Chapter Title : മിഴി 8 [രാമന്‍]

ഓടിക്കേറി ഗായത്രി പിറകിൽ.പിടഞ്ഞു ഞാൻ ചെറിയമ്മയെ വിട്ടു..പണ്ടാര പെണ്ണ് പുറകിലെത്തിയോ? കണ്ടുവെന്നുറപ്പ്. അല്ലേലെന്തേലും മിണ്ടണ്ടേ? ചുണ്ടും ചുണ്ടും വലിച്ചെടുത്തപ്പോ ആ ചുണ്ടിൽനിന്ന് നീണ്ടു വന്നയുമിനീർ ചെറിയമ്മ കൈ കൊണ്ട് തുടച്ചുമാറ്റി ,ചന്തിയിലേക്ക് കേറിയ പാവാടയുടെ തുണിയാണെന്ന് തോന്നുന്നു ബാക്കിലേക്ക് കൈ ഇട്ട്, വലിച്ചെടുക്കുന്നുണ്ടവള്‍. അല്ലേൽ ഞാന്‍ ചന്തിക്ക് പിടിച്ചോണ്ട് വേദനയായിട്ട് ഉഴിയുന്നതാണോ?.

മെല്ലെ ഒന്ന് ചെരിഞ്ഞു. വാ തുറന്നു ഗായത്രിയുണ്ട് ഒരേ നില്‍പ്പ്..ചെറിയമ്മയിത്തിരി കലിപ്പോടെ എന്നെയും അവളെയും മാറി മാറി നോക്കി.കണ്ട് മതിയായി എന്ന് തോന്നിയപ്പോ,കിളി പോയ ഗായത്രി ഒന്നും മിണ്ടാതെ മെല്ലെ പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി.മോശയോ? ഏയ്.

ചെറിയമ്മ വീണ്ടും കലിപ്പിൽ തന്നെ..

"മതിയായോടീ ഉമ്മ..." ഇത്രയും സ്വന്തം വരുത്തിവെച്ചതായിട്ടും,ഞാനെന്തോ ചെയ്തുതന്നുള്ള, ആ മുഖംകണ്ടപ്പോ, ഞാന്‍ ചിരിയോടെ ചോദിച്ചു..

പണ്ടാര മടങ്ങാൻ ഗായത്രി, വീണ്ടും കററ്റ് കേറി വന്നു. ഇവൾക്കെന്താണ്?. അതും കേട്ടെന്നുറപ്പ്.വാതിൽക്കലേക്കെത്തിയ അവളതൂടെ കേട്ടിട്ട് റോബോട്ടിനെ പോലെ തിരിഞ്ഞു, വന്ന വഴി തന്നെ തിരിച്ചു പോയി. ഞാനൊന്ന് തലയിൽ കൈവെച്ചു.എല്ലം അപത്തമാണല്ലോ? ബാക്കിലേക്ക് കൈയ്യിട്ടു, ചന്തി തടവുന്ന ചെറിയമ്മയതു വിട്ടില്ലേ.?

"ഒന്ന് മാറുവോ...?" മുന്നിൽ തടസമായി നിന്ന എന്നേയുന്തിക്കൊണ്ട് അവളു പോയി. സമാധാനം ഇനി ഇന്നത്തേക്ക് ഒന്നും പ്രതീക്ഷിക്കേണ്ട.പണ്ടും ഇങ്ങനെ തന്നെയായിരുന്നു ഉമ്മയൊന്നും ചോദിക്കില്ലെങ്കിലും, വെറുപ്പിക്കൽ ഏതാണ്ട് ഇതേപോലെത്തന്നെ. എന്തേലുമൊന്ന് തിരിച്ചു കൊടുത്താപ്പിന്നെ ആ ദിവസം വേറെയൊന്നും പ്രതീക്ഷിക്കണ്ടായിരുന്നു.അങ്ങനെ ഒക്കെ വിചാരിച്ചെങ്കിലും, അവൾ വീണ്ടും പുറകെ വന്നു.

പുറത്ത് വരാന്തയില്‍ ചെന്നിരുന്നപ്പോ പുറത്ത് മഴ കുറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. സൂര്യൻ മെല്ലെ ഒളിഞ്ഞു നോക്കുന്നുണ്ട്. അങ്ങനെ കുറചു നേരം കൂടെയിരുന്നപ്പോ ചെറിയമ്മ വീണ്ടും വന്നു. ഇത്തവണ മെക്കിട്ടുകേറിയില്ല. അടുത്ത്