Chapter Title : മൊഞ്ചത്തി [സക്കീർ]

' പറയാം.... '

ചിരിച്ച്  കൊണ്ട്  അമ്മ പറഞ്ഞു.....

വന്ന്  കയറിയ  ചെറുപ്പക്കാരി ഊണ്  . കഴിഞ്ഞ്  അപ്പുറത്ത്  ചായിപ്പിൽ  കയറി.. പിന്നാലെ  അമ്മയുടെ മൂത്ത  ഭവാനിയമ്മയും.. പിന്നെ കതകടയുന്ന ശബ്ദം

' വാത്തിയാ.. മോള് വടിക്കുന്നോ...?'

പിന്നെ  ഒരു  ചോദ്യത്തിന് ഇട  നൽകാതെ  മറയില്ലാതെ അമ്മ  പറഞ്ഞു

പ്രീതി  അത്  കേട്ട് പകച്ച് നിന്നു

' മാസത്തിൽ ഒരിക്കൽ വാത്തി  വരും, യശോദ.... ഇച്ചേയി ടേം  എന്റെം  മുടി കളയാൻ.... മുമ്പ് ഗോപാലേട്ടന്  നിർബന്ധായിരുന്നപ്പോൾ  ആഴ്ചയിൽ വരുമായിരുന്നു, അവൾ.... ഇപ്പോൾ  അത് മാസത്തിൽ ഒന്നായി...'

നെടുവീർപ്പിടുന്ന പോലെ അമ്മ ഒരു  നാണവുമില്ലാതെ പറഞ്ഞു

' ഇപ്പോൾ  ആഴ്ച ക്കളി മാസക്കളി ആയെന്ന്  മരുമോളോട് അമ്മച്ചി  മറയില്ലാതെ പറയുന്നു...!  അന്തിക്കളി ഉള്ള ദിവസം  കള കളഞ്ഞ് കളിമുറ്റം  വെടിപ്പാ വ ണം  എന്നല്ലേ നാണോം മാനോം  ഇല്ലാതെ  അമ്മ പറഞ്ഞത്..?'

പ്രീതി  ചിന്തിച്ചു

'  ഈ അമ്പത്തഞ്ചാവുമ്പോഴും  അമ്മേടെ  കഴപ്പ് ബാക്കി  നിൽക്കുന്നു എങ്കിൽ  പത്തൊമ്പത് കാരിയായ തനിക്ക്  എരി മുരിക്കിൽ കേറാം.'

പ്രീതി സ്വയം സമാധാനിച്ചു

' മോൾക്ക്  വടിക്കാൻ ഉണ്ടോ...?'

ഒളിവില്ലാതെ അമ്മ സാധാരണ  പോലെ  വീണ്ടും  ചോദിച്ചു

' ഹേയ്... ഇല്ലമ്മച്ചി...'

' അല്ലേലും  മോളുടെ കൂട്ടുള്ള ചെറുപ്പക്കാരികളും  പരിഷ്കാരികളും  അതൊക്കെ  ബൂട്ടി പാർലറിൽ  ആയിരിക്കും..... അല്ലേ..  അല്ലെങ്കിൽ സ്വന്തമായി. ഞങ്ങൾക്കിത്  ശീലായി...  ഒന്നും  അറിയണ്ടല്ലോ...?'

' അതോണ്ടല്ലമ്മച്ചി...... '

' ചമ്മലാ....?'

' ഹും...'

തല  കുനിച്ച് അമ്മച്ചീടെ  മുഖത്ത്  നോക്കാതെ പ്രീതി  പറഞ്ഞൊപ്പിച്ചു

' ചമ്മല് ഒരു പ്രാവശ്യമേ കാണൂ...  അവൾക്കില്ലാത്ത എന്താ നമുക്കുള്ളത്...?  മാത്രോ...? നമുക്ക് എല്ലായിടത്തും കണ്ണെത്തുമോ.. ? വൃത്തീമാവത്തില്ല..... ശരി... എങ്കിൽ അടുത്ത തവണ യാവട്ടെ....'

മുഖം  വടിക്കുന്ന  ലാഘവത്തോടെ അമ്മ പറഞ്ഞു.

മരുമോളും  തീരെ കൊച്ചുമായ  തന്നോട് അമ്മ ഈ വിധത്തിൽ  സംസാരികുന്നല്ലോ എന്നോർത്ത് പ്രീതിക്ക്  വല്ലായ്മ  തോന്നി

ഒരു  ഇരുപത്തഞ്ചു  മിനിറ്റെങ്കിലും ആയിക്കാണും,  അമ്മയുടെ  മുത്ത ഭവാനിയമ്മ  പുറത്തിറങ്ങി

വെളുക്കുവോളം  പണ്ണി മറിച്ച്  ഉറക്കച്ചടവോടെ  കിണ്ണം  കട്ടവനെ  പോലെ പുറത്തിറങ്ങി  മറ്റുള്ളവരുടെ മുഖത്ത് നോക്കുമ്പോൾ