Chapter Title : മീനാക്ഷിയുടെ ജീവിതം 2 [ലിങ്കൺ]

സ്വയം ചോദിച്ചു.

തന്നെക്കാൾ ഏഴ് വയസ്സ് ഇളയ ഒരു യുവാവിന്റെ കൂടെ ഭാര്യയുടെ സ്ഥാനത്ത് കഴിയണം.

തന്റെ ഭർത്താവ് ജീവിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ.

അവനെ സ്നേഹിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ.

ഇത് ഒരു ജീവിതമല്ലെന്ന് അവൾക്ക് തോന്നി.

ഒരു നിബന്ധനയാണ്.

ഒരു കടമാണ്.

ഒരു ശിക്ഷയാണ്.

പക്ഷേ ആരുടെ തെറ്റിനാണ് താൻ ഈ ശിക്ഷ അനുഭവിക്കുന്നത്?

രാജീവന്റെ തെറ്റിനോ?

സൽമാന്റെ തീരുമാനത്തിനോ?

അല്ലെങ്കിൽ സ്വന്തം നിസ്സഹായതയ്ക്കോ?

അവൾ സ്യൂട്ട്കേസുകൾ തുറക്കാൻ തുടങ്ങി.

ഓരോ വസ്ത്രവും കൈയിൽ എടുക്കുമ്പോൾ പഴയ വീടിന്റെ ഓർമ്മ വന്നു.

രാജീവന്റെ ചിരി.

രാവിലെ ഒരുമിച്ച് കുടിച്ച ചായ.

രാത്രിയിലെ ചെറിയ വഴക്കുകൾ.

കുട്ടികളില്ലെങ്കിലും പരസ്പരം ആശ്രയിച്ച് ജീവിച്ച പന്ത്രണ്ട് വർഷങ്ങൾ.

എല്ലാം ഇപ്പോൾ വളരെ ദൂരെയാണെന്ന് തോന്നി.

പിന്നെ അവളുടെ കണ്ണുകൾ മേശപ്പുറത്തെ കസവുസാരിയിലും മുല്ലപ്പൂവിലും പതിച്ചു.

അവളുടെ ഹൃദയം വീണ്ടും ശക്തമായി മിടിച്ചു.

വൈകുന്നേരം അടുക്കുന്നു.

രാത്രി അടുത്തുവരുന്നു.

അവൾക്കറിയില്ല—

ആ രാത്രി തന്റെ ജീവിതത്തെ എങ്ങനെയാണ് മാറ്റാൻ പോകുന്നതെന്ന്.

അവൾക്ക് അറിയാവുന്നത് ഒന്ന് മാത്രം.

പഴയ മീനാക്ഷിയുടെ ജീവിതം ആ രാവിലെ അവസാനിച്ചു.

ഇനി ആരംഭിക്കുന്നത്…

അവൾക്ക് പോലും മനസ്സിലാകാത്ത, ഭയവും അനിശ്ചിതത്വവും നിറഞ്ഞ ഒരു പുതിയ അധ്യായമാണ്.

രാത്രി ഏഴുമണിയോട് അടുക്കുമ്പോൾ ഫ്ലാറ്റിലെ നിശ്ശബ്ദത കൂടുതൽ കനത്തു.

മീനാക്ഷി പലതവണ ക്ലോക്കിലേക്ക് നോക്കി.

ഓരോ മിനിറ്റും കടന്നുപോകുമ്പോൾ അവളുടെ മനസ്സിൽ ഒരേ ചിന്ത മാത്രം—

“ഇനി അവൻ വരും…”

അവൾ സൽമാൻ രാവിലെ നൽകിയ കസവുസാരി എടുത്ത് ഉടുത്തിരുന്നു. മുടിയിൽ അല്പം മുല്ലപ്പൂ ചൂടിയിരുന്നു. കണ്ണാടിക്ക് മുന്നിൽ നിൽക്കുമ്പോൾ സ്വന്തം പ്രതിബിംബം കണ്ടിട്ടും അവൾക്ക് സ്വയം