Chapter Title : മേൽവിലാസം 1 [സിമോണ]

പപ്പാ തിരിച്ച് ക്യാനഡയ്ക്ക് തന്നെ പോയി... അതോടെ വീടിനുള്ളിൽ മമ്മിയുടെ വക എനിക്ക് നൂറുകൂട്ടം നിയന്ത്രണങ്ങളായി... സുരേഷേട്ടന്റെ വീട്ടിലേക്കല്ലാതെ മറ്റൊരു സ്ഥലത്തേക്കും ആരെങ്കിലും കൂടെയില്ലാത്തപ്പോൾ ഇറങ്ങാൻ പാടില്ല... ഇന്നർ ബനിയൻ ഇടാതെ രാത്രി ഉറങ്ങുമ്പോൾ പോലും ഷർട്ടിടാൻ പാടില്ല.. കുളിമുറിയിൽ വെച്ചല്ലാതെ ഷർട്ടും ട്രൗസറുമൊന്നും അഴിക്കാൻ പാടില്ല... തുടങ്ങി നൂറുകൂട്ടം നിയമങ്ങൾ... ആകപ്പാടെ ശ്വാസം മുട്ടുന്ന അവസ്ഥ...
എല്ലാം സഹിച്ചും ആ വീട്ടിൽ കഴിയുമ്പോൾ എന്റെ ഏക ആശ്വാസം രതിയാന്റി മാത്രമായിരുന്നു....

എന്നാൽ മമ്മിയുടെ നിയന്ത്രങ്ങളും നിയമങ്ങളുമൊന്നും എന്റെ ശരീരത്തിലെ മാറ്റങ്ങളെ നിയന്ത്രിക്കാൻ പോന്നതായിരുന്നില്ല... മെല്ലെ മെല്ലെ ഒരു കൗമാരക്കാരിയുടെ മാറിടങ്ങളുടെ ഒതുക്കത്തിൽ നിന്ന് എന്റെ മുലകൾ യൗവനത്തിന്റെ മുഴുപ്പിലേക്ക് വളർച്ച പ്രാപിക്കാൻ തുടങ്ങി... അരക്കെട്ടിന്റെ ഒതുക്കം നഷ്ടപ്പെട്ട് ഇരുവശത്തേക്കും വിടർന്നു വിരിഞ്ഞു... തുടകൾ വണ്ണിച്ചുകൊഴുത്ത് മാംസളങ്ങളായി... അടിവയറും പൊക്കിൾ ചുഴിയുമെല്ലാം മാംസളങ്ങളായി നടക്കുമ്പോൾ തുളുമ്പുന്ന വിധത്തിലേക്ക് രൂപം മാറി...

എന്റെ കവിളുകൾ തുടുക്കുകയും കീഴ്ച്ചുണ്ടുകൾ അല്പം കൂടി തടിച്ചുമലരുകയും ചെയ്തു...
എന്തിനധികം.... കാലക്രമേണ ഒരാണ്കുട്ടിയിൽ നിന്ന് കാഴ്ചയിലും മുഖഭംഗിയിലും ഒരല്പം കൊഴുത്തുരുണ്ട ഒരു പെൺകുട്ടിയെ അനുസ്മരിപ്പിക്കും വിധത്തിലേക്ക് എന്റെ രൂപം മാറാൻ തുടങ്ങുകയായിരുന്നു.... എന്നാൽ അപ്പോഴും എന്റെ തുടകൾക്കിടയിൽ ഞാനൊരു ആണ്കുട്ടിയാണെന്ന് വിളിച്ചുപറയാൻ ഉതകും വിധം ലിംഗം തന്നെയായിരുന്നു തൂങ്ങിക്കിടന്നിരുന്നത്... വലിപ്പം കൊണ്ട് പക്ഷെ, ഞാൻ ജനിച്ചതിൽ നിന്ന് അതൊട്ടും വളർന്നിട്ടില്ലെന്ന് തോന്നും വിധമായിരുന്നു അതെങ്കിൽ പോലും....

ഈ മാറ്റങ്ങളെല്ലാം ഒന്നോ രണ്ടോ ദിവസങ്ങൾ കൊണ്ടല്ല.. മറിച്ച് ഏതാനും വർഷങ്ങൾ കൊണ്ടാണ് സംഭവിച്ചത് എന്നതിനാൽ എന്നെ സ്ഥിരമായി കാണുകയും ഞാനുമായി ഇടപഴകുകയും ചെയ്തിരുന്നവർക്ക് ഒറ്റനോട്ടത്തിൽ അതങ്ങോട്ട് വ്യക്തമായി മനസ്സിലാവും വിധമല്ലായിരുന്നു... എങ്കിലും ആദ്യമായി കാണുന്നവർക്ക് ഒരു പെൺകുട്ടിയായി മാത്രം തോന്നാവുന്ന രീതിയിലേക്ക് ഞാൻ മാറിപ്പോയിരുന്നു...

പതിയെപ്പതിയെ എന്റെ ചന്തികൾ കൊഴുത്തുരുണ്ട്, വിരിഞ്ഞ അരക്കെട്ടിൽ നിന്ന് പുറകിലേക്ക് തള്ളിതുറിച്ച്, നടത്തിനൊപ്പം നൃത്തം മാത്രമേ വെക്കുന്ന രൂപത്തിലേക്ക് മാറിയതോടെ പതിയെ ഞാനെന്റെ സമപ്രായക്കാരായ ആൺകുട്ടികളിൽ നിന്ന് അകലം പാലിക്കാൻ തുടങ്ങി.... അവരുടെ നോട്ടവും അടക്കിപ്പിടിച്ച കളിയാക്കലുകളുമെല്ലാം മൂലം ഞാൻ കരച്ചിലിന്റെ വക്കോളമെത്തിയ ദിവസങ്ങൾ പോലും ഉണ്ടെന്നതാണ് യാഥാർഥ്യം....

പതിയെ പതിയെ