Chapter Title : മിസ്സ് 11 [Rashford]

നേരം അവന്‍റെ ഉണ്ടകളില്‍ മാറി മാറി ഉമ്മവെക്കാന്‍ തുടങ്ങിയിരുന്നു.

കണ്ണന്‍ഃ എടീ… അനിതഃ ഉം….. കണ്ണന്‍ഃ എടി മൈരെ….. അനിതഃ എന്താടാ പൂറാ….

ആസ്വദിച്ചോണ്ടിരുന്ന സുഖം നഷ്ടപ്പെട്ടതില്‍ അമര്‍ഷത്തോടെ അനിത ചോദിച്ചു.

കണ്ണന്‍ഃ എടി കഴപ്പി പൂറി നിന്‍റെ കണവനാ വിളിക്കുന്നത്. സംസാരിക്ക്. അനിതഃ ആഹ് നിനക്കങ്ങ് എടുത്തൂടെ, ആദ്യമായിട്ടൊന്നുമല്ലല്ലോ. വെറുതെ മനുഷ്യനെ മെനക്കെടുത്താന്‍. എന്നാലും ഈ സമയത്ത് അങ്ങേര് അങ്ങനെ വിളിക്കത്തില്ലല്ലോ.

കുണ്ണയില്‍ നിന്ന് കൈവിടാതെ അനിത ചൊടിച്ചു.

സത്യമാണ്. പലപ്പോഴും കൊച്ചച്ഛന്‍ വിളിക്കുന്ന സമയങ്ങളില്‍ അനിതയും കണ്ണനും നല്ല മുട്ടന്‍ പണിയിലായിരിക്കും. ഒന്നുങ്കില്‍ പണിയെല്ലാം കഴിഞ്ഞ് അവള്‍ തിരിച്ച് വിളിക്കും. അല്ലെങ്കില്‍ ബിസിയാണെന്ന് പറഞ്ഞ് കട്ട് ചെയ്യും. കണ്ണന്‍റെ മടിയിലിരുന്ന്, അല്ലേല്‍ അവന്‍റെ ദേഹത്ത് കേറികിടന്നാണ് അവള്‍ സ്വന്തം ഭര്‍ത്താവിനോട് സംസാരിക്കുക. അപ്പോഴൊക്കെ കണ്ണന്‍ അടിച്ചൊഴിച്ച കുണ്ണപ്പാല്‍ അവളുടെ തുടയിടുക്കില്‍ നിന്നൊഴുക്കി വരുന്നതെയുള്ളായിരിക്കും.

എന്താണല്ലെ, കാമുകനോടൊപ്പം നിര്‍ത്താതെയുള്ള ഭോഗത്തില്‍ ആറാടി അവനെയും കെട്ടിപ്പിടിച്ച് ഭര്‍ത്താവിനോട് കുശലം പറയുന്ന ഭാര്യ. അനിതക്ക് അയാളോടുള്ള സ്നേഹം എപ്പോഴെ പോയിരുന്നു. പേരിന് മാത്രമേ അവള്‍ അയാള്‍ക്ക് ഭാര്യയായിട്ടുള്ളു.

മനസ്സ് കൊണ്ടും ശരീരം കൊണ്ടും അവള്‍ കണ്ണന്‍റെ കാമുകിയാണ്. അങ്ങനെയായി തീര്‍ന്നിരുന്നു അവള്‍. അത് കൊണ്ട് അവള്‍ക്ക് ഇതൊന്നും ഒരു പുത്തരിയല്ലായിരുന്നു. കണ്ണന്‍ ഫോണ്‍ അറ്റന്‍ഡ് ചെയത് ലൗഡ് സ്പീക്കറിലിട്ടു.

കൊഃ ഹലോ… ഹലോ… എടി അനിതെ….

ഒരു 10 സെക്കന്‍ഡ് ആരും മിണ്ടിയില്ല. അനിത ഈ നേരം വീണ്ടും കണ്ണന്‍റെ ഉണ്ടകളില്‍ നാക്ക് കൊണ്ട് ചിത്രം വരയക്കാന്‍ തുടങ്ങിയിരുന്നു. സുഖത്തിന്‍റെ പരകോടിയില്‍ കണ്ണനും.

കൊഃ എടി കേള്‍ക്കാമോടി. അനിതഃ ആഹ് ചേട്ടാ….

ഉണ്ടകളിലെ കളികള്‍ അവസാനിപ്പിച്ച് അനിത സംസാരിച്ചു. അപ്പോഴും അനിത കുണ്ണയില്‍ നിന്ന് കൈയെടുത്തില്ല.

കൊഃ ആഹ ടീ കേള്‍ക്കാമോ. എന്തൊക്കെയുണ്ട് വിശേഷം, സുഖമാണോ. നാട്ടില്‍ എങ്ങനെയാ കാലവസ്ഥയൊക്കെ, അവന്‍ എന്തിയെ. അനിതഃ ആഹ് ചേട്ടാ, ഇവിടെ എനിക്ക് ഭയങ്കര സുഖമാ. നാട്ടിലിപ്പോള്‍ ചൂടാണ് നല്ലത് പോലെ. അവന്‍ ഇവിടെ അടുത്തുണ്ട്. ഞങ്ങള്‍ കുറച്ച് പണിയിലായിരുന്നു…..

ഒരു കള്ളചിരിയോടെ അനിത അത് പറഞ്ഞോണ്ട് കണ്ണന്‍റെ കുണ്ണ വായിലിട്ടു. ഇത്തവണ അവളുടെ തല 2,3 തവണ ഉയര്‍ന്ന് താഴ്ന്നു. കണ്ണന്‍ ശബ്ദമുണ്ടാകാതെ പിടിച്ച് നില്‍ക്കാന്‍ പാടുപെട്ടു.

കൊഃ ആണോ. ആ അവന്‍ എന്തിയെ? കണ്ണന്‍ഃ ഞാനിവിടെയുണ്ട് കൊച്ചച്ഛാ. കൊഃ ആ നീ കേള്‍ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. എന്തുവാ നല്ല പണിയിലാണെന്ന് തോന്നുന്നല്ലോ. നീ ഇങ്ങനെയൊക്കെ പണിയെടുക്കുവോടാ.