Chapter Title : ?മിടുക്കികൾ … ആന്റിമാർ 9 [സണ്ണി]

വന്ന് പോയതാ...."

“അപ്പോ ഫോണങ്ങ് പെട്ടന്ന് കട്ട് ചെയ്യാൻ മേലാരുന്നോ.." അത് മാത്രമാണോ കാര്യമെന്നറിയാൻ ഞാൻ ചോദ്യമെറിഞ്ഞു..

“ കട്ട് ചെയ്യാൻ തൊടങ്ങ്യപ്പോ എടേക്കേറി ആ സണ്ണിടെ ഓരോ വേണ്ടാതീനംപറച്ചില്..." ആന്റിയുടെ മുഖം വീണ്ടും അരിശം കൊണ്ട് തുടുത്ത് ചുവന്നപ്പോൾ, മുഖത്തെ നീല ഞരമ്പുകളിൽ രക്തം നിറയുന്ന ആന്റിയുടെ ദേഷ്യത്തിനും എന്ത് ഭംഗിയാണ് എന്നോർത്ത് നോക്കിയിരുന്നു..

“എന്താ പറഞ്ഞാന്റി.... അയാള് " നോക്കിയിരുന്ന് എന്റെ ഷോർട്ട്സിനുള്ളിലും രക്തം ഇരച്ച് കയറാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ ഞാനവനെ ആന്റി കാണാതെ കയ്യിട്ട് ഒതുക്കി നിർത്തി..

“ഹോ...എ... യെന്താ..., ഓരോ വഷളത്തരങ്ങള്..." ആന്റി താത്പര്യമില്ലാതെ പറഞ്ഞു..

"അയാളത്ര ശരിയല്ല.." ഞാനും അയാളോടുള്ള ദേഷ്യം തീർക്കാൻ ഇട്ട് കൊടുത്തു...

."എന്ത് ചെയ്യാനാ.. മെയിൻ പാട്ണറായിപ്പോയില്ലേടാ..." ആന്റി ദീർഘനിശ്വാസത്തോടെ പെട്ടന്ന് നിർത്തി. സണ്ണിയുടെ കാര്യങ്ങൾ വരുമ്പോൾ മാത്രമാണ് ആന്റിക്ക് കലിപ്പ് തോന്നുന്നത്..

"അയാള് വേണ്ടാത്തതൊക്കെ പറയും ല്ലേ ആന്റി" ആന്റിയുടെ വായിൽ നിന്ന് വല്ലതും കേൾക്കാൻ ഞാൻ കാതോർത്തു..

"നീയിപ്പോ വേണ്ടാത്ത തൊന്നും അങ്ങനെ കേൾക്കണ്ട... മര്യാദയ്ക്ക് പാട്ട് കേട്ട് പാടാൻനോക്ക്.." ആന്റികുറച്ച് ദേഷ്യത്തോടെ മനപ്പൂർവ്വം വിഷയം മാറ്റിയെങ്കിലും അവരുടെ കള്ളുകുടിയും സണ്ണിയും മാത്രമാണ് വിഷയം എന്ന് തോന്നി. മാത്രമല്ല ശരിക്കുള്ള ദേഷ്യം വരുമ്പോൾ ഇരച്ച് കയറിയ ചുവന്ന നിറം അവിടെ തങ്ങി നിൽക്കുന്നത് കാണാൻ നല്ല ഭംഗിയുണ്ടെങ്കിലും.. ഇനിയും സണ്ണിയിലേക്ക് വിഷയം പോയാൽ മുഖത്തെ ചുവപ്പിൽ ലയിക്കാമെങ്കിലും ആന്റിക്ക് മൂഡ് മാറുകയും ഞാൻ മൂഡോഫാകുകയും ചെയ്യും എന്ന് മനസ്സിലായി.

"അല്ലാന്റി പാപ്പനെം പിള്ളാരെം പിരിഞ്ഞ് സാധാരണ ആന്റിയങ്ങനെ..." ആന്റിക്ക് അവരില്ലാതെ വല്ല വിഷമവും ഉണ്ടോന്നറിയാൻ അവസാനമായി തീർച്ചപ്പെടുത്തി..

"നീ ചുമ്മാ പാട്ടിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടാൻ ഓരോന്ന് പറഞ്ഞ് നീട്ടു വാ അല്ലേടാ...കള്ളാ.." ആന്റി പെട്ടന്ന്ചാടിയെഴുന്നേറ്റ് മുടി കോതിക്കൊണ്ട് കെറുവോടെ ചിരിച്ചു.

"അല്ലാന്റി.. സത്യമായിട്ടും.." ഞാൻ ചുമലിളക്കി കാണിച്ചു.

"പിള്ളേര് കുറച്ച് മാറി നിക്കട്ടെടാ.. ഓ പിന്നെ അയാളിപ്പം വരാതിരുന്നാ അത്രയും നല്ലത്.."

ആന്റിക്ക് പാപ്പനെ ഈയവസ്ഥയിൽ കാണാൻ ഒരു താത്പര്യവും ഇല്ലാന്ന് മനസിലായി..

"ഉം.." എന്തായാലും ആന്റിയുടെ ദേഷ്യമൊക്കെ പമ്പയും പെരിയാറുമൊക്കെ കടന്നിട്ടുണ്ട്.ആ ഫോണിലെ കൊഴമ്പൻ