Chapter Title : മോനാച്ചന്റെ കാമദേവതകൾ 5 [ശിക്കാരി ശംഭു]

അണപ്പൊട്ടി മോനാച്ചന്റെ മുഖത്തോട്ടു തെറിച്ചു…. അവൻ വാ തുറന്നു പിടിച്ചു…. സൂസമ്മയുടെ പൂറിൽ നിന്നും ചീറ്റി വരുന്ന രതിമൂർച്ചയുടെ ജല തുള്ളികൾ മോനാച്ചൻ നുണഞ്ഞിറക്കി.

സൂസമ്മ മോനാച്ചൻ പകർന്നു നൽകിയ രതിമൂർച്ചയിൽ തളർന്നു മോനാച്ചന്റെ മുകളിലേക്കു മറിഞ്ഞു.മോനാച്ചൻ തറയിൽ വീണു. സൂസമ്മ അവന്റെ നെഞ്ചിൽ തലവെച്ചു കിടന്നു…അടക്കാനാവാത്ത അണപ്പോടെ അവൾ ശ്വാസം വലിച്ചു വിട്ടു.

മോനാച്ചന്റെ കൈകൾ അവളുടെ തലയിലൂടെ മുടിയിഴകളെ തഴുകിവിട്ടു .മഴ പുറത്തു തകർത്തു പെയ്തുകൊണ്ടേയിരുന്നു.

ഒരഞ്ചു മിനിട്ടോളം അവന്റെ നെഞ്ചിൽ കിടന്ന സൂസമ്മ മെല്ലെ തലയുയർത്തി മോനാച്ചനെ നോക്കി ജീവിതത്തിൽ ആദ്യമായി വദനസുതരത്തിലൂടെ ലഭിച്ച രതിമൂർച്ച സൂസമ്മക്കു മോനാച്ചനിൽ പ്രണയം ഉടലെടുക്കുവാൻ കാരണമായി.

അവൾ പ്രണയം നിറഞ്ഞ മുഖഭാവത്തോടെ മോനാച്ചന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി.

മോനാച്ചാ…

അവൾ നീട്ടി വിളിച്ചു

എന്താ അമ്മാമ്മേ…

അവൻ വിളികേട്ടു

മോനാച്ചാ നീയെന്നെ അമ്മാമ്മെന്നു ഇനി വിളിക്കേണ്ട…. സൂസമ്മെന്നു വിളിച്ചാൽ മതി

അവൾ പറഞ്ഞു

മോനാച്ചൻ അവിശ്വസനതയോടെ അവളെ നോക്കി.. കാര്യം ഇത്രയും അടുത്തെങ്കിലും അവന് സൂസമ്മയെ അങ്ങനെ വിളിക്കാൻ പേടിയായിരുന്നു.. പ്രായത്തിൽ മൂത്തവർ പോലും സൂസമ്മയെ പേര് വിളിച്ചു അവൻ കേട്ടിട്ടില്ല. ആ സൂസമ്മയെ പേര് വിളിക്കാൻ അവളു തന്നെ പറഞ്ഞത് അവന് വിശ്വസിക്കാൻ തോന്നിയില്ല..

മോനാച്ചൻ :അത് ഞാൻ ഇങ്ങനെയാ അമ്മാമ്മയെ പേര് വിളിക്കുന്നെ ആരെങ്കിലും കേട്ടാൽ എന്ത് വിചാരിക്കും???

സൂസമ്മ : അതിന് നീ ആൾക്കാരുടെ മുൻപിൽ വെച്ചു വിളിക്കാൻ ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലല്ലോ. ആരും ഇല്ലാത്തപ്പോൾ വിളിച്ചാൽ മതി…എനിക്കാതാ ഇഷ്ട്ടം!!!

മോനാച്ചൻ സ്വപ്ന ലോകത്തെന്നവിധം അവളെ നോക്കി

മോനാച്ചാ….

അവൾ കൊഞ്ചും പോലെ വിളിച്ചു