Chapter Title : മിസ്സ് 12 [Rashford]

അത് അങ്ങോട്ട് ചോദിക്കണോ വേണ്ടയോ എന്നിങ്ങനെ ഓരോ ചോദ്യങ്ങള്‍ അവന്‍റെ മനസ്സില്‍ നിറഞ്ഞ് നിന്നു. ഓരോന്ന് ഓര്‍ത്ത് അവന്‍റെ ബൈക്ക് രേഖയുടെ വീടിന്‍റെ ഫ്രണ്ടിലായി വന്ന് നിന്നു. അവന്‍ ഇറങ്ങുന്നതിന് മുമ്പ് ആ വീട്ടിലേക്ക് ഒന്ന് നോക്കി. പഴയ ഓര്‍മ്മകള്‍ അവന്‍റെ മനസ്സിലേക്ക് ഓടിയെത്തി. “ഹോ എത്ര രാത്രികളില്‍ രേഖയും ഞാനും ഇവിടെകിടന്ന് കുത്തമറിഞ്ഞത്”, അന്നത്തെ അവളുടെ ശീല്‍ക്കാരങ്ങള്‍ ഇപ്പോഴും അവന്‍റെ മനസ്സില്‍ അലയടിക്കുന്നുണ്ട്. ബൈക്ക് ഒരു സൈഡിലേക്ക് ഒതുക്കി അവന്‍ ആ വീട്ടിലേക്ക് ചുവടുവെച്ചു. അത്യാവശ്യം നല്ല ടെന്‍ഷനുണ്ടായിരുന്നു. എങ്ങനെയൊക്കയൊ മനസ്സിനെ സമാധാനിപ്പിച്ച് കോളിംഗ് ബെല്ലടിച്ചു. ഉദ്യോഗപരമായ നിമിഷങ്ങള്‍. ഡോറിന്‍റെയടുത്തേക്ക് കാലൊച്ചകള്‍ നടന്ന് വരുന്നു. കതകിന്‍റെ കുറ്റിയെടുക്കുന്ന ശബ്ദം. കതകെ പതിയെ തുടര്‍ന്നു.

കതക് തുറന്നയാളുടെയും കണ്ണന്‍റെയും കണ്ണുകള്‍ ഉടക്കി. ആ കണ്ണുകള്‍ എവിടെ കണ്ടാലും അവന് മനസ്സിലാക്കുവായിരുന്നു. അവന്‍ കുറെ നേരം ആ കണ്ണുകളില്‍ നോക്കി നിന്നു. എത്രയോ തവണ അവര്‍ കണ്ണും കണ്ണും നോക്കിയിരുന്നിട്ടുണ്ട്. ഒരഞ്ചാറ് മിനിറ്റോളം അവനും രേഖയും നോക്കിനിന്നു. ആരും ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. എന്ത് പറയണമെന്നൊ അതൊ എങ്ങനെ തുടങ്ങണമെന്നൊ രണ്ട് പേര്‍ക്കും അറിയില്ല. രണ്ട് വര്‍ഷത്തനുടുത്തായി അവര്‍ തമ്മില്‍ കണ്ടിട്ട് അവസാനം കണ്ണന്‍ തന്നെ തുടര്‍ന്നു.

കണ്ണന്‍ഃ മിസ്സെ….

അവിടുന്ന് മിണ്ടാട്ടമില്ല. ആശ്ചര്യം മാത്രം.

കണ്ണന്‍ഃ മിസ്സെ….

രേഖഃ ആഹ്

കണ്ണന്‍ഃ എന്താ മിസ്സെ ഒന്നും മിണ്ടാ തെ, എന്നെ മറന്ന് പോയോ.

രേഖഃ ഏയ് പെട്ടെന്ന് ഇങ്ങനെ കണ്ടപ്പോള്‍ ഷോക്കായി പോയി. അതാ.

കണ്ണന്‍ഃ ഓ ഓക്കെ

രേഖഃ നീ അകത്തോട്ട് കേറി വാ.

രേഖ അകത്തോട്ട് കയറി, പുറകെ കണ്ണനും. അവര്‍ ഒരു മെറൂണ്‍ മാക്സിയാണ് ഇട്ടിരുന്നത്. ശരീരത്തോട് അത്യാവശ്യം ഒട്ടിപ്പിടിച്ചിരിക്കുന്ന മാക്സി. അവന്‍റെ കണ്ണുകള്‍ സ്വഭാവികമായും രേഖയുടെ കുണ്ടികളുടെ ചലനം അളക്കാന്‍ പോയി. ഹോ ആ ഉരുണ്ട കുണ്ടികള്‍ എത്രയോ തവണ തന്‍റെ കൈയില്‍ കിടന്ന് ഞെരിച്ചിട്ടുണ്ട് അവറ്റകളെ. എന്തോരം തവണയാ അതിനെ ഉമ്മവെച്ചും തിന്നും കിടന്നിട്ടുള്ളത്. ഓര്‍മ്മകള്‍ സഞ്ചരിച്ച് അവന്‍റെ കുട്ടനിലേക്ക് പോയി. അവന്‍ ഒരുവിധം കണ്ട്രോള്‍ ചെയ്ത് ഹാളിലേക്ക് ചെന്നു. ഹാളിലേക്ക് സോഫയില്‍