Chapter Title : മിഴിനീർ തുള്ളികൾ [ഗന്ധർവ്വൻ]

ഈ തരത്തിൽ ഇനിയും മുൻപോട്ട് പോയാൽ അപകടമാണ്..... വികാരത്തിന്റയും വിവേകത്തിന്റെയും ചരട് വളരെ നേർത്തതാണ് സൂക്ഷിച്ചുവേണം കൈകാര്യം ചെയ്യാൻ
പദ്മിനി : അപ്പു ഞാൻ നിന്റെ അമ്മയാണ്, അതോർമ്മവേണം നിനക്ക് എന്തും പറയാം എന്നാണോ...?
പദ്മിനി കുറച്ച് കടുപ്പിച്ചു അപ്പുവിനെ നോക്കിപറഞ്ഞു. എന്നിട്ട് വേഗം അവിടെ നിന്ന് താഴേക്ക് പോയി. അപ്പു മിന്നടിച്ച മരം പോലെ അവിടെ നിന്നു....
2.
മഴ മാറി ആകാശം തെളിഞ്ഞു വെയിലുവന്നു. വീടുമുഴുവനും ചെളികയറി കിടക്കുകയാണ്. പദ്മിനി ഭർത്താവിനോട് പലതവണ പറഞ്ഞതാണ് ഒന്നുപോയി വൃത്തിയാക്കാൻ ചെയ്തില്ല.
അപ്പു സിറ്റ്ഔട്ടിൽ ഫോണിൽ നോക്കി യിരിക്കുന്നു. പദ്മിനി പതുക്കെ അപ്പുവിന്റെ അരികിലേക്ക് ചെന്നു. ഇന്നലത്തെ സംഭവത്തിന്‌ ശേഷം രണ്ടുപേരും നേരെ നോക്കുകയോ സംസാരിക്കുകയോ ചെയ്ട്ടില്ല.
പദ്മിനി അപ്പുവിനെ വിളിച്ചു. അപ്പു മുഖം ഉയർത്തി അമ്മയെ നോക്കി.,
" മോനെ നമുക്ക് ഒന്ന് വീട്ടിൽ പോയിട്ട് വരാം അവിടെ മുഴുവൻ ചെളിയും മണ്ണുമായിരിക്കും.... "
അപ്പു : അച്ഛനെ കൂട്ടിപോകാൻ പാടില്ലായിരുന്നോ "
പദ്മിനി : നിന്റെ അച്ഛൻ ഞാൻ പറയുന്നത് വല്ലോം അനുസരിക്കുവോ, അങ്ങേരു വരില്ല, നിനക്ക് എന്റെ കൂടെ വരാൻ പറ്റോ?...
മാമ്മന്റെ ബുള്ളറ്റിനാണ് പോകുന്നത്. പോകുന്ന വഴി മനഃപൂർവം ബ്രേക്ക്‌ പിടിച്ചും കുഴിയിൽ ചാടിച്ചും അമ്മയുടെ കൊഴുത്ത മുലകൾ അപ്പുവിന്റെ പുറത്തുവന്നിടിച്ചു ച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.ആദ്യമൊന്നും മനസ്സിലായില്ലെങ്കിലും പിന്നീട് പദ്മിനിക്ക് മനസ്സിലായി അപ്പു ഇത് മനഃപൂർവം ചെയ്യുന്നതാണ്. പദ്മിനി ചുറ്റും നോക്കി വിജനമായ വഴി ആരും കാണുന്നില്ല., പദ്മിനിയുടെ ചുണ്ടിൽ ഒരു ചെറിയ ചിരി നേർത്തു മാഞ്ഞുപോയി. അപ്പു കണ്ണാടിയിലൂടെ അത് കണ്ടു.
അപ്പു