Chapter Title : മൂടൽ മഞ്ഞ് 1 [ലസ്റ്റർ]

കേട്ട് ശാരിക വാ പൊത്തി. അമ്മു തുടര്‍ന്നു. ' എന്നിട്ട് വര്‍ത്താനം പറഞ്ഞു രാവിലെ കൊണ്ട് വിടാന്‍ നിക്കുന്നു പൊട്ടന്‍. എങ്ങാനും കാര്യം നടത്തി ചേച്ചിയെ ഫൂള്‍ ആക്കിയാല്‍ ഇക്കാന്നു വിളിച്ചതൊന്നും ഞാന്‍ ഓര്‍ക്കില്ല, കൊന്ന് കളയും പറഞ്ഞേക്കാം.' അവളുടെ ഭീഷണി കേട്ടു വാഹിദും ശാരികയും ചിരിച്ചു.

'അയ്യോ കൊല്ലല്ലേ, ഇപ്പൊ ജീവിക്കാന്‍ ഒരു കൊതിയൊക്കെ ഉണ്ട്. നീയല്ലേ പറഞ്ഞത് ഇതില്‍ ഒരുത്തിയേം കിടത്തരുത് ന്ന്. ഞാന്‍ ന്ത് ചെയ്യാനാ.'

'വച്ചിട്ട് പോടാ കൊരങ്ങാ. ഏതായാലും എനിക്ക് സന്തോഷായി. അമ്മയും ഞാനും എന്നും ചേച്ചീടെ കാര്യം പറയുമായിരുന്നു. ഇത്ര സുന്ദരിയായിട്ടും അവളെ സ്‌നേഹിക്കാന്‍ ഒരാണിനും തോന്നിയില്ല ല്ലോ ന്ന്. ചേച്ചി സത്യത്തില്‍ പാവമാ. ഒറ്റയ്ക്ക് ആയിപ്പോയത് കൊണ്ടുള്ള ദേഷ്യവും പേടിയും കൊണ്ടാ അങ്ങനെ ഒക്കെയുള്ള ബിഹേവ്.' ഫോണ്‍ ലൗഡ്‌സ്പീക്കറില്‍ ആണെന്ന് അറിയാതെ അമ്മു ഉള്ളുതുറന്നു പറഞ്ഞു. അത് കേട്ട് ശാരികയുടെ കണ്ണ് ചെറുതായി തരിച്ചു, നനഞ്ഞു.

'ആണോ. ഇത്രേം പാവം പെണ്ണാണെങ്കില്‍ താന്‍ തന്നെ അവളെ ഇങ്ങ് തന്നേക്ക്. എനിക്ക് ആണെങ്കിലും അവള്‍ക്ക് ആണെങ്കിലും അനിയത്തിയായി താനല്ലേ ഉള്ളൂ.' വാഹിദ് ഒരു തമാശ പോലെ പറഞ്ഞു.

'ദൈവമേ ശരിയാണല്ലോ. നിങ്ങള്‍ രണ്ടാള്‍ക്കും നിങ്ങള്‍ മാത്രേ ഉള്ളൂ ല്ലേ. പെര്‍ഫെക്ട് മാച്ചിങ് ആണല്ലോ കിളവാ. ഏതായാലും എന്ത് തോന്ന്യാസം വേണേലും രണ്ടും കൂടി കാണിക്ക്. ചാവുന്നത് വരെ അങ്ങനെ തന്നെ ഉണ്ടായാല്‍ മതി. ഞാന്‍ പോയി ഉറങ്ങട്ടെ, ഗുഡ്‌നൈറ്റ്.' കോള് കട്ടായി.

'പാവം പെണ്ണ്. നല്ല കുട്ടിയാണ്.' ശാരിക പറഞ്ഞു.

വാഹിദ് പുഞ്ചിരിയോടെ തലയാട്ടിയിട്ട് പറഞ്ഞു.

'സത്യം പറഞ്ഞാ എന്റെ അനിയത്തിയെ പോലെ തന്നാ അവളുടെ പെരുമാറ്റം.' അവന്‍ മന്ദഹസിച്ചു. ശാരിക അവനെ വട്ടം ചുറ്റിപ്പിടിച്ചു നെഞ്ചിലേക്ക് ചുരുണ്ടു കൂടി കണ്ണടച്ച് കിടന്നു.

'പോവണ്ടേ.? അവന്‍ ചോദിച്ചു.

'വേണ്ട, എനിക്ക് ഈ വീട്ടില്‍ കഴിഞ്ഞാല്‍ മതി. ഇവിടെ എന്ത് രസമാണ്.' അവള്‍ കൊഞ്ചികൊണ്ട് അവന്റെ നെഞ്ചിലൊരു ഉമ്മ കൊടുത്തു.

'കിന്നാരം പറയാതെ എണീറ്റെ. പെണ്ണിന്റെ ഒരു വാശി..' അവന്‍ അവളുടെ നഗ്‌നമായി തന്റെ നെഞ്ചില്‍ ചതഞ്ഞു കിടന്നിരുന്ന മുലയില്‍ നോവിക്കാതെ