Chapter Title : മിഴി 9 [രാമന്] [Climax]
അനൂ നല്ല ഭംഗിയുണ്ട്..." അമ്മ കൈപ്പുള്ള ചിരിയിറക്കി. വിഷമിപ്പിക്കാൻ നിന്നില്ല.പാന്റിന്റെ പോക്കറ്റിൽ നിന്ന് ഞാൻ മോതിരം കയ്യിലെടുത്തു. സോഫയിൽ എന്നിൽ നിന്ന് കണ്ണുകൾ മറക്കുന്ന, കാലിൽ കാലു കേറ്റി ഇരിക്കുന്ന അമ്മയുടെ മുന്നിൽ മുട്ട് കുത്തി ഞാനിരുന്നു. ആ പൊന്തി നിൽക്കുന്ന മുട്ടിൽ കൈ വെച്ചു ആ കണ്ണിലേക്ക് നോക്കി.. "ന്താടാ...." ആ ചിരി.കൊതിപ്പിക്കുന്ന ചോദ്യം. "എന്റെ കുട്ടിക്ക് ഞാൻ വാങ്ങി താരാതെ നിക്കോ..? ന്റെ അമ്മയല്ലേ... " പറഞ്ഞപ്പോഴേക്ക് ആ മുഖം വിടർന്നിട്ടിട്ടുണ്ട്.എന്നാലും ഒരു സംശയം. "പോടാ വെറുതെ....?" അമ്മ മെല്ലെ പറഞ്ഞു. മടിയിൽ പതിഞ്ഞിരിക്കുന്ന ആ കൈ ഞാൻ പൊക്കി ചുണ്ടിൽ ചേർത്തു.കയ്യിലൊലിപ്പിച്ച മോതിരം ഞാൻ അമ്മക്ക് നേർ നീട്ടിയപ്പോ അതിന് വിശ്വസിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.മാറി മാറി ആ മുഖത്തു എന്തൊക്കെയോ വിരിഞ്ഞു. "ചിലപ്പോ എനിക്ക് തോന്നാറുണ്ട് ട്ടോ എന്നേക്കാൾ സ്നേഹം നിനക്ക് ലക്ഷ്മിയോടാന്ന്..."വിരലിൽ ഞാൻ ഇട്ട് കൊടുത്തപ്പോ കുശുമ്പി ചെറിയമ്മ എനിക്കിട്ട് കുത്തി. കെട്ടി പിടിച്ചു ഞങ്ങൾ ഇത്തിരി നേരം ഇരുന്നു.. ആശാന്റെ വരികള് പോലെ. “ജീവിതത്തിൽ നിറം കലർന്നു,എവിടേയും വര്ണപ്പൊട്ടുകള്...കുപ്പിവളകള്,ബലൂണുകള്,സിനിമയുടെ ഫ്ലെക്സ് ബോര്ഡുകള് എന്തിനധികം രാഷ്ട്രീയ പാര്ട്ടികളുടെ കൊടി വരെ ചുറ്റിലും നിറങ്ങള്” അനുവും ഞാനും മാത്രമല്ലാതെ എല്ലാ കുരുത്തക്കേടിലും അമ്മയും കൂടി, ചെറിയ കുട്ടിയെ പോലെ. ഓരോ ദിവസവും കൂടും തോറും ചെറിയമ്മയുടെ താലി ഉള്ളിൽ നിന്ന് പുറത്തേക്ക് വന്നുകൊണ്ടിരുന്നു. അച്ഛന്റെ മുന്നിൽ പോലും. കിട്ടുന്ന എല്ലാ നിമിഷങ്ങളിലും ഞാനും ചെറിയമ്മയും ഒന്നായി. വീടിന്റെ മൂലകളിൽ വെച്ച്. തട്ടിന് പുറത്ത് കേറി. ബാത്റൂമിൽ. അമ്മ മാറുമ്പോ അടുക്കളയിൽ പോലും. എപ്പോഴും എന്റെ
💬 Comments
View all comments