Chapter Title : മിസ്സ് 12 [Rashford]
കണ്ണന്‍ അവളുടെ കഴുത്തില്‍ മുഖമര്‍ത്തി ചുംബിച്ചു. “സഹിക്കാന്‍ പറ്റുന്നില്ലെടി നിന്നെ ഇങ്ങനെ കണ്ടിട്ട്. എനിക്ക് എപ്പോഴും നിന്നെ അങ്ങ് തിന്നാന്‍ തോന്നുവാ”. അവനാ മുഴുത്ത മുലകളെ കശക്കിയുടുച്ചു.
അനിതഃ എല്ലാം എന്‍റെ കുട്ടനുള്ളതല്ലെ.
കണ്ണന്‍ഃ അതെ എല്ലാം എന്‍റെയാ.
അനിതഃ ഇന്ന് നമ്മുടെ അമ്പലത്തിലെ ഉത്സവമാ. ഓര്‍മ്മയുണ്ടോ.
കണ്ണന്‍ഃ എഹ് ഇന്നാണോ.
അനിതഃ അതെ.
കണ്ണന്‍ഃ ശ്ശെടാ ഞാന്‍ അത് ഓര്‍ത്തില്ല.
അനിതഃ ഓര്‍ക്കാന്‍ അയിന് എന്‍റെ കവക്കിടയില്‍ നിന്നെഴുന്നേറ്റാല്‍ അല്ലെ ഓര്‍ക്കു.
കണ്ണന്‍ഃ അയ്യോടാ കുറെ വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്ക് മുമ്പ് ഇതുപോലെ ഒരുത്സവ ദിവസ എന്‍റെ കാലിന്‍റെയിടയില്‍ കിടന്ന് പുളഞ്ഞത് മറന്നോ.
അനിതഃ ശ്ശോ ഒന്ന് പോ ഏട്ടാ.
കണ്ണന്‍ഃ പോ എന്നോ, അന്ന് രാത്രി മുഴുവന്‍ അടിച്ച് പൊളിച്ചിട്ടും മതിയാവാതെ ലീവെടുത്ത് മാരത്തോണ്‍ കളിയാ കളിച്ചത്. മറന്നോ എല്ലാം.
അനിതഃ മറക്കാനോ. ഒരിക്കലുമില്ല. അന്ന് മുതല്‍ ഈ മനസ്സ് ഞാന്‍ ഏട്ടന് സമര്‍പ്പിച്ചതാ. ഇതുവരെ മാറിയിട്ടില്ല.
കണ്ണന്‍ഃ അതാ. ഉത്സവത്തിന് പോണോ?
അനിതഃ പിന്നെ പോകണ്ടെ. എല്ലാ ഉത്സവവും നമ്മുടെ ആ രാത്രിയുടെ ഓര്‍മ്മയാണ്. അതോണ്ട് മോന്‍ വേഗം പോയി റെഡിയാവ്. ചെല്ല് ചെല്ല്.
കണ്ണന്‍ഃ ഇപ്പോഴോ.
അനിതഃ അതെ.
കണ്ണന്‍ഃ ഒരു റൗണ്ട് കൂടെ പ്ലീസ്സ്.
അനിതഃ ഒരു റൗണ്ടുമില്ല. ഇപ്പോള്‍ തന്നെ ഒത്തിരി റൗണ്ടായി. ഇനി രാത്രി. ചെല്ല്.
കണ്ണന്‍ഃ പ്ലിസ്സ് അനു, കഷ്ടമുണ്ട്.
കണ്ണന്‍ നിന്ന് കെഞ്ചി. അനിത തിരിഞ്ഞ് അവന്‍റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. അവന്‍റെ മുഖത്ത് ദയനീയ ഭാവം. അവനെ അവള്‍ ഒറ്റ തള്ള് കൊടുത്തു. അവന്‍ സോഫയിലേക്ക് വീണു.
💬 Comments
View all comments