Chapter Title : മിസ്സ് 6 [Rashford]

തലയിലാകുവോ മോനെ?

ഞാന്‍ഃ എയ് അങ്ങനെയൊന്നുമില്ല. ഒരു പാവമാ മിസ്സ്. ഒരുപാട് അനുഭവിച്ചിട്ടുണ്ട്. ചെറുപ്പത്തില്‍ ഞാന്‍ നിറത്തിന്‍റെ പേരില്‍ ഒരുപാട് കളിയാക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. മിസ്സും അതുപോലെയാ. മിസ്സുമായി ബന്ധപ്പെടുമ്പോള്‍ വല്ലാത്ത ഒരു ഫീലാ. ഇനിപ്പോള്‍ തലയിലായാല്‍ എന്താ. ഞാന്‍ പൊന്നുപ്പോലെ നോക്കും. എനിക്കതൊന്നും ഒരു വിഷയമല്ല.

എന്തൊ എനിക്ക് അപ്പോള്‍ അങ്ങനെയൊക്കെ പറയാനാണ് തോന്നിയത്.

കുഞ്ഞഃ അപ്പോള്‍ ഞാനോ? വീണ്ടും കപടപരിഭവം

ഞാന്‍ഃ കുഞ്ഞയേ വിട്ട് ഞാന്‍ എങ്ങോട്ടേലും പോകുവോ. കുഞ്ഞ എന്‍റെ മുത്തല്ലെ.

കുഞ്ഞഃ മതി അഭിനയിച്ചത്, ഇവിടെ അവാര്‍ഡൊന്നും കൊടുക്കുന്നില്ല.

ഞാന്‍ പറഞ്ഞ ഡയലോഗ് അതെ പൊലെ തിരിച്ചടിച്ച് കുഞ്ഞ എന്‍റെ വായടപ്പിച്ചു. ഞാന്‍ ചെറുതായി ചൂളി.

കുഞ്ഞ(ചിരിച്ചോണ്ട്): അതിപ്പോള്‍ എന്ത് വേണേലും ആകട്ടെ, നിന്‍റെ മുഖത്ത് നല്ല ക്ഷീണമുണ്ട്. ചായ വല്ലോ എടുക്കട്ടെ.

വീണ്ടും ആ കരുതല്‍.

ഞാന്‍ഃ വേണ്ട കുഞ്ഞ. ചായ ഞാന്‍ കുടിച്ചയാ.

കുഞ്ഞഃ എന്നാലും.

ഞാന്‍ഃ ഓ ഇനി വിണ്ടും കുടിക്കണോ

കുഞ്ഞഃ ഞാന്‍ മറ്റെ സ്പെഷ്യല്‍ ചായയെടുക്കട്ടെ

ഞാന്‍ഃ ഏത്? കുഞ്ഞഃ സ്പെഷ്യന്‍ പാന്‍റീസ് ചായ?

അത് കേട്ടതും എന്‍റെ വായില്‍ വെള്ളമൂറി. കുണ്ണ ഷഡിക്കുള്ളില്‍ കിടന്ന് ഞെരിപിരി കൊള്ളാന്‍ തുടങ്ങി. ഞാന്‍ഃ അത്… അതാണോ തരുന്നത്.

കുഞ്ഞഃ അതേ, എന്താ വേണ്ടെ?

ഞാന്‍ഃ വേണം വേണം, വേണ്ട എന്ന് ആരാ പറഞ്ഞെ. കുഞ്ഞയുടെ ചായക്ക് നല്ല രുചിയല്ലെ.

കുഞ്ഞഃ മതി സുഖിപ്പിച്ചത്, എഴുന്നേല്‍ക്കാദ്യം. അടുക്കളയില്‍ പോയാലെ ചായയുണ്ടാക്കി തരാന്‍ പറ്റു മിസ്റ്റര്‍.

കുഞ്ഞ എന്നെ പിടിച്ചേഴുല്‍പ്പിച്ചു. ആ കൊഴുത്ത ശരീരത്തെ പിടിച്ച് ഞാനും എഴുന്നേറ്റു. നേരെ അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു. കുഞ്ഞയുടെ സ്പെഷ്യല്‍ ചായ കുടിക്കാന്‍. ഫ്രഡ്ജില്‍ നിന്ന് പാലെടുത്ത് കുഞ്ഞ ഒരു പാത്രത്തിലേക്ക് ഒഴിച്ചം. ആ പാത്രം സ്റ്റൗറ്റവിലേക്ക് വെച്ച് ഗ്യാസ് ഓണാക്കി. പാല്‍ തിളപ്പിക്കാന്‍ വെച്ചിട്ട് കുഞ്ഞ എന്‍റെ നേരെ തിരിഞ്ഞു. ഞാനപ്പോള്‍ കുഞ്ഞയുടെ പ്രവൃത്തികള്‍ നോക്കിക്കോണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു. ഞങ്ങള്‍ വീണ്ടും ഓരോ വിശേഷങ്ങള്‍ പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു. എന്നാല്‍ എന്‍റെ ചിന്ത തിളച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ചായപാത്രത്തിലാണ്. ആ പാത്രത്തേക്കാള്‍ ചൂട് ഞങ്ങളുടെ ശരീരത്തിന് പിടിക്കുന്നുണ്ട്. എന്‍റെ വെപ്രാളം കണ്ട് കുഞ്ഞ ഊറിചിരിക്കുന്നുണ്ട്.