Chapter Title : മേരിയുടെ രവിമോൻ [ഋഷി]

കിട്ടി...

കൈകൾ ടവലിൽ തുടച്ചിട്ട് മേരി രവിയുടെ മുഖത്തും ചുമലുകളിലും തഴുകി. അവനൊരു പൂച്ചക്കുഞ്ഞിനെപ്പോലെ അവളോടുരുമ്മി നിന്നു. നീയാകെ മെലിഞ്ഞു പോയല്ലോ! അവൻ്റെ ഷർട്ടിനുള്ളിലേക്കു കടന്ന ആ വിരലുകൾ എഴുന്നു നിന്ന തോളെല്ലുകളിൽ തഴുകി. ദേ ഇങ്ങോട്ടു നോക്കടാ കുട്ടാ! അവളവൻ്റെ താടിക്കു പിടിച്ചു മുഖമുയർത്തി. എനിക്കറിയാം. ബാബു ഓഫീസും യൂണിയൻ പ്രവർത്തനവുമൊക്കെ കഴിഞ്ഞ് വീട്ടീ വരുമ്പോ ഒരു സമയമാകും. വീട്ടീ വരണ ജമീലേടെ ആഹാരത്തിൻ്റെ സ്വാദെന്താണെന്ന് എനിക്കറിയാം. ഞാൻ ബാബൂനോടു പറഞ്ഞോളാം. ൻ്റെ ഇളയ മോൻ അത്താഴം ഇവിടെയാക്കിയാ മതീന്ന്. അവൾ മന്ദഹസിച്ചു.

അവൻ്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു. മേരിയാൻ്റി!

കുട്ടാ! അവളുടെയുള്ളവും കവിഞ്ഞൊഴുകി. ബിജോയേം അനൂനേപ്പോലുമല്ല തൻ്റെയീ കൊച്ചുമോൻ! അവന് ഒരമ്മേടെ കരുതലാണ് വേണ്ടത്. ഒന്നുമാലോചിക്കാതെ അവളവനെ പിന്നെയും കെട്ടിപ്പുണർന്നു.

ആൻ്റീടെ കൊഴുത്ത ദേഹം ചൂടുള്ള ത്രസിക്കുന്ന പുതപ്പുപോലെ തന്നെ ആവരണം ചെയ്തപ്പോൾ രവിയുടെ മനം ആ കോരിച്ചൊരിയുന്ന മഴയുടെ.. തണുത്ത കാറ്റിൽ കിടുക്കുന്ന തന്നെ വാരിയടുക്കി നടക്കുന്ന ആൻ്റീടെ.. വലിയ വയറിനുള്ളിൽ അനുവിനേയും പേറി നടക്കുന്ന ആ കൊഴുത്ത ഉയരമുള്ള സ്ത്രീ... അമ്മ! എന്നാലിപ്പോൾ!

അനു വരാൻ വൈകും. നീ വന്നേ. മേരി കോലായിലേക്കു നടന്നു. ആ കൊഴുത്ത ചന്തികളുടെ ചലനങ്ങളിൽ മുഗ്ദ്ധനായി അവൻ പിന്നാലെയും.

പിച്ചള വിളക്ക് താഴ്ന്നു കത്തിയിരുന്നു, അതിന്റെ വെളിച്ചം വരാന്തയിലെ ടൈലുകളിൽ നീളമുള്ള നിഴലുകൾ വീശി. മുറ്റത്തിനപ്പുറം... വഴിക്കും തെങ്ങിൻതോപ്പിനുമപ്പുറം കായൽ നിശ്ചലമായി കിടക്കുന്നു, ചിതറിക്കിടക്കുന്ന നക്ഷത്രങ്ങളെ പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്ന ഒരു ഇരുണ്ട കണ്ണാടി. അപ്പുറത്തെ തുരുത്തിലെ മുനിഞ്ഞു കത്തുന്ന വീട്ടുവിളക്കുകളുടെ നേരിയ തിളക്കം. മഴയിൽ തവളകളുടെ സംഗീതം! രാത്രിയിൽ