Chapter Title : മിസ്സ് 12 [Rashford]

വീട്ടിലേക്ക് പോയിട്ടുണ്ട്. അങ്ങനെ നീണ്ടു പോയി അവരടെ രതിമേളങ്ങള്‍.

ഒരു ദിവസം രേഖയെ കാണാനായി കണ്ണന്‍ വീട്ടില്‍ ചെന്നു. അന്നൊരു വെള്ളിയാഴ്ച ആയിരുന്നു. ഇന്നെന്തൊ കോളേജ് അവധിയായതിനാല്‍ അവള്‍ വീട്ടില്‍ ഒറ്റയക്കായിരുന്നു. അമ്മയും പുറത്ത് പോയേക്കുവായിരുന്നു. ഡോര്‍ബെല്‍ അടിച്ചപ്പോള്‍ കുറെ നേരമെടുത്തു കതക് തുറക്കാന്‍. ചിലപ്പോള്‍ അവള്‍ കാണില്ല എന്നുവെച്ച് തിരികെപോകാന്‍ നോക്കിയപ്പോള്‍ കതക് പെട്ടെന്ന് തുറന്നു. അവന്‍ ചിരിച്ചോണ്ട് നോക്കിയപ്പോള്‍ കാണുന്നത് കരഞ്ഞ് കലങ്ങിയ കണ്ണുകളുമായി രേഖ നില്‍ക്കുന്നു. കണ്ണന് ഒന്നും മനസ്സിലായില്ല, മുഖമെല്ലാം ഒരു കെട്ട് ഉണ്ട്. അവള്‍ കതക് തുറന്നിട്ട് അകത്തേക്ക് നടന്നു. എന്താണെന്ന് മനസ്സിലാകാതെ അവനും പുറകെ നടന്നു. നടക്കുമ്പോഴും അവളുടെ പിന്നഴകിലേക്ക് ഒന്ന് കണ്ണോടിക്കാന്‍ അവന്‍ മറന്നില്ല. രണ്ടു പേരും സോഫയക്ക് അഭിമുഖമായി ഇരുന്നു. രേഖ ഇപ്പോഴും ഒന്നും മിണ്ടാതെ തലകുനിച്ചിരിക്കുന്നു. സമയം 5 മിനിറ്റ്, 10 മിനിറ്റ്, 15. ഇവള്‍ എന്താ മിണ്ടാത്തത്, അവന്‍ മനസ്സില്‍ ഓര്‍ത്തു. അവളെ വിളിക്കാനായി തുനിഞ്ഞതും…

രേഖഃ എന്താടാ എല്ലാവരും എന്നോഠ് ഇങ്ങനെ?

പെട്ടെന്ന് അങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോള്‍ കണ്ണന്‍ ആകെ കണ്‍ഫ്യൂസായി. അവനൊന്നും മനസ്സിലായില്ല.

കണ്ണന്‍ഃ എന്ത് പറ്റി രേഖ? എന്താ ഉണ്ടായത്?

അങ്ങനെ കുറെ നാളുകള്‍ക്ക് ശേഷം അവളെ അവന്‍ പേര് വിളിച്ച് സംസാരിച്ചു.

രേഖഃ എനിക്കറിയില്ലെടാ, എല്ലാവരും എന്നെ കുറ്റപ്പെടുത്തുവാ. ഇങ്ങനെയൊക്കെ എന്‍റെ ജീവിതം ആകാന്‍ കാരണം ഞാനാണ് എന്ന്. ഞാനെന്ത് ചെയ്തിട്ടാ?

അവളുടെ മിഴിനീരുകള്‍ പയ്യെ മുഖത്തൂടെ ഒലിച്ചിറങ്ങി. കണ്ണന്‍ വേഗം അവളുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു. സോഫയുടെ അറ്റത്ത് അവള്‍ക്കൊപ്പം ഇരുന്നു. രേഖയുടെ തോളില്‍ കൈവെച്ച് അവന്‍ ആശ്വസിപ്പിച്ചോണ്ടിരുന്നു.