Chapter Title : മീഞ്ചന്തയിലെ പുത്രിയും പിതാവും [JM&AR]

ഒന്നിച്ച് പ്ലേറ്റിലേക്കാക്കി ആർത്തി പിടിച്ച് വാരി വലിച്ചു കഴിച്ചു. നാരങ്ങാ അച്ചാർ കോരി വായിലൊഴിച്ചു.

“പായസല്ല അത്. അച്ചാറാ..ഒക്കപ്പാടെ കുത്തിക്കേറ്റി തൊണ്ടേല് കുടുക്കണ്ട പൂവീ. ഇതാരും എടുക്കൂല. പതുക്കെ തിന്നാ മതി”

പെട്ടെന്നവൾക്ക് ബോധം വന്നു. ഫൈബർ പ്ലേറ്റ് അവൾ ഉപ്പക്ക് നേരെ നീട്ടി. ഉപ്പ അവളുടെ അടുത്ത് വന്നിരുന്നു. മകൾക്ക് വാരി കൊടുത്തു.

രാവിലെ തന്നെ കുളി കഴിഞ്ഞ് സുന്ദരിയായി ഷഹാന നൂൽപുട്ടും ഗ്രീൻപീസ് കറിയുമായി എത്തി.

“പൂവീ…പനി മാറി കുളിച്ചാ വിരിപ്പൊക്കെ മാറ്റി വിരിക്കണം. കഴിച്ച് കഴിഞ്ഞിട്ട് ഇയ്യതൊക്കെ സോപ്പ് പൊടീല് ഇട്ട് വെക്ക്. നാളേ മറ്റന്നാളോ ഒന്നിച്ച് വാഷിങ് മെഷീനിലിടാം”

“ അതൊക്കെ മാറ്റി വിരിച്ചു ഉപ്പാ. കെടക്ക ഒന്ന് എടുത്ത് വെയിലത്ത് ഇട്വോ ഇങ്ങള് ? അനു ഇന്നലെ രാത്രി മൂത്രം ഒഴിച്ച് പുതുക്കി. അത് പറഞ്ഞപ്പളാ….ഇത്തിരി നേരം വെറുതേ കെടന്നാലോ ഉപ്പാ”?

“ഇപ്പളോ” ?

“ഓ… ഇൻ്റുപ്പാ.. ഇങ്ങക്കൊന്നും അറിയൂല”

ഷഹാന പാത്രങ്ങൾ മേശപ്പുറത്ത് വെച്ച് ഉപ്പയുടെ തോളിൽ പതുക്കെ തട്ടി.

“ആ കെടത്തം…” ഉപ്പക്ക് മകൾ ഉദ്ദേശിച്ചത് മനസ്സിലായി. “…എന്തേലും വയറ്റിലാക്കിയിട്ട് പോരേ പൂവീ”?

“ഇങ്ങളിൻ്റെ വയറ്റിലാക്കിയാ മതി”

“എന്താ”?

“ഒന്നൂല്ല”

ഉപ്പ മകളെ  പിടിച്ച് മടിയിലിരുത്തി കഴിപ്പിക്കാൻ തുടങ്ങി.

“ഉപ്പാ…”

“മിണ്ടാതിരുന്ന് തിന്നെൻ്റെ പൂവീ… ഇത് കഴിഞ്ഞിട്ട് പറയാലോ. ഞാൻ ഇവടെ തന്നെ ഇല്ലേ”

അവൾ പറയാൻ വന്നത് വിഴുങ്ങി ഉപ്പ വാരി കൊടുത്തത് നുണഞ്ഞിറക്കി. ഉപ്പയും മകളും വയറ് നിറഞ്ഞത് പോലുമറിയാതെ പരസ്പരം കഴിക്കുകയും കഴിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു കൊണ്ടിരുന്നു. ഇനി ഒട്ടും വയ്യ എന്നായപ്പോൾ ഷഹാന മതിയാക്കി.

“ഇങ്ങളിങ്ങനെ വാരിത്തരാൻ തൊടങ്ങിയേപ്പിന്നെ ഞാൻ കണ്ടമാനം കഴിക്ക്ണ്ട് ഉപ്പാ”

“മൊല കൊടുക്കുന്നോര് നല്ലോം തിന്നണന്നാ”

“അതിനെങ്ങനെയാ… കുട്ടീനേക്കാളും ദാഹാ ഇവടെ ഒരാൾക്ക്”

അവൾ ഉപ്പയെ നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു.

“ഇപ്പോ ഞാനായി കുറ്റക്കാരൻ”

“ഇക്കാകെള്ളൊര് ഉപ്പയല്ലേ.. ഇങ്ങള് കൊതി തീരണ വരെ കുടിച്ചോളീ”

ഷഹാന ഉപ്പയുടെ താടിക്ക് പിടിച്ച് കൊഞ്ചിച്ച്  മടിയിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റു.

“അപ്പോ ഇയ്യ് തോനെ തിന്നാലും ഒന്നൂല്ല”

ഷഹാന  കഴിച്ചു കഴിഞ്ഞ പാത്രങ്ങൾ അടുക്കി എടുത്തു.