Chapter Title : മോളിയുടെ രണ്ടാം ജീവിതം [Thorappan Kochunni]

മോളിയെ നോക്കി മിനിസ്റര്‍ പറഞ്ഞപ്പോള്‍ പളനിയുടെ കറുത്ത മുഖം കുറച്ചു കൂടി ഇരുണ്ടു.

“അണ്ണന്‍ പൊക്കോ …ഇപ്പൊ പറഞ്ഞു വിട്ടേക്കാം “

മിനിസ്ററുടെ പുറകെ മായയും ഇറങ്ങി

പളനി മോളിയുടെ ചുണ്ടില്‍ പിടിച്ചു വലിച്ചിട്ടു പറഞ്ഞു:

“ അങ്ങേര്‍ക്ക് നിന്നെപോലുള്ള അക്കമാരെയെ പിടിക്കൂ….നീ അവിടെ പോയി ഇതേ മാതിരി കരഞ്ഞു നിന്നാല്‍ നിന്‍റെ മോന്‍ അഴിക്കുള്ളില്‍ ആകും…ഉള്ള ഹെറോയിന്‍ കേസെല്ലാം അവന്റെ മേലെ പോടും. മര്യാദക്ക് സന്തോഷമായിട്ട് അയാളെ സന്തോഷിപ്പിക്കണം…ഞങ്ങള് നിര്‍ബന്ധിച്ചതാ എന്ന് വല്ലോം പറഞ്ഞാല്‍ ഉണ്ടല്ലോ….നിന്‍റെ മകന്‍ …ഹും”

മോളി ആകെ ഭയന്നു.

വൈഗ മമ്മിയേയും കൂട്ടി പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങാന്‍ തുടങ്ങിയപ്പോള്‍ പളനി അവളുടെ കയ്യില്‍ പിടിച്ചു …

“ നീ എങ്ങോട്ടാ പോകുന്നെ? അവള് പൊക്കോളും …”

“അതല്ല സാര്‍…ഞാന്‍ മമ്മിയോട് ഒരു കാര്യം പറയാന്‍…”

“ഒന്നും പറയണ്ട…ഇവിടെ വെച്ച് പറയാന്‍ ഉള്ളത് പറഞ്ഞാല്‍ മതി “

വൈഗ മോളിയുടെ കയ്യില്‍ പിടിച്ചു. മലയാളത്തിലാണെങ്കിലും അവര്‍ക്ക് മനസിലാകും എന്ന ഭയം വൈഗക്കുണ്ടായിരുന്നു.

“മമ്മി ….മിനിസ്റര്‍ ..പറയുന്നത് കേള്‍ക്കണം….കണ്ടിട്ട് അയാള്‍ ഇങ്ങോട്ട് പറയുമെന്ന് തോന്നുന്നില്ല…അജിത്‌ ആദ്യം വന്നത് പോലെ…രണ്ടു പേരും വെറുതെയിരുന്നാല്‍ നമ്മുടെ കാര്യം നടക്കില്ല…ഞാന്‍ കൂടെ വരാമായിരുന്നു..അതിനിവരു സമ്മതിക്കുന്നില്ലല്ലോ….”

അജിത്തിന്‍റെ പേര് കേട്ടതും മോളിയുടെ ഉള്ളില്‍ നിന്നൊരു ഏങ്ങല്‍ പുറത്തേക്ക് വന്നു ..

‘“മമ്മി സാറിനോട് നമ്മുടെ ഇഷ്ടപ്രകാരമല്ല എന്നൊന്നും പറയാന്‍ നിക്കണ്ട… ഇവരുടക്കിയാല്‍ ചിലപ്പോള്‍ ബോബിയുടെ കാര്യം പ്രശ്നമാകും…എന്തായാലും പെട്ടു…പിന്നെ അയാളുടെ കൂടെ പരമാവധി പിടിച്ചു നില്‍ക്കാന്‍ നോക്ക് ”

വൈഗ അത്രയും അവര്‍ കേട്ടാലും കുഴപ്പമില്ലെന്നോര്‍ത്ത് പതിയെ പറഞ്ഞു

“മമ്മി ..ചെന്നായ്ക്കളെക്കാള്‍ ഭേദമാണ് സിംഹം…രാവിലെ അല്ലാതെ ഇങ്ങോട്ട് വരരുത് … പൊക്കോ “

“ആ സല്‍മാ ..നീയെത്തിയോ?”

വൈഗ തിരിഞ്ഞു നോക്കിയപ്പോള്‍ മായയുടെ അതെ വേഷമിട്ട വേറൊരു പെണ്‍കുട്ടി.. അധികം പോക്കമില്ലാതെ ..എന്നാല്‍ വലിയ മുലയും മുഖത്ത് കുറച്ചു മുഖക്കുരുവുമുള്ള ഒരു പെണ്ണ്..

വൈഗക്ക് അല്‍പം സമാധാനമായി …

മായ പോയതിനാല്‍ വൈഗയെ മൂന്നുപേരും കൂടി ഒരു പരുവം ആക്കുമല്ലോ എന്നവള്‍ക്ക് നേരിയ ഭയമുണ്ടായിരുന്നു.

“സല്‍മാ ..ഇവരെ മിനിസ്റ്റര്‍ റൂമിലാക്ക്”

പളനി പറഞ്ഞു