Chapter Title : മിസ്സ് 7 [Rashford]

അവര്‍ ഇരിക്കുന്നിടം കുറച്ച് ഇരുട്ടുള്ളത് അനുഗ്രഹമായി. ശബ്ദത്തിന് മാറ്റം വരാതെ എന്നാല്‍ കിട്ടുന്ന സുഖം ആസ്വദിച്ച് കൊണ്ടു അവള്‍ അവനെ പഠിപ്പിച്ചോണ്ടിരുന്നു. “മോളെ” പെട്ടെന്ന് അമ്മ വിളിച്ചു. നിനച്ചിരിക്കാതെയുള്ള വിളിയില്‍ രണ്ടു പേരും ഞെട്ടി. അമ്മയിരിക്കുന്ന ഭാഗത്തേക്ക് നോക്കി. അമ്മ പത്രം വായിച്ചോണ്ടിരിക്കുകയാണ്. കണ്ണന്‍റെ കരങ്ങള്‍ ഇപ്പോഴും രേഖയുടെ ചന്തിയിലാണ്. അവിടെയിരുന്ന് താന്‍ ചെയ്യുന്നത് അമ്മയ്ക്ക് ഒരിക്കലും കാണാന്‍ പറ്റില്ല എന്നവന് ഉറപ്പായിരുന്നു. “മോളെ ഞാന്‍ അപ്പുറത്ത് രമണീടെ അടുത്ത് വരെ ഒന്നു പോയിട്ട് വരാം കുഴപ്പമൊന്നുമില്ലല്ലോ”. രേഖയുടെ നെഞ്ചിടിക്കുന്നത് നല്ലതുപോലെ അറിയാം. അമ്മ പറഞ്ഞത് കത്താന്‍ അവള്‍ക്കൊരു സമയമെടുത്തു. “ആഹ് അമ്മേ പോയിട്ട് വാ കുഴപ്പമൊന്നുമില്ല”. അമ്മ ഒന്നും കണ്ടില്ല എന്ന ആശ്വാസത്തേക്കാള്‍ താനും കണ്ണനും കുറച്ച് സമയം ഒറ്റയ്ക്ക് കിട്ടും എന്ന ചിന്തയാണ് അവളെ ഉണര്‍ത്തിയത്. അവളുടെ മനസ്സ് പൂത്തുലഞ്ഞു. അവളെ ഞെട്ടിച്ച മറ്റൊരു കാര്യം അമ്മ വിളിച്ചപ്പോഴും പേടിക്കാതെ തന്‍റെ ചന്തിയില്‍ നിന്ന് കൈയ്യെടുക്കാതെ ഉഴിഞ്ഞോണ്ടിരിക്കുന്ന കണ്ണനാണ്. അവന്‍റെ ധൈര്യം അവളെ അത്ഭുതപ്പെടുത്തി. അമ്മ ഇറങ്ങിപ്പോകുന്നത് അവര്‍ നോക്കിനിന്നു. അമ്മ കതകടച്ച് പോയപ്പോള്‍ രണ്ടു പേരുടെയും മനസ്സൊന്ന് പിടച്ചു. ഇപ്പോള്‍ ഈ വീട്ടില്‍ അവര്‍ രണ്ട് പേരുമേയുള്ളു. കുഞ്ഞാണേല്‍ ഉറക്കവും എന്നാലും അമ്മ ഏത് സമയവും വരാം. അവര്‍ പരസ്പരം മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. രണ്ടു പേരുടെയും മുഖത്ത് ഒരു ഗൂഡസ്മിതം നിറഞ്ഞു.

രേഖ എഴുന്നേറ്റ് അവന്‍റെ മുമ്പിലേക്ക് കേറി നിന്നു. മുടി ഒന്ന് കൂടി പുറകിലേക്ക് ഒതുക്കി രണ്ട് കാലും കവച്ച് അവള്‍ എന്‍റെ മടിയിലേക്ക് കേറിയിരുന്നു. മുഖത്ത് ഒരു വശ്യമായി സൗന്ദര്യം