Chapter Title : മൂന്ന് തലമുറകളിലൂടെ [പൂവൻകോഴി]
പത്തു പതിനാറ് വർഷം മുമ്പ് ഇവിടുത്തെ വേല ദിവസം ഞാനും കേളുവും കൂടി രാത്രി നമ്മടെ കൊമ്പത്തെ ശാരദയുടെ വീട്ടിൽ പോയതാ. പിന്നെ എന്നെക്കൊണ്ട് പറ്റിയിട്ടില്ല.
എന്താ, വേലുമ്മാവാ ഈ പറയണത്. ഞാൻ നിങ്ങടെ പേരക്കുട്ടിടെ പോലെയല്ലേ.
അലണ്ട പിന്നെ മൂക്കിൽന്നും പല്ലു വന്ന തള്ളാരെ ആർക്കു വേണം.
വേലുവിന്റെ വായ്നാറ്റം റസീനയുടെ മൂക്കിൽ അടിച്ചു.റസീന ഉറക്കെ നിലവിളിച്ചു. പക്ഷെ ആറു കേൾക്കാൻ.
മോളെ ആരും കേൾക്കില്ല. ഇന്ന് ദൈവം ഉണ്ടാക്കിയ അവസരം ആണ്. ഒരു അഞ്ചു മിനിറ്റ് മോളൊന്ന് ക്ഷമിച്ചാൽ മതി.
റസീനക്ക് എന്തു ചെയ്യണമെന്ന് അറിയുന്നില്ല. വേലു നൈറ്റി പിന്നെയും തെറുത്തു കയറ്റി. അടിയിൽ മുട്ടു വരെയേ എത്തിയുള്ളൂ എങ്കിലും മുകളിൽ റസീനയുടെ ഷെഡി മുഴുവൻ കാണാം. വേലു വശങ്ങളിൽ നിന്നും പിടിച്ചു വലിച്ചു. കുറച്ചു താണു. ഇനി പക്ഷെ റസീനയുടെ ചന്തി പൊക്കണം.
വേലുമ്മാവാ, പ്ളീസ്. എന്നെ വിടൂ.
ഇല്ല മോളെ. ഒരു വയസ്സന് കൊടുക്കുന്ന സഹായം ആയി കരുതിയാൽ മതി.
വേലു വീണ്ടും ഷെഡിയിൽ പിടിച്ചു വലിച്ചു പോരുന്നില്ല. അയാൾ സ്വന്ത മുണ്ടും കോണകവും അഴിച്ചെടുത്തു. വേലുവിന്റെ കിളി പുറത്തു വന്നു. ഏകദേശം 1934ൽ ഉണ്ടായ പഴയ മോഡൽ. വേലു അതിൽ ഉഴിഞ്ഞു. പോരാ. പെണ്ണ് ചുരത്തിയില്ലെങ്കിൽ കേറില്ല. റസീന വേലുവിന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. ഒട്ടിയ കവിൾ. നരച്ച കൊച്ചു താടി രോമങ്ങൾ. വരണ്ട ചുണ്ട്. ചുളിഞ്ഞ നെഞ്ച്. എല്ലുകൾ എണ്ണിയെടുക്കാം. ചുളിഞ്ഞ വീണ അമ്മിഞ്ഞ. അവൾ തല ചെരിച്ചു. താഴെ വേലുവിന്റെ കാലിന്റെ വശങ്ങൾ കണ്ടു. രോമം എല്ലാം കൊഴിഞ്ഞു
💬 Comments
View all comments