Chapter Title : മോനാച്ചന്റെ കാമദേവതകൾ 7 [ശിക്കാരി ശംഭു]

അറിയും, അറിഞ്ഞു നാട്ടുകാർ ഓടികൂടിയാൽ കുടുംബത്തിനാണ് നാണക്കേട്, അവളെന്തു ചെയ്യണമെന്നറിയാതെ കുഴങ്ങിയിരുന്നു.

ജോസിന്റെ കൈകളിൽ നിന്നും മോചിതയായ ആൻസി അവനെ നോക്കി പറഞ്ഞു

സമയം ഒരുപാടായി നമ്മുക്ക് പോകാം…ഒരുമ്മ മതിയെന്ന് പറഞ്ഞല്ലേ എന്നെ ഇവിടെ കൊണ്ടുവന്നത്, ഇതിപ്പോ ചേട്ടായിടെ പരിപാടി കണ്ടിട്ട് കണ്ടിട്ട് ഉമ്മയിൽ നിൽക്കുന്ന ലക്ഷണമില്ല.

ജോസ് : നീ ഒന്നു അടങ്ങു ആൻസി കൊച്ചേ.വീട്ടിലോട്ടു ഓടിപോയിട്ട് പ്രത്യേകിച്ചു പണി ഒന്നുമില്ലല്ലോ. ഒരു പത്തു മിനിട്ട് മതി…ഇത്ര ദിവസമായി ഇന്ന് തരാം നാളെ തരാമെന്നു പറഞ്ഞു പറ്റിക്കുന്നെ…

ആൻസി : ഞാൻ പറ്റിച്ചതാണോ??? സാഹചര്യം കിട്ടണ്ടേ…ഇത്രേം ദിവസം അച്ചാച്ചന് പനി പിടിച്ചു കിടപ്പല്ലാരുന്നോ, അതുകൊണ്ട് വീട്ടിൽ വെച്ചു പറ്റില്ല…പിന്നെ ഞാൻ എന്ത് ചെയ്യാനാ???

ജോസ് : ഓഹ് നിന്റെ ഒരു അച്ചാച്ചൻ…ആ കോപ്പനു പനിപിടിക്കാൻ കണ്ട നേരം.

ആൻസി : എന്തിനാ എപ്പോഴും എന്റെ അച്ചാച്ചനെ പറയുന്നേ??? ശെരിക്കും ഒരു പാവമാ എന്റെ അച്ചാച്ചൻ.

ജോസ് : ആ ആണേൽ അവന് കൊള്ളാം

ജോസ് ആൻസിയോട് അതും ആലിസിന്റെ മുൻപിൽ വെച്ചു അവനെ തരം താഴ്ത്തി പറയുന്നത് കേട്ടു മോനാച്ചന് ദേഷ്യം ഇരച്ചു കയറിയെങ്കിലും നിസ്സഹായനായി ഇരുന്നു. ആലിസ് അവനെ നോക്കി, ദേഷ്യം കൊണ്ടു അവന്റെ മുഖം ചുവന്നിരുക്കുന്നത് അവൾ കണ്ടു.

ജോസ് : ടീ…കഥ പറഞ്ഞോണ്ട് നിന്നാൽ സമയം പോകും…നീ ഒന്നു സമ്മതിക്ക് പൊന്നേ …

ജോസ് ആൻസിടെ മുഖം കൈകളിൽ പിടിച്ചോണ്ട് കെഞ്ചി. അവൾക്കു അവന്റെ മുഖഭാവം കണ്ടു ചിരിവന്നു

ആൻസി : ശെരി…സമ്മതിച്ചു പക്ഷെ വേഗം വേണം.

ജോസ് അതു കേൾക്കേണ്ട