Chapter Title : മിടുക്കികൾ ... ആന്റിമാർ [സണ്ണി]
ആന്റിക്ക്
നല്ല തിരക്കായിരുന്നു. തേങ്ങ ചിരവിയും
ചെടിക്ക് വെള്ളമൊഴിച്ചുമൊക്കെ ഞാനും
പണികളിൽ സഹായിച്ചു. ആന്റി തിരക്ക്
ഇട്ട് ജോലിയെടുക്കുന്നതിനിടയിലും
എനിക്ക് ഇടയ്ക്കിടെ ഓരോ ചിരി
സമ്മാനിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു..! ഇന്നലെ
രാത്രിയിലെ വാണ മോർത്ത് ആന്റിയുടെ
ചിരി കാണുമ്പോൾ എനിക്ക് ആകെ
രോമാഞ്ചം വന്നു...
“ഹോ..അങ്ങനെ ... അടുക്കള പണി
ഒതുങ്ങി ..ഇനി തയ്ക്കാൻ തൊടങ്ങാം"
പാപ്പൻ പോയിക്കഴിഞ്ഞപ്പോൾ തിരക്ക്
ഒഴിഞ്ഞ ആന്റി മുടി പൊക്കിക്കെട്ടി തയ്യൽ
റൂമിലേക്ക് കയറി...
“ഞാനും കൂടാം ആന്റി" പതിവ് പോലെ
ഞാൻ മുട്ടിയുരുമ്മി നിന്നു.. ചുരിദാറ്
ആണെങ്കിലും ആ മുഖവും ചിരിയും
കളിയും ഒക്കെ നോക്കിക്കണ്ട് അങ്ങനെ
നിൽക്കാമല്ലോ.! മാത്രമല്ല അമ്മയുടെ
ഉപദേശവുമുണ്ടല്ലോ.
“നീയെന്നാ കൂടാനാ ഇതില് ..നീ പോയി കളിച്ചോ അതാ പിള്ളേര് വിളിക്കുന്നു"
ആന്റി ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞ് അളവ് വരയ്ക്കാൻ തുടങ്ങി. അത് കേൾക്കണ്ട
താമസം പിള്ളേര് ഓടി വന്ന് ചേട്ടാ ചേട്ടാ
വിളിച്ച് കയ്യിൽ തൂങ്ങി കളിക്കാൻ വിളിച്ചു.
എന്തെങ്കിലും നമ്പറിടണം അല്ലെങ്കിൽ
പിള്ളര് എന്നെയും കൊണ്ടേ പോവു..!
“ഇന്ന് ഉച്ച കഴിഞ്ഞ് നമക്ക് കാട്ടില്
പോവാം.. ഇപ്പം ചേട്ടൻ റെസ്റ്റ് എടുക്കട്ടെ!"
ആ നമ്പറിൽ പിള്ളേര് വീണു.! കാരണം
അടുത്ത് തന്നെ റിസർവ് വനം ഉണ്ട് ...
പക്ഷെ ഞാൻ ചെല്ലുമ്പോൾ മാത്രമേ
പിള്ളേരെ അങ്ങോട്ട് കളിക്കാൻ വിടു!
അവിടത്തെ കാട്ടുമാവും പേരക്കയും
കാട്ടുപഴങ്ങളുമൊക്കെ ഞാൻ പറിച്ച്
കൊടുക്കും! പിള്ളേര് അതിന്റെ വല്ലാത്ത
ഉത്സാഹത്തിൽ നടക്കാൻ പോകുന്ന
സന്തോഷത്തിൽ പുറത്തേക്ക് പോയി.
“ഹാവു... അതുങ്ങള് പോയി.." ഞാൻ
ആശ്വാസച്ചിരിയുമായി ആന്റിയുടെ
മുഖത്തേക്ക് നോക്കി നിലത്തിരുന്ന്
ഭിത്തിയിൽ
💬 Comments
View all comments