Chapter Title : മിസ്സ് 12 [Rashford]

കണ്ടപ്പോള്‍ തൊട്ട് പഴയത് എല്ലാം പൊങ്ങി വന്നു. അവളോടുള്ള സ്നേഹവും ആഗ്രഹവുമെല്ലാം. എനിക്ക് അവളെ വേണം. അവള്‍ക്ക് എന്നെ വേണോ എന്ന് എനിക്കറിയില്ല. പക്ഷെ എനിക്ക് അവളെ വേണം.

അനിതഃ നിനക്ക് അവളെ അത്രയക്ക് ഇഷ്ടമാണേല്‍ കാര്യം പറ അവളോട്. ബാക്കി വരുന്നിടത് വെച്ച് കാണാം.

കണ്ണന്‍ഃ നിനക്ക് കുഴപ്പമുണ്ടോ അനു?

അനിതഃ എന്‍റെ കുട്ടാ, സങ്കടമുണ്ടോ എന്ന് ചോദിച്ചാല്‍ സങ്കടമുണ്ട്. പക്ഷെ എന്‍റെ കുട്ടന്‍ ഒരു കുടുംബമായി സന്തോഷമായി ജീവിക്കുന്നത് കാണാനാ എനിക്കിഷ്ടം. അതില്‍ എനിക്ക് ഒരു വിഷമവുമില്ല.

കണ്ണന്‍ഃ എന്തായാലും നിന്‍റെ കാര്യവും അവളോട് പറയണം.

അനിതഃ വേണോ കുട്ടാ, അത് പ്രശ്നമായാലോ.

കണ്ണന്‍ഃ അറിയില്ല അനു. പക്ഷെ ഒരു കാര്യം അറിയാം. കിട്ടുവാണേല്‍ എനിക്ക് നിങ്ങള്‍ രണ്ട് പേരെയും വേണം. അതില്ലാതെ പറ്റുവെന്ന് തോന്നുന്നില്ലെടി. രണ്ടു പേരുടെയും ചൂടറിയാതെ എനിക്ക് ജീവിക്കാന്‍ പറ്റുവെന്ന് തോന്നുന്നില്ല.

അനിതഃ അയ്യടാ, മോന്‍റെ പൂതി കൊള്ളാലോ.

കണ്ണന്‍ഃ എന്തെ മോശമാണോ?

അനിതഃ ഏയ് എന്‍റെ കുട്ടന്‍ ആഗ്രഹിച്ചതില്‍ തെറ്റൊന്നുമില്ല. മോന്‍റെ ആഗ്രഹം തന്നെയാണ് എനിക്കും. ജീവിതകാലം മുഴുവന്‍ നിന്‍റെ ഭാര്യയായി കഴിയണം. പക്ഷെ മോനെ ഇനി ഇപ്പോള്‍ അവള്‍ സമ്മതിച്ചാലും അച്ഛനും അമ്മയും സമ്മതിക്കുവോ?

കണ്ണന്‍ഃ അറിയില്ല അനു, പ്രതീക്ഷ അതാണല്ലോ എല്ലാം. നോക്കാം.

അനിതഃ നീ ഇപ്പോള്‍ തന്നെ അവളെ വിളിച്ച് പറ കാര്യങ്ങള്‍.

കണ്ണന്‍ഃ ഇപ്പോഴോ.

അനിതഃ അതെ. ചെല്ല. ചെന്ന് വിളിച്ച് പറ.

കണ്ണന്‍ഃ പിന്നെ പോരെ അനു. എനിക്കൊരു പേടി പോലെ.

അനിതഃ ഇതൊക്കെ കൈയോടെ പറയണം. എവിടെ അല്ലെങ്കില്‍ ഞാന്‍