Chapter Title : Meenakshii
എണീക്കാൻ തുടങ്ങി. മുടി മെടഞ്ഞ് ഇട്ടിരിക്കുന്നതുകൊണ്ട് അവളുടെ വിസ്തൃതമായ പുറവും കാണാമായിരുന്നു. അവളുടെ ബാക്കി ആസ്വദിച്ചുകൊണ്ട് നിൽക്കുമ്പോ പിന്നിന്നു ഒരു വിളി. "ഏയ് വന്നപാടെ അവളോടാണോ മിണ്ടാട്ടം?" മീനാക്ഷിയാണ്. "അങ്ങനെയൊന്നുമില്ല കൊച്ചെ. ഓ കൊച്ചല്ലലോ. വല്യ പെണ്ണല്ലേ." "ങും. അവളുമായിട്ട് അത്ര അടുപ്പമൊന്നും വേണ്ടാട്ടോ. ചീത്ത സ്ത്രീയാണ്." ഓ അങ്ങനെ വരട്ടെ അപ്പൊ പന്തികേട് തോന്നിയത് വെറുതെയല്ല. "ചീത്ത സ്ത്രീയോ? എന്ത് ചീത്ത സ്ത്രീ?" ഞാൻ ഒന്നും അറിയാത്ത പോലെ ചോദിച്ചു. "അതോ അവരുടെ വീട്ടിൽ രാത്രി ആയ പല ആണുങ്ങളും പോവാറുണ്ടത്രെ". "ആണോ എന്തിനാ അവർ പോവുന്നെ". ഞാൻ അവളെക്കൊണ്ട് കൂടുതൽ സംസാരിപ്പിക്കാൻ ആയി ശ്രമിച്ചു. "അയ്യേ അതൊന്നും എനിക്കറിയില്ല." അത് പറയുമ്പോ അവളുടെ കവിൾ ചുവന്നത് ഞാൻ ശ്രദ്ധിച്ചു. പെണ്ണിന് എന്തൊക്കെയോ അറിയാം. ആരോ പറഞ്ഞു കൊടുക്കുന്നുണ്ട്. അല്ലെങ്കി എവിടെന്നോ പാലുകുടിച്ചിട്ടുള്ള കള്ളിപ്പൂച്ച ആണ്. "ദേ എന്തായാലും വേണ്ട അല്ലെങ്കി ഞാൻ അച്ഛനോട് പറഞ്ഞുകൊടുക്കുമേ". "അയ്യോ കൊച്ചെ അല്ല പെണ്ണെ ചതിക്കല്ലേ. ഞാൻ ഇനി അവളോട് മിണ്ടത്തില്ല". അവൾ ചിരിച്ചു. "എന്നെ മീനു എന്ന് വിളിച്ചോ. ഈ പെണ്ണെ കൊച്ചെ വിളി നിർത്തിയിട്ട്. നിങ്ങളെ എന്താ ഞാൻ വിളിക്കണ്ടേ ?" "എനിക്ക് മീനുക്കുട്ടിയേക്കാൾ പ്രായമില്ലേ. ബാലേട്ടൻ എന്ന് വിളിച്ചോ." "ബാലേട്ടൻ.. കൊള്ളാം. കറക്കം കഴിഞ്ഞു ഉച്ചക്ക് മുൻപ് അങ്ങ് എത്തിയാൽ ഉച്ചയൂണ് അവിടെന്നു കഴിക്കാം. കേട്ടോ ബാലേട്ടാ" അതും പറഞ്ഞ് അവൾ പോയി. അസാധ്യ ചരക്കുതന്നെ. എന്നാലും ആണുങ്ങളും പെണ്ണുങ്ങളും കൂടെ ചെയ്യുന്നതൊക്കെ ഇവൾക്ക് ആരാണാവോ പറഞ്ഞുകൊടുക്കുന്നത്? ആ കൊച്ചു സൗന്ദര്യം മലയിറങ്ങി പോവുന്നത് നോക്കി കുറച്ച് നേരം അവിടെ നിന്നു. പിന്നെ ഇടവഴി കഴിഞ്ഞ രണ്ടാമത്തെ വീട് ലക്ഷ്യമാക്കി നടന്നു. ഓടിട്ട ഒരു സാദാരണ വീട്. ഞാൻ വാതിലിൽ മുട്ടി. നേരത്തെ കണ്ട സ്ത്രീ ഇറങ്ങിവന്നു. "ഓ ഇത്ര പെട്ടെന്ന് വന്നോ. അകത്തേക്ക് വാ". ഞാൻ അകത്തേക്ക് കടന്നു. "ദേ പുതിയ ആളായതുകൊണ്ടു പറയുവാ. കടം പറയരുത്". അവൾ വാതിൽ കുറ്റിയിട്ടു.ഞാൻ കട്ടിലിൽ ഇരിന്നു."കടം ഒന്നും പറയില്ല, നീ ഇങ്ങു വാ". കടം പറയില്ലെന്ന്
💬 Comments
View all comments