Chapter Title : മോള് ഒറങ്ങിയോ [സത്യ]

നില്ക്കുന്ന പോലെ ഗൗരിക്ക് ഒരു തോന്നല്‍...

കോഫി കഴിക്കാന്‍ ' ഇരുകൂട്ടരും വേണ്ടതിലും ഏറെ സമയം എടുത്തു...

കൂട്ടുകാരികള്‍ കാണാതെ ' ചുള്ളനെ ' കണ്ണില്‍ നിന്നും മറയുവോളം ഗൗരി കൊതി തീരെ നോക്കി നിന്നു...

അടുത്ത ദിവസവും ഒരു പരീക്ഷണം പോലെ കൃത്യ സമയത്ത് കോഫി കഴിക്കാന്‍ ഇരുവരും അവിടെ എത്തിയിരുന്നു...

' കോഫി കുടി ' ആവര്‍ത്തിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു...

ഇടയ്ക്ക് എപ്പഴോ അവര്‍ പുഞ്ചിരി കൈമാറി...

ഒരു ദിവസം..

ആദ്യം ഇറങ്ങിയെങ്കിലും പീറ്റര്‍ വെളിയില്‍ ചുറ്റിപ്പറ്റി നിന്നു..

' തോഴിമാരൊത്ത് ' ഇറങ്ങിയപ്പോള്‍ പുറത്ത് ' ഒരാള്‍ ' കാത്ത് നിന്നത് കണ്ട് ഗൗരി പറഞ്ഞു,

' നിങ്ങള്‍ നടന്നോളു... ഞാന്‍ വന്നേക്കാം..!'

അവര്‍ കള്ളച്ചിരിയോടെ ഗൗരിയുടയും ചെറുപ്പക്കാരന്റേയും മുഖത്ത് മാറി മാറി നോക്കി നടന്ന് പോയി..

' എന്താ പേര്..?'

പീറ്റര്‍ ചോദിച്ചു

' ഗൗരി...'

തലകുനിച്ച് നാണത്തോടെ ഗൗരി പറഞ്ഞു

ഗൗരി മെല്ലെ മിഴികള്‍ ഉയര്‍ത്തി നെല്ലിട നേരം പീറ്ററിനെ നോക്കി

' എന്റെ യോ...? പീറ്റര്‍..'

പീറ്റര്‍ എന്ന് കേട്ടതും ഗൗരിയുടെ ഉള്ളില്‍ കൊള്ളിയാന്‍ മിന്നി...

' ഞാന്‍ sales executive ആണ്, IOC യില്‍....' എന്നും വരുമോ ..?'

പീറ്റര്‍ ഉപചാരം എന്നോണം ചോദിച്ചു

' വരുമെങ്കില്‍... എന്നും വരാം..'

ഗൗരിയുടെ ഉള്ളില്‍ തികട്ടി വന്നത് ഒതുക്കി ഗൗരി ചിരിച്ചു നിന്നു

' ആള് ആംഗ്ലോ ഇന്ത്യനാ...'

ആപ്പിളിന്റെ നിറവും തുടുപ്പും കണ്ട് ഗൗരി ഓര്‍ത്തു

അന്നത്തെ സമാഗമം അവിടെ അവസാനിച്ചു

ഏറെ അകലെ അല്ലാതെ കൂട്ടുകാരികള്‍ ss കകാര്യം ചെ യ്യാന്‍ കാത്ത് നിന്നിരുന്നു...

' എടി മിണ്ടാപ്പൂച്ച കലം ഉടയ്ക്കുന്നെടി..'

ആരോടെന്നില്ലാതെ റോസ പറഞ്ഞു

' എന്തായാലും പിടിച്ചത് പുളിങ്കൊമ്പിലാ....'

മിനിയാ പറഞ്ഞത്

' ഒന്ന് ചുമ്മാതിരി പെണ്ണേ... ആണൊരാളുമായി സംസാരിച്ചാല്‍ പ്രേമാന്നാ...'

ഗൗരി കാര്യം നിസ്സാരവല്‍ക്കരിക്കാന്‍ നോക്കി

' കാണാന്‍ പോകുന്ന പൂരം...!'

മിനി ഉള്ളത് പറഞ്ഞു

' കുറ്റം പറയാന്‍ പറ്റില്ല.. എന്നാ ഗ്ലാമറാ..?'

റോസയുടെ സംസാരം എന്തായാലും ഗാരിക്കങ്ങ് നന്നായി ബോധിച്ചു

പെരിയാറില്‍