Chapter Title : മൊഞ്ചത്തി ഷിഫാന [Fayiz]

ഗിരി അവരെ വിളിച്ചു പോവാൻ
ഇല്ലേൽ നമ്മൾ പോവാ പറ
അസ്‌ലം :ഏയ്‌ ഗിരിയേട്ടന്റെ ഫ്രണ്ട്സ് അവർ ഇപ്പോ പൊയ്ക്കോളും നീ ഒന്ന് വാ
ഷിഫാന :ഞാൻ ഒന്നുമില്ല എനിക്ക് വയ്യ

അസ്‌ലം കുറച്ചു നിർബന്തിച്ചു നോക്കി പിന്നെ പുറത്തേക്ക് വന്നു
അസ്‌ലം :അവക്ക് ചെറിയ തലവേദന യാത്രയുടെ ആവും കിടക്കാണ്
വിപിൻ എഴുനേറ്റു.: അയ്യോ ഹോസ്പിറ്റലിൽ പോണോ ഞാൻ ഒന്ന് നോക്കട്ടെ പറഞ്ഞു റൂമിനടുത്തേക്കു പോയി അസ്‌ലം ആകെ എന്തോപോലെ ആയി അവന്റെ കൂടെ പോവാൻ നിന്നപ്പോൾ ഗിരി അസ്ലമിന്റെ കൈ പിടിച്ചു സോഫയിൽ ഇരുത്തി

ഗിരി :ആ.. നീ ഇവിടെ ഇരി അവൻ ഒന്ന് പോയി ചോദിച്ചിട്ടു വരും നോ പ്രോബ്ലം അസ്‌ലം ഗിരിയെ നോക്കി എന്തോ വന്യമായ ഭാവം അവന്റെ കണ്ണിൽ ഗിരി പറയുന്ന കേട്ടു മറ്റുള്ളവർ ചിരിച്ചു
അസ്‌ലം ബലമായി എണീറ്റു ഏയ്‌ ഗിരിയേട്ടാ വിട് അത് ശരിയാവില്ല അവന്റെ സൗണ്ട് മാറി അവൻ ഷിഫാന ഉള്ള റൂമിനടുത്തേക്ക് നോക്കി വിപിൻ വാതിൽ തുറന്നു അകത്തു കേറി ഒന്ന് തിരിഞ്ഞു നോക്കി വാതിൽ അടച്ചു
അകത്തു നിന്നു ഷിഫാന ഉറക്കെ ചൂടാവുന്ന സൗണ്ട് വിപിൻ വാതിൽ തുറന്നു പെട്ടന്ന് തന്നെ പുറത്തിറങ്ങി
അസ്‌ലം റൂമിലേക്ക്‌ ഓടി
ഷിഫാന കട്ടിലിൽ ഇരിക്കുന്നു
ഇക്ക നമുക്കിപ്പോ പോണം pls
അനസ് :മ്മ് പോവാം
അനസ് ദേഷ്യത്തോടെ പുറത്തിറങ്ങി ഗിരിയുടെ അടുത്തെത്തി ഗിരി അനസിനെ പിടിച്ചു അവിടെ ഇരുത്തി
അനസ് :വിട് ഞങ്ങൾ പോവാണ്..
ഗിരി :എവിടെ പോവാന
സതീഷ് അസ്ലമിന്റെ കഴുത്തിനു പിടിച്ചു പൊലയാടി മോനെ വല്ലാണ്ട് കളിച്ചാൽ എല്ലാറ്റിനേം കൊന്നു ഈ കാട്ടിൽ
അവന്റെ ഉരുക്കു കൈകളിൽ കിടന്നു അസ്‌ലം പിടഞ്ഞു..
അസ്‌ലം :ഗിരി എന്തിനാടാ ഞങ്ങളോടിങ്ങനെ?
എന്ത് തെറ്റാ നിന്നോട് ചെയ്തേ...
ഗിരി :നീ തെറ്റൊന്നും ചെയ്തിട്ടില്ല നിന്റെ ചരക്കു കെട്ടിയോൾ ഇല്ലേ ആവളാണ് ചെയ്തേ അവൾക്കു എന്നോട് പുച്ഛം അവൾ എന്റെ മുഖത്തു നോക്കി തുപ്പി ആദിവാസി എന്ന് വിളിച്ചു അപ്പോൾ ഈ ആദിവാസിയുടെ ചൂരൊന്നു അവളെ അരീക്കണ്ടേ...?
നീ ഇവിടെ