Chapter Title : മൂല്യനിർണയം [അശ്വനി]

എന്നായി അവള്,

ഞാൻ പറഞ്ഞ് നീ അവൻ്റെ ഫോണിൽ വിളിക്ക് ഇങ്ങോട്ട് വരാൻ പറയ് ഞാൻ പറഞ്ഞിട്ടാണ് ഒന്ന് ഉപദേശിക്കാൻ ആണെന്ന് പറ,

ആദ്യം അവൻ സമ്മധിച്ചില്ലെങ്കിലും അവസാനം ഇത് വീട്ടിൽ പറയും എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ വന്നു.

5 മിനിറ്റ് കഴിഞ്ഞില്ല അവൻ വന്നു കോളിംഗ് ബൽ അടിച്ചു.ഞാൻ സവിതയെ വിട്ട് വത്തിൽ തുറപ്പിച്ചു ചെക്കനെ അകത്ത് കേറ്റി, ഇവിടെ ഉള്ള വരോക്കെ ബന്ധുവീട്ടിൽ പോയിരിക്കുക ആയിരുന്നു.അതുകൊണ്ട് ആണ് അവനെ ഇങ്ങോട്ട് തന്നെ വിളിച്ചത്.അവൻ വന്നു ഹാളിൽ നിന്നു.സവിത അവൻ്റെ പുറകിൽ തന്നെ നിന്നു.അവളുടെ മുഖത്ത് ചിരിപോട്ടുന്നുണ്ട്.പക്ഷേ ഉറക്കെ ചിരിക്കാൻ പറ്റില്ലല്ലോ, ഞാൻ ഒരു ടീച്ചറെ പോലെ പോയി സോഫയിൽ ഇരുന്നു,ഇവനാണെങ്കിൽ ഒരു കൊലപാതകം ചെയ്ത് കുറ്റം സമ്മതിക്കാൻ വന്ന പ്രതിയേപോലെ നിൽക്കുന്നു, എനിക്ക് ഉള്ളിൽ ചിരിവരുന്നുണ്ട് അത് പുറത്ത് കാണിക്കാതെ ഞാൻ ചോദിച്ചു.നീ എന്ത് ആണ് ചെയ്തിരുന്നു നീ കണ്ടത് എന്തായിരുന്നു,ഇതൊക്കെ എത്രവലിയ തെറ്റാണെന്ന് വല്ല ബോധ്യവും ഉണ്ടോ,അവൻ തല ആട്ടി, പിന്നെ അറിഞ്ഞിട്ടും നീ എന്തിനാ ഇത് കണ്ട് ഇങ്ങനെ ചെയ്തത്.

അവൻ മടിച്ചു നിന്ന് പരുങ്ങി ഞാൻ ഒന്നുകൂടി ഒന്ന് ഇരുത്തി മൂളി ഉം...എന്തിനാണെന്ന്.ചെക്കൻ ഞെട്ടി

എന്നിട്ട് പറഞ്ഞു ഇങ്ങനെ ചെയ്താൽ അത് നന്നായി വലുതാകും എന്ന് എൻ്റെ കൂട്ടുകാർ പറഞ്ഞു, എനിക്ക് ചിരിപോട്ടി പക്ഷേ ചിരിച്ചില്ല.ഇതൊക്കെ കേട്ട് സവിത പുറകിൽ നിന്ന് ശബ്ദ്മുണ്ടാക്കാതെ വയ തലകുനിച്ചു നിന്നു കുലുങ്ങി ചിരിച്ചു.

ഞാൻ ഗൗരവത്തിൽ ചോദിച്ചു ഏതു വലുതാക്കാൻ,ചെക്കൻ മടിച്ചു വീണ്ടും അത് വലുതാക്കാൻ എന്ന് പറഞ്ഞു, ഞാൻ കുറച്ച് ഉറക്കെ ഡാ ഈ അതിന് പേരില്ലേ.അവൻ തലകുനിച്ചു ഉം എന്ന് മൂളി.ഞാൻ എന്നാ പറയ്.അവൻ  കൈ കൊണ്ട് അവൻ്റെ ട്രോസർൻ്റെ മുൻ വശം ചൂണ്ടി കാണിച്ചു വേഗം കൈ വലിച്ചു.ഞാൻ പേര് പറയടാ ചെക്കാ,അവൻ ഗതികെട്ട് മോട്ട എന്ന് പറഞ്ഞു ഞാൻ എന്ത് കോഴിമുട്ടയോ,അവൻ അല്ല എൻ്റെ, ഞാൻ നീ തെളിച്ചു പറ അവൻ എന്താണെന്നു എന്നറിയില്ല അണ്ടി എന്ന് പെട്ടെന്ന് പറഞ്ഞു ഒപ്പിച്ചു,

നപ്പോൾ സവിത ഇടപെട്ട് എന്താടാ അതിന് വലിപ്പം