Chapter Title : മൂസാക്കയുടെ സാമ്രാജ്യം 1 [കോയ]

അല്ലേൽ ബലം വരെ പ്രയോഗിക്കും. അല്ലാതെ മൂപ്പർക്ക് ആരോടും മോഹാബത്തോന്നും ഇല്ല്യ. നമ്മളോട് പോലും "  അവസാനം പറഞ്ഞതിൽ ഫാത്തിമയുടെ വിഷമം നിഴലിച്ചിരുന്നു.

"ഇതങ്ങളെ അല്ല. ന്നെ ചെയ്യുമ്പോൾ മൂപ്പരുടെ മനസ്സിൽ വേറെ ആരോ ആണ് ഉണ്ടായീനത്."

"ന്നാ മൂപ്പര് ആര്യോ നോട്ടട്ടിട്ടുണ്ട്." ഫാത്തിമ ആത്മഗതം പോലെ പറഞ്ഞു.

"അല്ല, അന്നെ എന്തൊക്ക്യാ ചെയ്തേ? ശരിക്കും എടുത്തോ?" ഫാത്തിമക്ക് ആകാംഷ കയറി.

"ഇല്ല്യ ഇത്താ. മൂപ്പര് വെറുതെ വായിലടിച്ച് കളഞ്ഞ്."

"മ്മക്ക് പണ്ടത്തെപ്പോലെ യോഗല്ല്യാ. ഇനി എന്നാണാവോ ഒന്ന് നന്നായി കളി കിട്ടുക. വയസ്സും ആയി വരല്ലേ."

"ഇത്തക്ക് അതിനും മാത്രം വയസ്സൊന്നും ആയിട്ടില്ല. ഇപ്പോളും ഇങ്ങള് ഒരു ഹൂറി അല്ലേ."

"അത് മൂപ്പർക്കും കൂടി തോന്നണ്ടേ. ജ്ജ് പറഞ്ഞ് പറഞ്ഞ് മൂഡാക്കി. രാത്രി  പറ്റുവാണേൽ മ്മക്ക് ഒന്ന് കൂടണം."

രണ്ട് പേരും അവരവരുടെ കാര്യങ്ങളുമായി അവിടുന്ന് പിരിഞ്ഞു .

ഇവരുടെ സംഭാഷണം രഹസ്യമായിരുന്നെങ്കിലും വേലക്കാരി ജലജ ഒളിഞ്ഞു നിന്നു കേട്ടിരുന്നു. അവൾക്ക്  വീട്ടിലെ കാര്യങ്ങളെ പറ്റി കുറെയൊക്കെ ധാരണ ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും കൊച്ചമ്മമാരുടെ മനസ്സിലിരുപ്പിനെ കുറിച്ച് അപ്പോളാണ് കുറെ വ്യക്തത വന്നത്.

മൂസാക്ക തയ്യാറായി പ്രഭാത ഭക്ഷണം കഴിക്കുമ്പോളേക്കും ദിനേശൻ കയറി വന്നു.

"ഇക്കാ.. ഇന്നേതു വണ്ടിയാ എടുക്കേണ്ടെ?"

"ജ്ജ് ലാൻഡ് ക്രൂയിസർ എടുത്തോ. മ്മക്ക് ചെലപ്പോ ബാംഗ്ലൂര് വരെ പോണ്ടേരും."

"ശരി ഇക്ക."

"ഫാത്തിമാ, ആയിഷാ ഞമ്മള് ഇറങ്ങാണ്."

കാറിൽ കയറിയ ഉടനെ മൂസാക്ക ഫോണെടുത്ത് വിളികൾ തുടങ്ങി. അറ മണിക്കൂർ നേരം കൊണ്ട് അയാൾ അന്നത്തെ ബിസിനെസ്സ് കാര്യങ്ങൾ എല്ലാം വിളിച്ച് കൈകാര്യം ചെയ്തു. അപ്പോളേക്കും അയാളുടെ ഹെഡ് ഓഫീസിലെത്തി.

അന്ന് രാത്രി പണിയെല്ലാം കഴിഞ്ഞ് ജലജ കിടക്കാൻ തയ്യാറായി മുറിയിലെത്തിയപ്പോളേക്കും ദിനേശൻ കിടന്നിരുന്നു. അപ്പുറത്തെ മുറിയിൽ നിന്നും ജാനകിയുടെ കൂർക്കം വലി പുറത്തേക്ക് കേൾക്കാമായിരുന്നു.

ജലജ കിടന്നപ്പോൾ ദിനേശൻ തിരിഞ്ഞ് കിടന്ന് അവളുടെ മുലക്ക് മുകളിൽ കൈ വച്ച് കാൽ അവളുടെ ദേഹത്തേക്ക് കയറ്റി വച്ചു.

"എൻ്റെ ഏട്ടാ, ഞാൻ ആകെ ക്ഷീണിച്ചിരിക്കുവാ. നാളെ നേരത്തെ എണീക്കണം."

"ഞാൻ പെട്ടെന്ന് തീർത്തോളവും എൻ്റെ പൊന്നേ,