Chapter Title : മിഴി 8 [രാമന്]
നടന്നപ്പോ,ചെറിയമ്മയവിടെ തന്നെ. എന്തോ ആലോചിച്ചു ഒറ്റക്ക് ചിരിക്കുന്നുണ്ട്. പെട്ടന്നെന്നെ കണ്ടതും അത് നിർത്തി. നോക്കാനൊന്നും നില്ക്കതെ ഞാൻ മെല്ലെയാ സ്റ്റെപ് കേറി,കേറി അവളെയടുത്ത് എത്തിയതും, ചമരിനോട് ചേർന്നു കേറുന്നയെന്നെ, അവളൊന്നും തട്ടി. കാര്യമാക്കിയില്ല, മിണ്ടാതെ പോന്നു.റൂമിൽ കേറി വാതിലടച്ചു.
അഞ്ചു മിനിറ്റേ അതിനുള്ളിൽ നില്ക്കാൻ കഴിഞ്ഞുള്ളൂ. ഡോർ തള്ളി പൊളിച്ചു കൊണ്ട് വിളി വന്നു.ചെറിയമ്മയുടെ..
"അഭീ കുഭീ... മോനൂ” ന്നൊക്കെ വിളിച്ച്, ഒരുപാട് തട്ട്.
"ഒരു കാര്യം പറയാനാ....”ന്ന് പറഞ്ഞു.. കുറേ കള്ളത്തരങ്ങൾ. തട്ടി വിളിച്ചിട്ട് പ്രതികരണമില്ലേൽ പൊയ്ക്കൂടേ..? സ്വര്യം തരില്ലെന്ന് കരുതിയാ തുറക്കാത്തത്. ഇന്നലെ രാത്രിയില്, അവളെ കണ്ടപ്പോക്കരുതി ഇനിയിവള് പഴയപോലെ ഒച്ചയും ബഹളവും ഇട്ട് നടക്കില്ലെന്ന്. അവിടെ!! എന്ത് സ്വഭാവമാണിത്?
കുറേയങ്ങു കഴിഞ്ഞിട്ടും, സ്വൈര്യം തരില്ലെന്ന് ഉറപ്പായപ്പോ. ഓടി ചെന്ന് ഞാനാ ഡോർ തുറന്നു. മുടിയിൽ നിന്ന് ഊർന്നു പോവാൻ തുടങ്ങിയ ആ ടവ്വൽ അവളുടെ തോളിലുണ്ട്. മുടി അതിൽ നിന്ന് ചിതറി നിൽക്കുന്നുണ്ട്.
"ന്താടീ വേണ്ടേ...?.."ഞാനൊച്ചയിട്ടു.വെറുതെയിട്ടതാണ്.ഇനിയും പണിതരാന് വരുവാണെങ്കില്,ഈ ദേഷ്യംകണ്ടെങ്കിലും നിര്ത്തട്ടെ. ചുണ്ട് പിളർത്തികൊണ്ടുള്ള അവളുടെ നോട്ടം.. പിന്നൊന്നും മിണ്ടണില്ല..
"ഒന്ന് തൊള്ള തൊറക്കോ...?" ഞാനിത്തിക്കൂടെ മുന്നോട്ട് നിന്ന് പറഞ്ഞു.
"ഒരുമ്മ തരോ...? " കളിപ്പിക്കുന്ന ചോദ്യം. അവളുടെ അമ്മൂമ്മയുടെ ഉമ്മ.പത്തു പതിനഞ്ഞു മിനിറ്റ് സ്വര്യം തരാതെ വിളിച്ചിട്ട്-ഒരുമ്മയോ?. ദേഷ്യം വന്നു.പെട്ടന്ന് തന്നെ ഞാന് അവളിലേക്കാഞ്ഞു. ഇടുപ്പിലൂടെ കൈയിട്ട് ആ ചന്തിയും കൂട്ടി പിടിച്ചെന്റെ നേരെയടുപ്പിച്ചു. മറ്റേ കൈ കൊണ്ട് ഇടുപ്പിലമർത്തി, വാതിലിന്റെ മൂലയിലേക്കവളെ ചേർത്ത് വച്ചു. ഉമ്മ വേണമല്ലേ? തരാം.നീക്കത്തില് പേടിച്ചയാ കണ്ണ് വിടർന്നു. ആ കൈകൊണ്ട് എന്റെ നെഞ്ചിൽ വെച്ചു
💬 Comments
View all comments