Chapter Title : മിഴിനീർ തുള്ളികൾ 2 [ഗന്ധർവ്വൻ]

നിർത്താൻ അപ്പുവിനോട് പറയണമെന്നുണ്ട് പക്ഷെ എന്തോ ഒരു മടി, വീടെത്തിയിട്ട് മതിഎന്നുവിചാരിച്ചിരുന്നതാണ് ഇപ്പൊ ഈ തണുത്തകാറ്റ് കൊണ്ടപ്പോൾ തീരെ പറ്റുന്നില്ല.

പദ്മിനി - അപ്പു...

അപ്പു = എന്താ അമ്മേ....

അപ്പു വണ്ടി നിർത്തി അമ്മ ഒന്നും മിണ്ടുന്നില്ല.

അപ്പു = എന്ത്പറ്റി...

പദ്മിനി = എടാ എനിക്കൊന്ന് മൂത്രം ഒഴിക്കണം, പിടിച്ചു നിർത്താൻ പറ്റുന്നില്ല..

അപ്പു = ഇപ്പൊ ഇവിടെ വെച്ചെങ്ങനാ കുറച്ച് മാറി ഒരു പഴയ ബസ്റ്റോപ്പ് ഉണ്ട് അവിടെ നിർത്തിത്തരാം....

പദ്മിനി = ബസ്റ്റോപ്പിൽ വെച്ചെങ്ങനാടാ..

അപ്പു =കുഴപ്പമില്ല അതൊരു പൊളിഞ്ഞ ഷെഡ്ആണ്. അതുമല്ല ഇപ്പൊ ഈ വഴിയിൽ ബസ്സില്ല അമ്മ വാ.. കുറച്ച് ദൂരം കഴിപ്പോൾ അപ്പു ഒരു പഴയ കാട് പിടിച്ച് കിടക്കുന്ന ബസ്റ്റോപ്പിന് മുന്നിൽ ബുള്ളറ്റ് ഒതുക്കി നിർത്തി.

അപ്പു = പുറകിലിലോട്ട് പൊക്കോ അവിടെ വലിയൊരു മരമുണ്ട് അതിന്റ അവിടെ ഇരുന്നോ ആരും കാണില്ല....

പദ്മിനി കൂടുതൽ ഒന്നും ആലോചില്ല അത്രക്ക് അസഹനീയമായിരുന്നു. അപ്പു ബസ്സ്റ്റോപ്പിലേക്ക് കയറി നിന്നു, അമ്മ ഓടിപ്പോകുന്നതും നോക്കി, അമ്മ അവിടെ ചെന്ന് ചുറ്റും ഒന്ന് നോക്കി സാരി മുട്ടോളം പൊക്കിപ്പിടിച്ച് ഒന്ന് തലതിരിച്ചു അപ്പുവിനെ നോക്കിയപ്പോൾ തന്നെ നോക്കി നിൽക്കുന്ന അപ്പു.

പദ്മിനി = തിരിഞ്ഞു നിക്കെടാ... അപ്പു വേഗം തിരിഞ്ഞുനിന്നു. അപ്പു അമ്മ മൂത്രം ഒഴിക്കുന്ന ശബ്ദം കേൾക്കാൻ പറ്റുവോന്നറിയാൻ ചെവികൂർപ്പിച്ചു ഒന്നും കേട്ടില്ല ചീവിടിന്റെയും തവളയുടെയും കരച്ചിൽ മാത്രം കേൾക്കാം.പെട്ടന്ന് ഒരു മിന്നൽ അടിച്ചു ശക്തമായ ഒരിടിയുംവെട്ടി തണുത്ത കാറ്റുവീശുന്നുണ്ട്.

അപ്പു അമ്മയെ ഒന്ന് പാളിനോക്കി സാരി നേരെയാക്കി അമ്മ നടന്നുവരുന്നത് കണ്ടു. പെട്ടന്ന് നല്ലകുട്ടിയായി തിരിഞ്ഞുനിന്നു.

പദ്മിനി = നല്ല മഴകോളുണ്ട് വേഗം പോകാം അപ്പോഴേക്കും ചുറ്റും ഇരുട്ട് പരന്നു. അവർ വണ്ടിയിൽ കയറിയതും നല്ല കനത്തു മഴ പെയ്യാൻ തുടങ്ങി. അവർ വേഗം ഓടി ബസ്സ്റ്റോപ്പിൽ കയറി നിന്നു. ബസ്സ്റ്റോപ്പ് നല്ലതായത് കൊണ്ട് ഒറ്റതുള്ളി മഴപോലും പുറത്തേക്ക്പോയില്ല.

അപ്പു = അമ്മ ആകെ നനഞ്ഞല്ലോ....

പദ്മിനി = സാരമില്ല. നിന്റെ തലയിൽ വെള്ളം വീഴാതെ മാറി നിക്ക് വല്ല പനിയും പിടിക്കും..

അപ്പു = തല നനഞ്ഞാൽ അമ്മയ്ക്കും പനിവരൂല്ലേ... പദ്മിനി അപ്പുവിനെ ചേർന്ന് നിന്നു.

അപ്പു = അമ്മക്ക് തണുക്കുന്നുണ്ടോ..

അമ്മ = സാരമില്ലെടാ, നമുക്ക് പോയാലോ? എന്തൊരു ഇരുട്ടാണ് ചുറ്റും... അപ്പു = ഈ പെരുമഴയത്തു എങ്ങനെ