Chapter Title : മിസ്സ് 12 [Rashford]

പോലെ സ്നേഹിക്കുന്ന ഒരാള്‍. അത് മതി.

കണ്ണന്‍ഃ എന്‍റെ മുത്ത് ഇങ്ങനെ ഇമോഷണല്‍ ആകാതെ.

അനിതഃ ഒന്ന് പോ ഏട്ടാ.

കണ്ണന്‍ഃ എടി പിന്നെ എന്‍റെ ഫ്രണ്ട് വന്നായിരുന്നോ.

അനിതഃ വന്നെന്ന് തോന്നുന്നു. കാരണം കാര്‍ പോര്‍ച്ചില്‍ കിടപ്പുണ്ട്. ബൈക്കും കാണുന്നില്ല. അവന്‍റെ കൈയില്‍ സ്പൈയര്‍ കീ ഉണ്ടോ ബൈക്കിന്‍റെ.

കണ്ണന്‍ഃ ഉണ്ട്.

അനിതഃ അപ്പോള്‍ അവന്‍ കൊണ്ട് പോയി കാണും. നീ എന്തായാലും അവനെ വിളിച്ച് നോക്ക്.

കണ്ണന്‍ഃ വിളിക്കാം. എന്നാലും നമ്മള്‍ അറിഞ്ഞില്ലല്ലോ ഒന്നും.

അനിതഃ ചിലപ്പോള്‍ നമ്മള്‍ ഉറങ്ങിയ ടൈമിലായിരിക്കും വന്നത്. ഏട്ടന്‍ എന്തായാലും വിളിച്ച് നോക്ക്.

കണ്ണന്‍ ഫോണ്‍ വിളിക്കാനായി എഴുന്നേറ്റു പോയി. അവന്‍ ഫോണെടുത്ത് നോക്കിയപ്പോള്‍ കൂട്ടുകാരന്‍റെ മെസേജ്. അവന്‍ വണ്ടിയെടുത്ത് പോന്നു എന്ന്. അത് കേട്ടപ്പോള്‍ അവന് സമാധാനമായി. അവന്‍ തിരിച്ച് ഹാളിലേക്ക് നടന്നു. ഹാളില്‍ ചെന്നപ്പോള്‍ അനിത തിരിഞ്ഞ് നിന്ന് പാത്രങ്ങളൊക്കെ അടുക്കുവാണ്. പൂര്‍ണ്ണനഗ്നയായി തന്‍റെ പറക്കുണ്ടികള്‍ കാണിച്ച നില്‍ക്കുന്ന അനിതയെ കണ്ടപ്പോഴെ അവന്‍റെ കുട്ടന്‍ വീണ്ടും ഉണരാന്‍ തുടങ്ങി. അവന്‍ മെല്ലെ അവളുടെ കക്ഷങ്ങള്‍ക്കിടയിലൂടെ കൈയിട്ട് അവളുടെ മുഴുത്ത മുലകളില്‍ പിടുത്തമിട്ടു. കുലച്ച് നില്‍ക്കുന്ന കുണ്ണ അവളുടെ കുണ്ടികള്‍ക്കിയിലേക്ക് കുത്തികേറീ. “ആഹ് വന്നോ കൊതിയന്‍ വീണ്ടും”. അവള്‍ കൈനീട്ടി അവനെ കൂടുതല്‍ അടുപ്പിച്ചു. കണ്ണന്‍ അവളുടെ കഴുത്തില്‍ മുഖമര്‍ത്തി ചുംബിച്ചു. “സഹിക്കാന്‍ പറ്റുന്നില്ലെടി നിന്നെ ഇങ്ങനെ കണ്ടിട്ട്. എനിക്ക് എപ്പോഴും നിന്നെ അങ്ങ് തിന്നാന്‍ തോന്നുവാ”. അവനാ മുഴുത്ത മുലകളെ കശക്കിയുടുച്ചു.

അനിതഃ എല്ലാം എന്‍റെ കുട്ടനുള്ളതല്ലെ.

കണ്ണന്‍ഃ അതെ എല്ലാം എന്‍റെയാ.

അനിതഃ ഇന്ന് നമ്മുടെ അമ്പലത്തിലെ ഉത്സവമാ. ഓര്‍മ്മയുണ്ടോ.

കണ്ണന്‍ഃ എഹ് ഇന്നാണോ.

അനിതഃ അതെ.

കണ്ണന്‍ഃ ശ്ശെടാ ഞാന്‍ അത് ഓര്‍ത്തില്ല.

അനിതഃ ഓര്‍ക്കാന്‍ അയിന് എന്‍റെ കവക്കിടയില്‍ നിന്നെഴുന്നേറ്റാല്‍ അല്ലെ ഓര്‍ക്കു.

കണ്ണന്‍ഃ അയ്യോടാ കുറെ വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്ക് മുമ്പ് ഇതുപോലെ ഒരുത്സവ ദിവസ എന്‍റെ കാലിന്‍റെയിടയില്‍ കിടന്ന് പുളഞ്ഞത് മറന്നോ.

അനിതഃ ശ്ശോ ഒന്ന് പോ ഏട്ടാ.

കണ്ണന്‍ഃ പോ എന്നോ, അന്ന് രാത്രി മുഴുവന്‍ അടിച്ച് പൊളിച്ചിട്ടും മതിയാവാതെ ലീവെടുത്ത്