Chapter Title : മൊഞ്ചത്തി ഷിഫാന [Fayiz]

അവരുക്കിടയിൽ പോയി ഇരുന്നു ഷിഫാന പുറത്തേക്കു വന്നതേ ഇല്ല കുറച്ചു കഴിഞ്ഞു എല്ലാവരും പോവാൻ ഇറങ്ങി അസ്‌ലം ഷിഫാനയെ വിളിച്ചു ഗിരി തല താഴ്ത്തി ഇരുന്നു എല്ലാവരും യാത്ര പറഞ്ഞിറങ്ങി ഗിരി ആകെ വിയർത്തു എന്ത് ചെയ്യും അസ്‌ലം അറിഞ്ഞാൽ ഫ്രണ്ട്സ് എല്ലാവരും അറിയും മാനം പോവും.. ഫ്ലാറ്റിൽ നിന്നും താഴെ എത്തിയപ്പോൾ ഗിരി അസ്‌ലമിനോട് തന്റെ ഫോൺ മറന്നു എന്ന് പറഞ്ഞു മുകളിലേക്കു പോയി അവൻ കോലിങ് ബെൽ അമർത്തി ഷിഫാന വാതിൽ തുറന്നു മുന്നിൽ കൂപ്പ് കയ്യോടെ ഗിരി..
ഗിരി : ഷിഫാന എന്നോട് ക്ഷമിക്കണം ഞാൻ കാലുപിടിക്കാം ഒരു ചെറിയ മാനസിക രോഗം ആയി കാണണം.. പ്ലീസ്‌..

ഷിഫാന പുച്ഛത്തോടെ അവനെ നോക്കി പറഞ്ഞു
നീ ഒരു മനുഷ്യൻ ആണോടാ പട്ടി...
ഇറങ്ങി പോടാ...
ഗിരി :ഷിഫാന ഞാൻ കാല് പിടിക്കാം അസ്‌ലം അറിഞ്ഞാൽ എനിക്ക് പിന്നെ ഇവിടെ നിൽക്കാൻ പറ്റില്ല
ഷിഫാന :നിന്നെ ഒക്കെ വിശ്വസിച്ചു കൂടെ കൊണ്ട് നടക്കുന്ന നടക്കുന്ന എല്ലാവരും അറിയട്ടെ നിന്റെ സ്വഭാവം...

ഗിരി :ഒരിക്കലും ഞാൻ നിങ്ങളുടെ മുൻപിൽ വരില്ല ദയവായി അസ്‌ലം ഒന്നും അറിയരുത് ഞാൻ ആത്മഹത്യ ചെയ്യണ്ടി വരും...

ഷിഫാന അവന്റെ നേരെ തുപ്പിക്കൊണ്ട് വാതിലടച്ചു

ഗിരി അപമാനം കൊണ്ട് നീറി ഇറങ്ങി നടന്നു...

വാതിലടച്ചു ഷിഫാന ആലോചിച്ചു ഇക്കനോട് പറഞ്ഞാലോ ആ നാറിയുമായി ഉള്ള ഫ്രണ്ട്ഷിപ് അവസാനിക്കട്ടെ.. പിന്നെ അവൾ ചിന്തിച്ചു വേണ്ട വെറുതെ എന്തിനാ പ്രശ്നം ആക്കുന്നത് കരുതി അത് മാത്രമല്ല അയാളങ്ങാനം ചത്താൽ..

അതുമല്ല ഇക്ക അറിഞ്ഞാൽ ഫ്രണ്ട്സ് ഒക്കെ അറിയും പിന്നെ കലാകാലം അവരുടെ സുഹൃത്തുക്കൾ എല്ലാം ഈ സംഭവം ഓർക്കും അവരെ മുഖത്തു നോക്കാൻ പറ്റില്ല...

വേണ്ട പറയേണ്ട അവൾ തീരുമാനിച്ചു..

അങ്ങനെ ആ സംഭവം അവിടെ തീർന്നു ഗിരിയെ പിന്നെ അങ്ങോട്ടു കണ്ടില്ല രണ്ടു മൂന്ന് മാസം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അവൾ നാട്ടിലേക്കു പോന്നു...

ഇനി ഗിരിയെ പറ്റി രണ്ടുവാക്ക് ഗിരി ഒരു കാമപ്രാന്തൻ തന്നെ ആയിരുന്നു കല്ല്യാണം കഴിഞ്ഞു ഗൾഫിൽ വന്നതാണ് അത് വരെ അവൻ