Chapter Title : മോഹം [അൻപ്]

എന്നൊരു പ്രതീക്ഷ എനിക്കുണ്ടായിരുന്നു അതുകൊണ്ട് കുറ്റം ഏറ്റെടുത്തു പൊട്ടത്തരം കാണിക്കാൻ ഞാൻ മുതിർന്നില്ല.
ഒടുവിൽ പ്രതീക്ഷിച്ചത് പോലെ തന്നെ സംഭവിച്ചു. നിനക്ക് തോന്നിയതാവും എന്ന് പറഞ്ഞ് വൃന്ദുവിനെ അമ്മാമ ഒതുക്കി എന്നോട് വീട്ടിൽ പോവാനും പറഞ്ഞു.
വൃന്ദു മാത്രം പറഞ്ഞാൽ ആരും വിശ്വസിക്കില്ല എന്ന് തോന്നിയത് കൊണ്ടാവാം വൃന്ദു ഒന്നും മിണ്ടാതെ കണ്ണും നിറച്ച് അവിടെ നിന്നും പോയി.
കാര്യം അമ്മമ്മയുടെ അടുത്ത് എന്നെ ഇട്ട് കൊടുത്ത ദേഷ്യം ഉണ്ടെങ്കിലും വൃന്ദുവിന്റെ കണ്ണ് നിറഞ്ഞത് എനിക്കും സങ്കടമായി കാരണം ഞാൻ ആണല്ലോ.
ആ സംഭവത്തിന്‌ ശേഷം വൃന്ദുവും ഞാനും പരസ്പരം മിണ്ടാതായി നേരിൽ കണ്ടാലും മറ്റ് ബന്ധു മിത്രാതികൾ അടുത്തുണ്ടെങ്കിൽ മാത്രം പരിചിതരാവുന്ന രണ്ടപരിചിതർ.
പിന്നെയും മാസങ്ങൾ കടന്നുപോയി ഇതിനിടയിൽ മിണ്ടാട്ടം ഇല്ലെങ്കിലും വൃന്ദുവിന്റെ സീൻ കുളി സീൻ ഒഴിച്ച് ബാക്കിയുള്ള സീൻ പിടിത്തത്തിൽ ഞാൻ കുറവൊന്നും വരുത്തിയില്ല. കാണുമ്പോഴൊക്കെ കണ്ണുകൊണ്ട് ഞാൻ വൃന്ദുവിനെ ഭോഗിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. പോകെ പോകെ എനിക്ക് മനസിലായി വൃന്ദു എന്നത് എനിക്ക് ഒരു അഡിക്ഷൻ ആയി മാറിയിരിക്കുന്നു.
ഒരിക്കലെങ്കിലും അവളെ അറിയണം എന്ന ചിന്ത എന്നിൽ തീവ്രമായി കൊണ്ടിരുന്നു.
അങ്ങനെ ആ ദിവസം വന്നെത്തി. ഒരു ബുധനാഴ്ച്ച. കോളേജിൽ സ്ട്രൈക്ക് ആയത് കൊണ്ട് എനിക്കന്ന് ക്ലാസ്സ്‌ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. അമ്മമ്മയെ കൊണ്ട് അമ്മ എറണാകുളം ഉള്ള ഒരു ഹോസ്പിറ്റലിലേക്ക് പോയി പത്തുമണിക്ക് അപ്പോയ്ന്റ്മെന്റ് ഉള്ളത് കൊണ്ട് അതിരാവിലെ തന്നെ ആയിരുന്നു യാത്ര.
എന്റെ അവധി അവർ പോയതിനു ശേഷമാണ് ഞാൻ പോലും അറിഞ്ഞത് എന്നുള്ളത് കൊണ്ട് ആ യാത്രയിൽ നിന്നും ഞാൻ ഒഴിവായി. എവിടെ