Chapter Title : മോനാച്ചന്റെ കാമദേവതകൾ 4 [ശിക്കാരി ശംഭു]

വിഷമത്തോടെ ത്രേസ്യമ്മയെ നോക്കി. ത്രേസ്യാമ്മ അലക്കിയ തുണി കല്ലിൽ വെച്ചിട്ട് അവന്റെ നേരെ നടന്ന് അവന്റെ അടുക്കൽ എത്തി അവളവനെ നോക്കി കണ്ണിറുക്കി ചിരിച്ചോണ്ട്

പിന്നെയാകാം…സമയമുണ്ടല്ലോ എന്ന് ശബ്ദം താഴ്ത്തി പറഞ്ഞ് വെള്ളത്തിൽ മുങ്ങി പൊങ്ങി.

തിരിഞ്ഞു നടക്കുന്ന ത്രേസ്യയുടെ കുണ്ടിയുടെ ഇളക്കം നോക്കി വായിൽ വെള്ളമൂറി അവൻ നിന്നു…

ത്രേസ്യാമ്മ കരയിൽ കയറി കൈകൊണ്ടു ലുങ്കിയുടെ അടിവശം പിഴിഞ്ഞു…അലക്കി വെച്ചിരുന്ന അവളുടെ നൈറ്റിയെടുത്തു തോളിലൂടെ വട്ടമിട്ടു പുറവും നെഞ്ചും മറച്ചു…. മോനാച്ചനെ നോക്കി ഒരു കള്ള ചിരി ചിരിച്ചിട്ട് അവൾ നടന്നു പോയി.

മോനാച്ചനു വല്ലാത്ത നിരാശ തോന്നി കള്ള കിളവിക്കു വരാൻ കണ്ടനേരം…അവൻ അന്നമ്മയെ നോക്കി മനസ്സിൽ തെറിപറഞ്ഞു.

മോനാച്ചനും വേഗം കരയ്ക്ക് കേറി

ടാ മോനാച്ചാ നീ പോകുവാണോടാ കുറച്ചു കഴിഞ്ഞു പോകാമെടാ….

അന്നമ്മ ചേടത്തി അവനെ പുറകിന്നു വിളിച്ചു

വിശന്നിട്ടു മേലാ ചേടത്തി പോയിട്ട് വല്ലോം കഴിക്കണം

അവർക്കു മറുപടി പറയാൻ സമയം കൊടുക്കാതെ അവൻ നിക്കറും കേറ്റി ഇട്ടോണ്ട് തുവർത്തികൊണ്ട് ഓടി.

ദൂരെ ത്രേസ്സ്യാമ്മ നടന്നുപോകുന്നത് അവനു കാണാം. അവൻ ഉടുപ്പ് ഇട്ടോണ്ട് അവരുടെ പുറകെ ഓടി

അമ്മാമ്മേ!!!! നിൽക്കു…

അവൻ അടുത്തെതാറായപ്പോൾ പുറകിന്നു വിളിച്ചു പറഞ്ഞു.

ത്രേസ്യാമ്മ നിന്നിട്ടു തിരിഞ്ഞു നോക്കി ഓടി വരുന്ന മോനാച്ചനെ കണ്ടു അവൾക്കു അശ്ചര്യമായി..

നീയും കേറി പോന്നോ????

ഞാൻ ഓർത്തു അന്നമ്മ ചേടത്തിക്കു പുറം തേച്ചു കൊടുക്കുവാരിക്കുമെന്ന്….

ത്രേസ്യാമ്മ ചിരിച്ചു

ഓഹ് ആ തള്ളക്കു പുറം തേക്കത്തേന്റെ കുറവേയുള്ളു….

മോനാച്ചൻ കെറുവിച്ചു പറഞ്ഞു.

മോനാച്ചന്റെ വിഷമം കണ്ടു ത്രേസ്യയ്ക്ക് പാവം തോന്നി…കുറച്ചു മുൻപ് തന്നെ സ്വർഗം കാണിച്ചവനല്ലേ അതിന്റെ സ്നേഹവും അവൾക്കവനോടുണ്ടാരുന്നു.

പോട്ടെടാ മോനാച്ചാ…. നീ വിഷമിക്കേണ്ട..

അവര് ഒച്ച വെച്ചോണ്ട് വന്നതുകൊണ്ട് നമ്മള് രക്ഷപെട്ടു…ഇല്ലാരുന്നെങ്കിലോ???

അവരീ നാട്ടിലെ റേഡിയോ ആണ് മോനെ…നാട് മൊത്തം പാടി നടന്നെനെ…

അതു ശെരിയാ അവർക്കു പാട്ടും പാടി വരാൻ തോന്നിയത് നന്നായി ഇല്ലേൽ പണിയായെന്നെ…. അവനോർത്തു

മോനാച്ചാ നീ ഇപ്പൊ പോകാൻ നോക്ക്…ഇനി സമയം ഒക്കുമ്പോൾ ഞാൻ വിളിക്കാമെടാ…ഇവിടെ നിൽക്കുന്നെ ആരെല്ലും കണ്ടാൽ അതു മതി