Chapter Title : മൂന്നാം വയസ്സിൽ നാട് വിടൽ [മനു]

തീർന്നു എന്നു എനിക്ക് ഉറപ്പായി.. ഒന്നല്ലെങ്കിൽ ഈ വണ്ടി പോകുന്നത് ഇവിടെ ഉള്ള പോലീസ് സ്റ്റേഷനിലേക്ക് ആണ്. ഞാൻ മനസ്സിനെ മരവിപ്പിച്ചു അങ്ങനെ ഇരുന്നു. എന്ത് തന്നെ ആയാലും ഞാൻ നേരിട്ടെ പറ്റൂ എന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലായി. ഇനി എൻ്റെ ജീവിതം ഇവിടെ ജയിലിൽ ആണ്.. പക്ഷേ അപ്പോഴേക്കും എൻ്റെ മനസ്സിലെ ഭയം കുറയാൻ തുടങ്ങി.. കാരണം ഇട്ടു മൂടാൻ കാശുള്ളവൻ ആണ് ഞാൻ. പിന്നെ എനിക്ക് വേണ്ടി ജീവൻ കളയാൻ കരീം ഭായും ആൾക്കാരും ഉള്ളപ്പോൾ ഈ രണ്ടു പൂറികളെയും ഈ വയസ്സായ കിളവൻ ഡ്രൈവറെ ഞാൻ എന്തിന് പേടിക്കണം അങ്ങനെ വിചാരിച്ചു ഞാൻ ഇരുന്നു.എൻ്റെ മനസ്സിൽ ഞാൻ ധൈര്യത്തെ നിറച്ച് ഇരുന്നു. അയ്യാൾ വണ്ടിയും കൊണ്ട് പോയത് വസുന്ധര ചേച്ചിയുടെ വീട്ടിലേക്ക് ആണ്.. അവിടെ എത്തിയതും അവർ വണ്ടിയിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി.

ഞാനും ഇറങ്ങി.. ഞാൻ : എടോ വാര്യരെ താൻ എന്ത് പൂറിലേക്ക് ആണ് എന്നെ ഇങ്ങോട്ട് കൊണ്ട് വന്നത്...പറയട പൂറി മോനെ...

അയ്യാൾ എന്നോട് ഒരു മറുപടിയും ഇല്ല.. എൻ്റെ ബാഗും എടുത്തു അയ്യാൾ വസുന്ധര ചേച്ചിയുടെ വീട്ടിലേക്ക് കൊണ്ട് പോയി.. ഞാനും കലി തുള്ളി ഞാൻ അകത്തേക്ക് കേറി ചെന്ന് ഞാൻ അലറി പൊളിച്ചു

വസുന്ധര ചേച്ചി അകത്തേക്ക് പോയി..ഒപ്പം മകളും..

ഞാൻ അയാളെ കോളറിൽ പിടിച്ച് നിർത്തി..

ഞാൻ: പറയട പൂറിമോനെ എന്താടാ നിൻ്റെ ഉദ്ദേശം.. മൂന്നാളും കൂടെ എന്നെ അങ്ങ് ഒലത്താം എന്ന് വിചാരിച്ചു ആണോ?? തനിക്ക് ബോംബയിലെ കരീം ഭായിയെ അറിയുമോ?? ഞാൻ എൻ്റെ ഫോൺ എന്ന് കറക്കി വിളിച്ചാൽ തൻ്റെ കുടുംബം അടക്കം അവർ ചുട്ടു കരിക്കും.. അതും പറഞ്ഞു ഞാൻ അയാളെ പിടിച്ച് തള്ളിയതും അകത്ത് നിന്ന് വസുന്ധര ചേച്ചി വന്നു...

വന്ന വഴിക്ക് വസുന്ധര ചേച്ചി അയാളോട് ...

വസുന്ധര ചേച്ചി: ചേട്ടാ . ചേട്ടാ പോക്കോ..ഇതാ വണ്ടി വാടക...

അതും പറഞ്ഞു പൈസയും എടുത്തു കൊടുത്തു.

വസുന്ധര ചേച്ചി: ചേട്ടാ ഇവിടെ നടന്നത് ഒന്നും ആരും അറിയരുത്.

അയ്യാൾ: ഇല്ല മോളെ..