Chapter Title : ?മിടുക്കികൾ … ആന്റിമാർ 8 [സണ്ണി]

കാറിൽ കയറിക്കഴിഞ്ഞു. പാപ്പനെ അടിച്ചു ഫിറ്റാക്കി ദുരുദ്ദ്യേശത്തോടെ വന്ന അവൻമാരോട് രൂക്ഷമായി പെരുമാറിയതിൽ ആന്റിയോട് എനിക്കഭിമാനം തോന്നി.. പഴയ അനുഭവങ്ങളുടെ കയ്പാണല്ലോ പലർക്കും ഇങ്ങനെ കറുത്ത മുഖം കൊടുക്കുന്നത്! ഫസ്റ്റ് ഇംപ്രഷൻ ഇസ് ബെസ്റ്റ് ഇംപ്രഷൻ . അവര് കാറെടുത്ത് ഓടിച്ചു പോയി. ഇന്ന് ജിബിഷിന് കിട്ടാൻ പോവുന്ന തെറിയോർത്ത് എനിക്ക് വല്ലാത്ത സന്തോഷം തോന്നി. വൈകിട്ട് വന്നിട്ട് അവന്റെയൊരു കറങ്ങലും ചോദ്യം ചെയ്യലും തുപ്പലും ......... “ നീയൊന്ന് പിടിച്ചേടാ..." തറയിൽ കിടന്ന പാപ്പനെ പൊക്കാൻ വിളിച്ച ആന്റിയുടെ മുഖത്ത് ഇപ്പോൾ ഒരു ദു:ഖ ഛായയാണ്. പാപ്പനെ കിടത്തി പുതപ്പിച്ച് ലൈറ്റണച്ച് വാതിൽ ചാരി ഞങ്ങൾ വീണ്ടും സോഫയിൽ വന്നിരുന്നു. പക്ഷെ ഇപ്പോൾ ആകെ ശോകമൂകമായി. അഞ്ച് മിനിറ്റ് കൊണ്ട് ലോകം തിരിഞ്ഞു പോയി.! അപ്പോഴാണ് ഇത്ത വീട്ടിൽ പോയത് വളരെ  നന്നായെന്ന് എനിക്ക് തോന്നിയത് .മോഡേൺ മാക്സിയും ഇട്ട് രണ്ടാളെയും കണ്ടാൽ പിന്നെ ഒന്നും ചെയ്തില്ലെങ്കിലും ആ വിഷം ജീബീഷ് മാത്രം മതി ഈ ലോകം മുഴുവൻ പറഞ്ഞ് നടക്കാൻ... എന്റെ ഭാഗ്യം മുണ്ടുടുക്കാൻ തോന്നിയതും! നേരത്തെയെങ്ങാൻ ഇവൻമാര് വന്നിരുന്നെങ്കിൽ!!

““ ഇപ്പം മനസിലായില്ലേടാ ദു:ഖം" ആന്റി അത് പറഞ്ഞത് പക്ഷേ ഒരു ചിരിയോടെയായത് കൊണ്ട് ഞാൻ അത്ഭുതത്തോടെ നോക്കി. പക്ഷെ കണ്ണ് നിറഞ്ഞ ചിരിയാണ്. അതെ സന്തോഷവും ദു:ഖവും ഒരുമിച്ച് ! ഇതിനെയായിരിക്കും സമ്മിശ്ര വികാരങ്ങൾ എന്ന് പറയുന്നത്..... “നീയെന്താ ആലോചന മണ്ടാ.." ആന്റി ദുഃഖം മറക്കാനെന്ന പോലെ ചോദിച്ചു. “അല്ലയാന്റി നേരത്തെ ബാത് റൂമിലെടുത്ത വല്യ പണി ഓർത്തു പോയതാ" ഞാൻ വലിയ ഗൗരവത്തിൽ പറഞ്ഞു.... ““ഹി ഹി..ഹാ...ഹ ഹ ---..."" എന്റെ ചെളി കേട്ട് ആന്റി പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു. “യ്യോ പാപ്പൻ"ഞാൻ മുറിയിലേക്ക് വിരൽ ചൂണ്ടി.“ ഓ... അതിനി ഭൂമി കുലുങ്ങിയാലും അറിയില്ല"" ആന്റി പുച്ഛത്തോടെ പറഞ്ഞു. വീണ്ടും ആന്റിയുടെ മുഖത്ത് ഒരു നെടുവീർപ്പു പോലെ... ശൈ ഇനി എന്ത് ചെളിയടിക്കുമെന്നോർത്ത് ഞാൻ തല ചൊറിഞ്ഞു. “എടാ... നീയൊന്ന് വാടാ.." ആന്റി പെട്ടന്ന് എഴുനേറ്റ് എന്റെ കൈ പിടിച്ച് സ്റ്റെയറിലോട്ട് നടന്നു.. എന്തോ