Chapter Title : മീനാക്ഷി

ഭാഗ്യത്തിന് തക്ക സമയത്ത് മകന്‍ കണ്ട് പിടിച്ചത് കൊണ്ട് വന്‍ ദുരന്തം ഒഴിവായി. കുടുംബത്തില്‍ നിന്നും പുറത്താക്കിയ അവരെ ബന്ധുക്കളും സ്വന്തക്കാരും കയ്യൊഴിഞ്ഞു. അവസാനം ഈ സദനത്തില്‍ അഭയം പ്രാപിച്ചു. ഇപ്പോള്‍ മകനും മരുമകളും ഇറക്കി വിട്ടു എന്ന്‍ പറഞ്ഞ് ഗാര്‍ഹിക പീഡനം മറ്റ് വകുപ്പുകളൊക്കെ ചേര്‍ത്ത് കേസ് കൊടുത്തിരിക്കുകയാണ്. കൂടെ സത്യമെന്തെന്ന് തിരക്കാക്കാത്ത, തിരക്കാന്‍ ആഗ്രഹിക്കാത്ത കുറെ ജനങ്ങളും മീഡിയയും.

മിക്ക അമ്മമാരും അവരുടെ കയ്യിലിരിപ്പ് കൊണ്ട് മാത്രമാണ് മക്കള്‍ ഒഴിവാക്കിയത് എന്ന്‍ ഇവിടെ വന്നപ്പോഴാണ് മനസ്സിലായത്. നാലാംകിട കണ്ണീര്‍ സീരിയലുകളും, ആര്‍ത്തവ വിരാമത്തിനു ശേഷം ഇവര്‍ക്ക് ഉണ്ടാകുന്ന മാനസിക ശാരീരിക പ്രശ്നങ്ങളും ഇവരുടെ ഈ ദുസ്വഭാവത്തെ സ്വാധീനിച്ചിട്ടുണ്ട്.

എന്തൊക്കെയായാലും കുറ്റങ്ങളുടേളും, അവിഹിത കഥകളുടെയും നിലക്കാത്ത ഉറവകളാണ് ചില അമ്മമാരുടെ നാവ്. അതില്‍ മീനാക്ഷി തള്ളയെ എനിക്ക് ഇഷ്ടപ്പെട്ടു. അറുപതിനോടടുത്ത അവര്‍ ഇപ്പോള്‍ ഇത്ര സുന്ദരിയായിരിക്കണമെങ്കില്‍ ആയകാലത്ത് എന്നാ ചരക്കായിരിക്കും. നേരം കിട്ടുമ്പോഴൊക്കെ എന്റെ അടുത്ത് വന്ന്‍ മറ്റുള്ളവരുടെ കുറ്റങ്ങള്‍ പറയുകയാണ്‌ പ്രധാന പരിപാടി.

“സാറേ, ആ ലക്ഷ്മി തള്ളക്ക് രാത്രി ചില പോക്കുവരവുകളൊക്കെ ഉണ്ട്. കറവക്കാരന്‍ നാരായണന്റെ മുറിയില്‍ നിന്നും ഇറങ്ങി വരുന്നത് കണ്ടവരുണ്ട്. ഇത് ഞാന്‍ പറഞ്ഞെന്നു പറയല്ലേ...”

“തോട്ടക്കാരന്‍ നാണു ഇടയ്ക്കിടെ അംബുജത്തിന്റെ മുറിയില്‍ ഇരുന്നു സംസാരിക്കുന്നത് കാണാം. അവര്‍ തമ്മില്‍ സെറ്റ് അപ്പ് എന്തോ ഉണ്ട്. ഇത് ഞാന്‍ പറഞ്ഞെന്നു പറയല്ലേ...”

“വേലക്ക് വരുന്ന ഡിഗ്രിക്ക് പഠിക്കുന്ന രഞ്ജിനിയെ സാറ് ശ്രദ്ധിച്ചോ. ചില മറ്റവള് മാര് തക്കം കിട്ടിയാല്‍ ആ പാവത്തിനെ ശരിയാക്കും. അവളുടെ മൊല ദേ ഇത്രയേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ.