ക്കാൻ തുടങ്ങി. "ഞാൻ ഇതുവരെ ഒറ്റയ്ക്കേ ഇവിടെ വന്നിട്ടുള്ളൂ."

"ഇപ്പോൾ?"

അവൾ ചിരിച്ചു. "ഇപ്പോൾ രണ്ടാൾക്ക് സ്ഥലം ഉണ്ട്."

ആവി പൊങ്ങി. മുകളിൽ നിന്ന് ചെറിയ മഴത്തുള്ളികൾ