Chapter Title : മോനോടൊപ്പം [ജോകാപ്പസ്]
കൂടെ ഇങ്ങനെ ഇരിക്കുമ്പോൾ എനിക്ക് എല്ലാം മറക്കാൻ പറ്റും. എന്റെ എല്ലാ കാര്യങ്ങളും എനിക്ക് ഉമ്മിയോട് മാത്രമേ തുറന്നു പറയാൻ പറ്റൂ," അവൻ എന്റെ കൈകളിൽ തഴുകിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
"നീ എന്തിനാടാ ഇത്ര വിഷമിക്കുന്നത്? നിന്റെ കൂടെ എപ്പോഴും നിന്റെ ഈ ഉമ്മി ഉണ്ടാകില്ലേ മോനേ..." അവന്റെ കൈവെള്ളയിൽ എന്റെ വിരലുകൾ ചേർത്തുവെച്ച് ഞാൻ പറഞ്ഞു.
"ഉമ്മി കൂടെയുള്ളതാണ് എന്റെ ധൈര്യം. നമുക്ക് രണ്ടുപേർക്കും പരസ്പരം മതി ഈ ലോകത്ത്," അവൻ എന്റെ കൈകളിൽ മുറുകെ പിടിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു. അവന്റെ ആ വാക്കുകൾ എന്നിൽ വലിയൊരു മാറ്റമുണ്ടാക്കി. ഞാൻ വെറുമൊരു ഉമ്മയല്ല, മറിച്ച് അവന്റെ ജീവിതത്തിലെ എല്ലാമെല്ലാമായ ഒരു പങ്കാളിയാണെന്ന ബോധം എന്നിൽ ഉറച്ചു.
പകൽ മുഴുവൻ അവൻ എന്റെ തൊട്ടടുത്തുതന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നു. വീട് വൃത്തിയാക്കുമ്പോഴും സാധനങ്ങൾ അടുക്കി വെക്കുമ്പോഴും അവന്റെ കൈകൾ എന്റെ അരക്കെട്ടിൽ അമരുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവൻ അവിടെത്തന്നെ കൈവെച്ച് എന്റെ ശരീരത്തിന്റെ വടിവ് ആസ്വദിക്കുന്നത് ഞാൻ അറിഞ്ഞു.
"ഉമ്മീ, ഈ അടുക്കളയിൽ ഉമ്മി നടക്കുമ്പോൾ കാണാൻ എന്ത് ഭംഗിയാണെന്നോ... ഞാൻ അറിയാതെ നോക്കി നിന്നുപോകും," അവൻ പതുക്കെ മന്ത്രിച്ചു. അവന്റെ ആ ശ്രദ്ധ എന്നിൽ ഒരു പ്രത്യേക ഉണർവ് നൽകി. ഞാൻ കൂടുതൽ ഭംഗിയായി നടക്കാനും അവന്റെ സ്പർശനത്തിനായി എന്റെ ശരീരം അവനിലേക്ക് ചായ്ക്കാനും തുടങ്ങി.
രാത്രി ഭക്ഷണത്തിന് തയ്യാറെടുക്കുമ്പോൾ അവൻ പിന്നിൽ നിന്ന് എന്നെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. അവന്റെ നെഞ്ച് എന്റെ പുറത്ത് അമർന്നിരിക്കുകയായിരുന്നു. "ഉമ്മീ, ഈ സാരി ഉമ്മിയുടെ ശരീരത്തിന് വല്ലാത്തൊരു ചേർച്ചയാണ്. ഉമ്മിയുടെ ഈ വടിവ് കണ്ടാൽ ആർക്കും നിയന്ത്രിക്കാൻ കഴിയില്ല," അവന്റെ ചുണ്ടുകൾ എന്റെ കഴുത്തിൽ തട്ടിയപ്പോൾ എന്റെ ശ്വാസം വേഗത്തിലായി.
"മോനേ... നീ പണിയെടുക്കാൻ സമ്മതിക്കില്ലേ? എനിക്ക് വല്ലാത്തൊരു പരിഭ്രമം തോന്നുന്നു," ഞാൻ വിറയ്ക്കുന്ന ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു.
"ഉമ്മി പേടിക്കണ്ട... ഞാൻ കൂടെയില്ലേ," അവൻ എന്നെ അവനോട് കൂടുതൽ ചേർത്തുപിടിച്ചു.
കുളിക്കാൻ നേരത്ത് അവൻ എന്നെ അത്ഭുതപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ട് ഒരു നിർദ്ദേശം മുന്നോട്ടുവെച്ചു. "ഉമ്മീ, ഇന്ന് ഒരുപാട് പണിയെടുത്തതല്ലേ, നമുക്ക് ഒരുമിച്ച് കുളിക്കാം. ഞാൻ ഉമ്മിയെ സഹായിക്കാം."
ആദ്യമൊന്ന് മടിച്ചെങ്കിലും അവന്റെ
💬 Comments
View all comments