Chapter Title : മോനാച്ചന്റെ കാമദേവതകൾ 6 [ശിക്കാരി ശംഭു]

സൂസമ്മ : പണിക്കാർക്ക് കാപ്പി കൊടുക്കണ്ടേ സിസിലി പോയി കൊടുത്തിട്ടു വാ… ഞാൻ മുകളിൽ പോയപ്പോൾ കാലായിലെ പെണ്ണമ്മയെ കണ്ട് വർത്തമാനം പറഞ്ഞു സമയം പോയതറിഞ്ഞില്ല.

സിസിലി : തേങ്ങ കൊണ്ടിടാൻ വന്നപ്പോൾ ഞാൻ വർക്കിച്ചന്റെ കയ്യിൽ കൊടുത്തു വിട്ടാരുന്നു കാപ്പി

സൂസമ്മ : ആ അതെന്നായാലും നന്നായി…

നീ പിള്ളേര് വരുമ്പോൾ കഴിക്കാൻ കൊടുക്കാൻ എന്തേലും ഉണ്ടാക്ക്. ഞാൻ ഒന്നു കിടക്കട്ടെ വല്ലാത്ത ക്ഷീണം

സിസിലി : ശെരി കൊച്ചമ്മേ…

സൂസമ്മ അകത്തോട്ടു കയറി. അവളുടെ വായിൽ മോനാച്ചന്റെ പാലിന്റെ രുചിയും ഒരുതരം പിരുപിരുപ്പും അനുഭവപ്പെട്ടു. അവൾ വാഷ് ബേസിനിൽ പോയി വായിൽ വെള്ളം കൊണ്ടു തുപ്പി. കണ്ണാടിയിൽ മുഖം നോക്കിയ സൂസമ്മ അവളെ കണ്ട് അമ്പരന്നു പോയി. ഒരു വശപ്പിശകു പെണ്ണിനെ പോലെ തോന്നിയവൾക്ക് അവളെ തന്നെ കണ്ടിട്ട്. സൂസമ്മ വേഗം സോപ്പ് എടുത്തു മുഖത്ത് പുരട്ടി കഴുകി. മുഖം തുടച്ചോണ്ട് അവൾ റൂമിൽ കയറി കതകടച്ചു കിടന്നു. അവൾക്കു അവളിൽ ഉണ്ടായ മാറ്റമോർത്തു വിഷമമോ സന്തോഷമോ എന്തെക്കെയോ തോന്നി. ഒരു വശത്തു തന്നെ ജീവനെപ്പോലെ സ്നേഹിക്കുന്ന ഭർത്താവിനെ ചതിച്ചതിന്റെ വിഷമം മറു വശത്തു ഇനിയൊരിക്കലും കിട്ടില്ലെനോർത്ത സുഖം പകർന്നു തന്ന മോനാച്ചനോടുള്ള ഇഷ്ടവും. അവളാകെ ധർമ്മ സങ്കടത്തിൽ കിടന്നു.

ഒരു ഉത്തമ്മയായ ഭാര്യയെന്ന നിലയിൽ ഭർത്താവിന് അടിമപ്പെട്ടു നിൽക്കേണ്ടവളാണ് ഞാൻ. അങ്ങനെ നോക്കിയാൽ ഞാൻ കാണിക്കുന്നത് മഹാ അപരാദമാണ്. എന്നാൽ ഈ മര്യാദ അവറാൻ എന്നോട് കാണിച്ചിട്ടുണ്ടോ. ആയ കാലത്ത് അവറാൻ പൂശാത്ത പെണ്ണുങ്ങൾ ഈ കരയിൽ ഇല്ലായിരുന്നു. ചോദിച്ചാൽ അണ്ടിയുള്ള ആണുങ്ങളായാൽ കളിക്കും നീ നിന്റെ കാര്യം നോക്കെടിയെന്നു പറയുമായിരുന്നു, അതിന്റെ പ്രതികരമായി ഇതിനെ കാണണോ. സൂസമ്മ ഉത്തരമില്ലാത്ത ചോദ്യങ്ങളുമായി കിടന്നുരുണ്ടു. പക്ഷെ മോനാച്ചൻ പകർന്നു നൽകിയ സുഖം വെടിയാനും അവൾക്കു പറ്റുന്നില്ലായിരുന്നു. ഈ കലാമത്രയും അവറാന്റെ കൂടെ കിടന്നിട്ടു കിട്ടാത്ത സുഖമാണ് മോനാച്ചൻ എന്ന കൊച്ചു ചെറുക്കൻ രണ്ടു ദിവസം കൊണ്ടു സൂസമ്മയ്ക്ക് സമ്മാനിച്ചത്. ആ സുഖം നഷ്ടപ്പെടുത്തണോ????

വരുന്നത് വരുന്നിടത്തു വെച്ചു കാണാമെന്നു വിചാരിച്ചവൾ കിടന്നു.

ദിവസങ്ങൾ കടന്നു പോയി.