Chapter Title : മൂക്കുത്തിപ്പെണ്ണിന്റെ മുന്നാഴി കുണ്ടി [? ? ? ? ?]

നടന്നു വീടിന്റെ മുൻപിലെത്തിയതും ആ മരത്തിന്റെ പാലം വെള്ളം പൊങ്ങിയതുകൊണ്ട്  മുങ്ങി പോയിരിക്കുന്നു.

ചേരൻ കഴുത്തിന്റെ ഒപ്പം ആഴമുള്ള വെള്ളത്തിൽ കാലുകൾ വെച്ചുകൊണ്ട് നടന്നു. മൂന്നു പനയുടെ തടി ചേർത്ത് വെച്ച പാലമാണ്, ഒപ്പം കയറുമുണ്ട് കയറിൽ പിടിച്ചുകൊണ്ട് ചേരൻ അക്കരയെത്തി, വീടിന്റെ മുൻപിലെ കയറുകൊണ്ടുള്ള കട്ടിലിൽ ഒറ്റ കിടത്തം.

ചെമ്പകം പൂർതേൻ ഒലിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് വാടി തുടങ്ങുന്ന മുരുകന്റെ കുണ്ണയിൽ ഇരുന്നു വെള്ളത്തിലേക്ക് ഇറങ്ങി, തണുപ്പുള്ള വെള്ളത്തിൽ മുഴുവനും നനഞ്ഞുകൊണ്ട്

മുരുകൻ ചെമ്പകത്തിന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി

ചെമ്പകത്തിന്റെ വിടർന്ന കമ്പിയടിപ്പിക്കുന്ന കണ്ണുകൾ ഒരു ചുംബനത്തിനു ദാഹിക്കുന്ന പോലെ മുരുകന് തോന്നി , വെള്ളത്തിൽ ഇറങ്ങികൊണ്ട് മുരുകനെ ഇറുകെ പുണർന്നുകൊണ്ട് ചെമ്പകം അവളുടെ ചുണ്ടുകളെ മുരുകന്റെ ചുണ്ടോടു ചേർത്ത് കുടിച്ചു . മുരുകൻ കാലുപൊക്കി നടക്കുമ്പോഴും അവന്റെ കുണ്ണ നദിയിലെ വെള്ളത്തിന്റെ അടിയിൽ ചെമ്പകത്തിന്റെ പൂറിന്റെ ഉള്ളിൽ പുളയുകയർന്നു.

ഓരോ അടി കാലുപൊക്കി വെക്കുമ്പോഴും ഇരുവരുടെ ചുണ്ടുകളും തമ്മിൽ മല്സരിച്ചു കടിച്ചു വലിച്ചു.

നദിയുടെ ഒത്ത നടുക്കിൽ ആ കൂരിരുട്ടിൽ ചെമ്പകത്തിന്റെ വീടിനു  മുൻപിൽ നിന്നുകൊണ്ട് മുരുകൻ ചെമ്പകത്തിന്റെ ആഴങ്ങൾ തേടി പുളഞ്ഞു.

കൊഴുപ്പിന്റെ നിറകുടമാണോ കഴപ്പിന്റെ നിറകുടമാണോ എന്നറിയാതെ ചെമ്പകത്തിന്റെ കുണ്ടി താങ്ങിക്കൊണ്ട് മുരുകൻ വെള്ളത്തിന്റെ അടിയിൽ അവന്റെ ശൗര്യം പുറത്തെടുത്തു.

ചുണ്ടു വിടുവിച്ചുകൊണ്ട് നദിയുടെ നടുവിൽ വെച്ചുകൊണ്ട് ചെമ്പകം മുരുകനെ കടിച്ചുകൊണ്ട് അലറി.ചെമ്പകത്തിന്റെ പൂർത്തേൻചീറ്റികൊണ്ട് പുഴയുടെ അഗാധതയിൽ നാണിച്ചുകൊണ്ട് ഒളിച്ചു. പക്ഷെ അടുത്ത നിമിഷം മുരുകനും അവന്റെ മണിപ്രവാള കവിതശൈലി ചെമ്പകത്തിന്റെ കരിമ്പൂറ്റിലേക്ക് രചിച്ചുകൊണ്ട് വെട്ടി വിറച്ചു.

കാലുകൾ വിറച്ചതും നിലതെറ്റികൊണ്ട് വെള്ളത്തിലേക്ക് ഇരുവരും വീണതും, മുങ്ങി താണുകൊണ്ട് കരയിലേക്ക് നീന്താൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും നടന്നില്ല, പക്ഷെ കൈ ഒന്നിച്ചു പിടിച്ചുകൊണ്ട് മുരുകൻ ചെമ്പകത്തെ തന്റെ മെയ് ചേർത്ത് പിടിച്ചു.

ഇച്ചിരി ദൂരം ഒഴുക്കി ഒഴുകിയെങ്കിലും മുരുകനെപോലെ ഒരു ധൈര്യശാലി ഉള്ളതുകൊണ്ട് ചെമ്പകത്തിനു തെല്ലും പേടി തോന്നിയില്ല, നദി ഒഴുകി ഒത്തിരി ദൂരം എത്തിയപ്പോൾ പുലിയൂർ കാടിന്റെ ഉള്ളിലേക്ക് അവർ ചെന്നെത്തി.

(തുടരും)

[ഇച്ചിരി അമാനുഷികത തോന്നാം, സാരമില്ല ഇത് പുലിമുരുകനല്ലേ,

ക്ഷമിക്കണം സമയക്കുറവു മൂലം ചില വരികൾ