Chapter Title : മിഴി 8 [രാമന്]
കണ്ടു. അതെടുത്തു അവളെ കൈക്ക് മുകളിലൂടെ ചുറ്റി. വലിക്കാൻ നോക്കിയപ്പോ രണ്ടു കൈയും അമർത്തി വേദനയാക്കി.
"ഹാ....." ആ കണ്ണ് നിറഞ്ഞു.
"അഭീ...." വേദനയോടെയുള്ള വിളി. ശ്രദ്ധിച്ചില്ല. കൈ നല്ലപോലെ കെട്ടി കട്ടിലിന്റെ ക്രാസയില് കൂട്ടികെട്ടി. ഇനിയവളൊന്ന് പിടിക്കുന്നത് കാണട്ടെ. ഒന്ന് തലപൊക്കിയപ്പോ വേദനയുള്ള മുഖം വെച്ചോന്നവള് നോക്കി.പിന്നെയും ദേഷ്യം വന്നു. അവളുടെ അടവ്.ഷഡിയൂരുന്ന് പറഞ്ഞപ്പോ അവൾക്ക് ചവിട്ടല്ലേ. വെറുതെ പറഞ്ഞ അവളുടെ അമ്മൂമ്മയുടെ പിടയൽ, ഇനിയത്തൂരിയിട്ടേ ഉള്ളൂ.
നോട്ടം താഴോട്ട് പോവുന്നത് കണ്ടുകൊണ്ടവള് ആ കാൽ രണ്ടും വലിച്ചു.
"അഭീ... സോറി ഡാ.. ഞാനറിയാതെ..." അവൾ പറഞ്ഞു തുടങ്ങി.ചവിട്ടിയതിനാവും. എല്ലാത്തിനും ന്യായം ഉണ്ടാവുമല്ലോ?
"ശ്....." ഞാൻ മിണ്ടരുതെന്ന് കാട്ടി.
"അഭീ ഡാ പ്ലീസ് ഡാ...." ഒന്നും കേള്ക്കാന് നിന്നില്ല. താമാശ കളിക്കാണെന്ന് തോന്നിയതുമില്ല. കാലു വിട്ടു തരാത്തത് കണ്ടപ്പോ, കാൽ മുട്ട് കൊണ്ട് ബെഡിൽ ഒരു കാലമർത്തി വെച്ചു. ചെറിയമ്മ വേദന കൊണ്ട് ചെറുതായി കരഞ്ഞു.
പാവാടക്കുള്ളിൽ പെട്ടന്നു തന്നെ കയ്യിട്ടു. തുടയിലൂടെ മെല്ലെ അത് ഇഴഞ്ഞു നീങ്ങി.. പഞ്ഞിപോലുള്ള ചൂടുള്ള തുടകൾ.ചൂട് കൈകളിലെക്ക് വീശുന്നു.. മുകളിലേക്ക് വീണ്ടും നീട്ടിയപ്പോ,ചെറിയമ്മയൊരു കാറൽ.
"അഭീ ഡാ തെണ്ടി... വൃത്തികേട് കാണിക്കല്ലേടാ പട്ടി...." ഇത്ര നേരം ആ കാണിച്ചതൊക്കെ എത്ര അഭിനയാന്ന്. കണ്ണു നിറച്ചും, സങ്കടത്തോടെ വിളിച്ചും എന്ത് അഭിനയാണ്. ഇപ്പൊ കണ്ടില്ലേ കുണുങ്ങുന്നത്. തെണ്ടി!!. നീട്ടിയ വലതു കൈ ചെന്നു തട്ടിയത് നേർത്തമിനിസമുള്ള തുണിയിൽ അതില് അമരുന്ന ഒരു മാസ കഷ്ണം.ചെറിയമ്മയൊന്നും പിടഞ്ഞു. ഇപ്പൊ ശബ്ദമൊന്നു മുണ്ടാക്കിയില്ല. ആ കണ്ണിലേക്കു നോക്കിയപ്പോ എന്തോരു നോട്ടമുണ്ട്. ഞാനതിൽ ഒന്ന്
💬 Comments
View all comments