Chapter Title : മീഞ്ചന്തയിലെ പുത്രിയും പിതാവും [JM&AR]

പരസ്പരം കഴിക്കുകയും കഴിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു കൊണ്ടിരുന്നു. ഇനി ഒട്ടും വയ്യ എന്നായപ്പോൾ ഷഹാന മതിയാക്കി.

“ഇങ്ങളിങ്ങനെ വാരിത്തരാൻ തൊടങ്ങിയേപ്പിന്നെ ഞാൻ കണ്ടമാനം കഴിക്ക്ണ്ട് ഉപ്പാ”

“മൊല കൊടുക്കുന്നോര് നല്ലോം തിന്നണന്നാ”

“അതിനെങ്ങനെയാ… കുട്ടീനേക്കാളും ദാഹാ ഇവടെ ഒരാൾക്ക്”

അവൾ ഉപ്പയെ നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു.

“ഇപ്പോ ഞാനായി കുറ്റക്കാരൻ”

“ഇക്കാകെള്ളൊര് ഉപ്പയല്ലേ.. ഇങ്ങള് കൊതി തീരണ വരെ കുടിച്ചോളീ”

ഷഹാന ഉപ്പയുടെ താടിക്ക് പിടിച്ച് കൊഞ്ചിച്ച്  മടിയിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റു.

“അപ്പോ ഇയ്യ് തോനെ തിന്നാലും ഒന്നൂല്ല”

ഷഹാന  കഴിച്ചു കഴിഞ്ഞ പാത്രങ്ങൾ അടുക്കി എടുത്തു. ബാക്കിയുള്ള കറി ചെറിയ ഒരു കുടുവ പാത്രത്തിലേക്കൊഴിച്ച് മൂടി വെച്ചു.

“ഇന്നെന്താ ഉപ്പാ പരിപാടി”?

“നഴ്സറീല് പോണം. കവുങ്ങിൻ തൈയ്യ് നോക്കണം. ഷോപ്പിലും ഒന്ന് പോയി നോക്കണം”

“നിർബന്ധണ്ടോ? പോവാതിരുന്നൂടെ”?

“പോണ്ട കാര്യൊന്നൂല്ല. അത് ജയേഷ് നോക്കിക്കോളും. ന്നാലും ഞാനവടെണ്ടാവുമ്പോ ഒക്കെ നോക്കാനൊരാളുണ്ടാവൂലെ”?

ഷഹാന ബാക്കിയുള്ള നൂൽപ്പുട്ട് എടുത്ത് കാസറോളിലാക്കി. തൊട്ടുരുമ്മി നിൽക്കുകയായിരുന്ന മകളുടെ ചന്ദന നിറമുള്ള പൂമേനി ഉപ്പയുടെ ശ്രദ്ധയിൽപ്പെടാതിരുന്നില്ല. അവളുടെ ശരീരം ഇറുകിയ മാക്സിക്കുള്ളിൽ ഒതുങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല. പാത്രങ്ങൾ എടുക്കുകയും മുറുക്കിയടക്കുകയും ചെയ്യുമ്പോഴുള്ള ചലനങ്ങൾക്കനുസരിച്ച് കുലുങ്ങുന്ന ഉരുണ്ട മുലകൾ മുറുക്കമുള്ള ബ്രായുടെ ബന്ധനത്തിൽ നിന്നും സ്വാതന്ത്രമാഗ്രഹിക്കുന്നത് പോലെ ഉപ്പക്ക് തോന്നി. ഉപ്പ നോക്കുന്നത് ഷഹാന കണ്ടു. സ്വതവേയുള്ള പുഞ്ചിരിയോടെ അവൾ വലത്തേ മുല പുറത്തെടുത്തു.

“അതിപ്പോ എന്തിനാ പൊറത്തെടുത്തേ”?

“ഇങ്ങക്ക് കുടിക്കണ്ടേ”?

“ഇപ്പോ വേണ്ട”

“പിന്നെന്തേ നോക്കിയത്”?

“അതൊന്നൂല്ല. പെറ്റ് കഴിഞ്ഞപ്പോ അൻ്റെ തടി കൂടി. അത് നോക്കീതാ…. ഇയ്യ് പോയി ഒരുങ്ങി വാ. ഇങ്ങനെ ഇറുകി പൊട്ടീത് ഇട്ട്